Σήμερα θα ταξιδέψουμε μέχρι την Ατζερόλα, προάστιο της Νάπολης, φιλοξενούμενοι στην κουζίνα της της Anisja. Φτωχομάνα η Νάπολη και από την παραδοσιακή κουζίνα της δεν λείπουν οι υπέροχες συνταγές με ελάχιστα υλικά, που όμως είναι χορταστικές, νόστιμες και υγιεινές. Η σημερινή μινέστρα είναι ίσως από τα πιο απλά πιάτα που μπορεί να φανταστεί κανείς, κάτι μεταξύ μιας ζεστής σαλάτας και ενός κύριου γεύματος.
Ακούγοντας μινέστρα, πολλοί θα σκεφτούν σούπα και ίσως κάποιοι ζυμαρικό. Αλλά η σημερινή συνταγή δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Βασικά συστατικά της είναι τα άγρια χόρτα, αυτά που μπορεί κανείς να μαζέψει στην ύπαιθρο, νοστιμισμένα με υλικά που υπήρχαν σε κάθε ντουλάπι και ανά πάσα στιγμή: χοιρινό λίπος ή ελαιόλαδο, σκορδάκι, παξιμάδια και μια χούφτα βρασμένα φασόλια. Τα υλικά παντρεύονται μέσα σε ένα τηγάνι και σιγοσοτάρονται επάνω στη μασίνα. Φαγάκι φτωχικό, αλλά νόστιμο και χορταστικό!
Ευτυχώς ο καιρός είναι ζεστός και η αυλή στο εξοχικό μας είναι γεμάτη από ζοχούς αλλά και παπαρούνες, που άρχισαν να ξεπροβάλλουν. Συμπλήρωσα τα πικρά χόρτα με λίγα λάπατα, αγορασμένα από τη λαϊκή, και λίγο μάραθο που είχα στην κατάψυξη. Φασόλια χρησιμοποίησα γίγαντες, καθώς παράλληλα είχα προγραμματίσει να φτιάξω φασουλοταβά. Βέβαια, δεν είχα στη διάθεσή μου τα παραδοσιακά biscotti di Agerola, παξιμάδια με σταρένιο αλεύρι και σίκαλη, αλλά είχα πολύ ωραία κρητικά κρίθινα παξιμαδάκια, που πιστεύω ότι τα αντικατέστησαν επάξια. Το πιάτο συμπληρώθηκε με σκόρδο, λάδι από τις ελιές μας και αποξηραμένα καυτερά πιπεράκια από τον κήπο μας.
Το φαγάκι το απόλαυσα ιδιαίτερα, καθώς αυτήν την εποχή προσπαθώ να πειθαρχήσω λίγο σε διατροφή, οπότε οι πρωτεΐνες των φασολιών μαζί με τις μπόλικες φυτικές ίνες ήταν ιδανικός συνδυασμός.
