Σου έχει τύχει να θέλεις να αλλάξεις ένα καθημερινό δρομολόγιο, έτσι, μόνο και μόνο για αλλαγή; Να θες να φτάσεις στον ίδιο προορισμό αλλά με άλλο τρόπο γιατί πια έχεις μάθει απ έξω και ανακατωτά την συνήθη διαδρομή; Γιατί έχει γίνει ρουτίνα το κλασικό δρομολόγιο; Κάτι τέτοιο με έπιασε όταν, σκέφτηκα να κάνω chocolate chip cookies. Είναι σίγουρα μια γεύση στην οποία θέλεις να επιστρέφεις και πολύ δύσκολα θα πάνε χαμένα τέτοια μπισκότα, καθώς ακόμα και εσύ να μη τα θες, τουλάχιστον όλα τους, κανείς δε θα πει όχι σε αυτά!
Συνήθως πειραματίζομαι με άλλα πράγματα, δεν είχα ποτέ σκεφτεί να «αγγίξω» κάτι τόσο κλασικό, το οποίο για κάποιο λόγο θεωρούσα πως πρέπει να το βρίσκω πάντα έτοιμο, δηλαδή ψημένο από κάποιον άλλο. Ίσως δεν είχα την εξοικείωση που χρειάζεται και την αίσθηση πως μπορώ να τα κάνω δικά μου, αλλά να που ήρθε η ώρα. Και η αλήθεια είναι πως τους άλλαξα λίγο τα φώτα αν σκεφτεί κανείς πως η συνταγή δεν καν έχει βούτυρο. Βούτυρο αγελάδος δηλαδή, καθώς βούτυρο έχει, αλλά αυτή τη φορά φιστικιού!
Vegan δεν είμαι, αλλά πολλοί πειραματισμοί σαν και αυτόν εδώ, προκύπτει να πληρούν τις προδιαγραφές. Ειδικά στην περίπτωση του βουτύρου γάλακτος, το αποφεύγω γενικως κυρίως για διατροφικούς λόγους. Πολύ πιθανό να μη τους ενδιαφέρει όλους, αλλά η αντικατάσταση με αυτό του φιστικιού γλιτώνει σχεδόν όλα τα κορεσμένα λιπαρά και προσθέτει γερές δόσεις πρωτεΐνης. Όσο για τη γεύση; Πάντα οι ξηροί καρποί και τα παράγωγά τους δίνουν άλλη υπόσταση, ένα ιδιαίτερο «βάρος» στη γεύση. Αποτελούν ένα έδαφος που εμένα μου φαίνεται πολύ «γόνιμο» να υποστηρίξει σχεδόν κάθε συνταγή.
Έτσι λοιπόν, πειραματίστηκα αρκετά με τις αναλογίες αλλά κατέληξα σε αυτή που πιστεύω είναι ιδανική. Αξίζει η αντικατάσταση του αγελαδινού βούτυρου από κάθε άποψη δηλαδή!
Το chocolate chip cookie πρέπει καταρχάς να έχει τραγανά κομματάκια μέσα του. Οπότε αρχίζοντας από τα βασικά, έχει μεγάλη σημασία τι κομματάκια θα βρίσκεις μέσα. Σίγουρα ξηρούς καρπούς, γι αυτό και κόβω με το μαχαίρι σε 3-4 κομμάτια ολόκληρα αμύγδαλα. Ναι θέλει χρόνο, αλλά έτσι είναι αυτά! Τα ολόκληρα ειναι πολύ μεγάλα, και δε θα βρεις το κατάλληλο μέγεθος αλλιώς. Πέρα από τον ξηρό καρπό βεβαίως θα χρειαστεί και σοκολάτα, είναι άλλωστε το βασικό θέμα του μπισκότου αυτού!
Σπάνια χρησιμοποιώ σταγόνες γιατί πάντα έχω κάποια σοκολάτα μισάνοιχτη την οποία άνετα μπορώ να κομματιάσω. Δε θα έλεγα όχι σε κάποια ιδιαίτερη γεύση, έτσι για ένα twist, μια διαφορετική νότα, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση προσπαθώ να φτάσω στον κλασικό προορισμό και ήδη έχω κάνει αρκετές διαφοροποιήσεις στη διαδρομή, οπότε προτίμησα μια κλασική σοκολάτα γάλακτος. Όλοι, έχουμε μια αγαπημένη! Έχοντας πει τα βασικά, πάω τώρα στις λεπτομέρειες.
