Μα πόσες αποχρώσεις έχει το πράσινο και το κίτρινο στο Πήλιο!

Όχι! Ο Γιάννης Βούρος δεν ήταν ο ηθοποιός. Τη δεκαετία του ΄70 ήταν μέγας μόδιστρος με φημισμένο οίκο ραπτικής. Το σαλόνι του ήταν τίγκα στην αντίκα καθώς έλκυε τη καταγωγή του από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου...

Αξημέρωτα με πήρε Λεωνίδα μου στο τηλέφωνο η μάνα του Εμίρη του Ντουμπάι. Η Σουλτάνα. Είχαμε γνωριστεί μέσα στου Harrods στο Λονδίνο. Θέλαμε και οι δυο τις ίδιες παντόφλες και έγινε χαμός...

Όχι πουλάκια μου δε θα παίξω στο παιχνίδι της τζούφιας σας επικαιρότητας. Δε χαλάω ούτε ένα λεπτό, δε χαλαλίζω ούτε ένα ευρώ για να μπω στη ρόδα του λούνα πάρκ σας. Το έχω μάθει το τέχνασμα…

Δε χρειάστηκε παραπάνω από δύο λεπτά για να καταχωρηθεί στους μαλάκες. Είχε άλλωστε όλα τα «τεχνικά » χαρακτηριστικά. Βλέμμα μονοδιάστατο και βουτηγμένο σε έπαρση, πούρο μεγαλύτερο από το μπόι του...

Μιλάμε για ανήφορο! Κι ωστόσο όλοι μαζί τον ανεβαίναμε αγόγγυστα. Κι ας ήμασταν όλοι φορτωμένοι σαν γαϊδούρια. Άνθρωποι κάθε ηλικίας. Παπούτσια κάθε επιλογής και διαλογής. Αθλητικά, πολυφορεμένα, σκαρπίνια, μπότες που θαρρείς πωλούνται μαζί με μαστίγιο, τακούνια για χοντρά βίτσια…