Όσοι με παρακολουθείτε καιρό –χρόνια δηλαδή- θα έχετε διαπιστώσει την αγάπη μου για τα ωμοφαγικά γλυκά. Κι εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο. Μια δεινή κρεατοφάγος όπως εγώ, αγάπησε τα αντισυμβατικά αυτά γλυκά που φτιάχνονται ως επί το πλείστον με καρπούς και φρούτα κι απευθύνονται σε μια άλλη κατηγορία ανθρώπων. Αυτών που ακολουθούν την vegan ή ωμοφαγική διατροφή.
Ας απελευθερωθούμε όμως από τις ταμπέλες του εγώ τρώω αυτό, άρα είμαι εκείνο, κι εσύ τρως εκείνο, άρα είσαι το τάδε. Αν ήταν να περιγράψω τις διατροφικές μου συνήθειες, θα έλεγα ότι ακολουθώ την μεσογειακή διατροφή, καταναλώνω τρόφιμα απ΄όλες τις ομάδες τροφίμων, όμως στερούμαι δυστυχώς τα ψάρια που πραγματικά λατρεύω λόγω των παιδιών που δεν τα συμπαθούν ιδιαίτερα.
Τα τελευταία χρόνια έχω μειώσει τη ζάχαρη όσο είναι εφικτό και προσπαθώ να τρέφομαι υγιεινά και με μέτρο! Θέλω δουλειά ακόμα για να κατακτήσω το ιδανικό που εγώ η ίδια έχω ορίσει, αλλά σίγουρα όσο πάει βελτιώνομαι.
Επιπλέον στο σπίτι τρώμε αυτά που φτιάχνω. Δεν αγοράζω έτοιμες πίτσες, τυροπιτάκια, κέικ, γλυκά, κουλουράκια και κατεψυγμένα έτοιμα φαγητά. Τα φτιάχνω όλα εγώ, κάτι που μου δίνει την ευκαιρία να επιλέγω τις πρώτες ύλες και άρα να μειώνω τα λιπαρά.
Την τάρτα αυτή την έφτιαξα για να τρώω από ένα κομμάτι (δυστυχώς μόνον εγώ) το πρωί μαζί με τον καφέ μου. Πάντα μου άρεσε να ξεκινάω τη μέρα μου με κάτι γλυκό. Είτε αυτό είναι μερικά μπισκοτάκια που βουτάω στον καφέ, είτε μια φέτα κέικ, φρυγανιές με μέλι και ταχίνι, pancakes για σπέσιαλ πρωινό τα Σαββατοκύριακα ή ιδανικά τα ωμοφαγικά γλυκά που τόσο αγαπώ!
