Οποιος και να διαδεχθεί τη Μέρκελ, πρέπει να ανεβάσει βηματισμό. Η χαρακτηριστική αργοπορία της καγκελαρίου έκανε τους Γερμανούς να βγάλουν ακόμα και ρήμα από το όνομά της, για να καταδείξουν τη χρονοτριβή: Merkeln. Αλλά όσο η Γερμανία παραμένει εγκλωβισμένη στη μετά-μερκελική της εσωστρέφεια, η Ευρώπη παραμένει καθηλωμένη στη μερκελική αδράνεια...

Εξι χρόνια μετά, θα μπορούσε κανείς να πει «νερό και αλάτι». Δεν είναι έτσι όμως, όταν το όνομά σου έχει γίνει συνώνυμο της λαμογιάς και της κομπίνας. Πολλοί άκουσαν τα όσα ειπώθηκαν για αυτόν, λίγοι θα ακούσουν για το απαλλακτικό βούλευμα. Και ακόμα λιγότεροι θυμούνται. Είναι σαν εκείνες οι ημέρες του 2014-2015 να είναι μια παλιά ανάμνηση, ενταφιασμένη στο υποσυνείδητό μας

Πολλά και τίποτα. Και είναι, κυρίως, αυτό το τίποτα που όλους μας παγώνει. Και μας κάνει να αισθανόμαστε σαν να χάσαμε ξαφνικά, όπως ξυπνήσαμε ένα πρωί, έναν πολύ οικείο μας άνθρωπο. Και ας μη τον είχαμε δει ποτέ άλλοτε

Παραλειπόμενα, θρίλερ και ευτράπελα εκλογικών αναμετρήσεων με τη ματιά του Ανδρέα Δρυμιώτη, του ανθρώπου που επί δεκαετίες «υποδεχόταν» στο υπουργείο Εσωτερικών και επεξεργαζόταν τα αποτελέσματα από κάθε γωνιά της Ελλάδας