Παρότι ο Κώστας Καραμανλής κάθε άλλο παρά άσκησε κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη, σαν από κεκτημένη ταχύτητα, η ομιλία του της Τετάρτης, στο Μέγαρο Μουσικής, ενσωματώθηκε στο ίδιο σενάριο που υφαίνεται επί επτά σχεδόν χρόνια: την υποτιθέμενη πρόθεση αμφισβήτησης της ηγεσίας Μητσοτάκη, από Καραμανλή και Σαμαρά!

Στο χειροκρότημα που πήρε η ομιλία του Σαμαρά στο συνέδριο της ΝΔ αξίζει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία: Αφορά τη διελκυστίνδα που θα δημιουργηθεί πηγαίνοντας στις επόμενες εκλογές στην προσπάθεια να πειστεί ο κόσμος –ο Μητσοτάκης παραείναι πολιτικός ράτσας για να μην το ξέρει– σε ποιον οφείλεται η νίκη το 2019

Εξι χρόνια μετά, θα μπορούσε κανείς να πει «νερό και αλάτι». Δεν είναι έτσι όμως, όταν το όνομά σου έχει γίνει συνώνυμο της λαμογιάς και της κομπίνας. Πολλοί άκουσαν τα όσα ειπώθηκαν για αυτόν, λίγοι θα ακούσουν για το απαλλακτικό βούλευμα. Και ακόμα λιγότεροι θυμούνται. Είναι σαν εκείνες οι ημέρες του 2014-2015 να είναι μια παλιά ανάμνηση, ενταφιασμένη στο υποσυνείδητό μας

Σε μια πολιτική συναστρία, Μητσοτάκης, Τσίπρας και Γεννηματά έχουν βρεθεί να αντιμετωπίζουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μια εσωκομματική βαβούρα, αν όχι αντιπολίτευση. Το πώς ο καθένας τους την αντιμετωπίζει λέει πολλά

Πρόκειται για πάνδημη καταδίκη του ναζιστικού φαινομένου ή μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μια άγαρμπη και ώρα με την ώρα διογκούμενη απόπειρα από πολιτικούς αρχηγούς και κόμματα να εισπράξουν πολιτικά οφέλη από αυτή την ιστορία; Πρωτίστως από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και πρωτευόντως από τον ίδιο τον Τσίπρα;

Ο αντεισαγγελέας Ζαχαρής διαβίβασε αμέσως αντίγραφο της συνταρακτικής κατάθεσης Αγγελή στη Βουλή