Μου 'χει κάνει μεγάλη ζημιά ο Κώστας Τσαούσης με τις εβδομαδιαίες τόσο γαργαλιστικές, και ταυτόχρονα απολύτως υγιεινές και χαμηλές σε θερμίδες, εμπνεύσεις του. Εδώ και μήνες μου πετάει το γάντι κι εγώ ευγενώς κωφεύω. Ώσπου χτες το βράδυ αποφάσισα να αρχίσω τις δικές μου εκδοχές ωραίου, γρήγορου, fat free φαγητού. Όλο κι όλο που 'χα διαθέσιμο ήταν ένα χταπόδι και το καινούργιο κοσκινάκι μου, τις μικρές, μαύρες φακές τύπου beluga που τις διάλεξα με κριτήριο το χρώμα και τις μικρές τόσο δα «μπίλιες» που θα έπειθαν τα μέλη του σπιτιού (που αποστρέφονται τις φακές) να τις γευτούν. Τελευταίο και διόλου έσχατο: το όνομά τους που θυμίζει άπιαστες πλέον χαρές του ουρανίσκου.

Έπραξα ορθώς. Μία ώρα αργότερα τρώγαμε δοξάζοντας τον Τσαούση.

Χταπόδι πάνω σε φακές

Διαβάστε το πλήρες κείμενο εδώ.