Ξαναβρήκα τις μούσες μου! Ναι, ναι…. Οι μούσες μου! Πώς έχει ο ζωγράφος Κακκανιάς την κυρία Τεπενδρή του; Εγώ έχω τις "γυναίκες τσιφτετέλι"! Με τις πρώτες σταγόνες τις βροχής (που λέει ο λόγος και ο ποιητής ) τις ξαναβρήκα. Να! Μερικές έσκασαν μύτη προχθές σε παιδικό πάρτυ ως μάνες παιδιών.
Οι γυναίκες τσιφτετέλι είναι κάτι μεταξύ Πάρις Χίλτον και Πέγκης Ζήνα καθώς κλέβουν στοιχεία και από τα δύο Είδωλα. Τα μιξάρουν αριστοτεχνικά. Είδωλα κι αυτές! Πώς ανέκραξε ο Βενιζέλος με γουρλωμένο το μάτι και τον καφέ μπουτουνιέρα στο πέτο "μιλάω ως μελλοντικός ηγέτης"; Έτσι κι αυτές ανακράζουν με τον τρόπο τους "πορεύομαι στη ζωή ως μελλοντικό είδωλο". Οι γυναίκες τσιφτετέλι υποχρεωτικά φορούνε στριγκάκι , γυαλιά σε μέγεθος ηλιακών θερμοσυσσωρευτών, λατρεύουν γαλλικό μανικιούρ και πεντικιούρ με αξεσουάρ βραχιολάκι στον αστράγαλο και περπατάνε πάνω σε εικοσάσολους κοθόρνους ή για να το πω καλύτερα, σου κόβουν τη χολή πάνω σε τακούνια με βηματισμό τύπου -εδώ θα πέσω, εκεί θα σουροκουβαλιαστώ – αλλά περιέργως δε πέφτουν!
Οι μούσες μου, έχουν λατρεμένο κοκτέιλ βλέμματος με σταγόνες βλακείας, σταγόνες απόλυτης κενότητας, σταγόνες ματαιοδοξίας, αυθάδειας και υπεροψίας. Λατρεύω την υπεροψία αυτών των γυναικών καθώς και το λεξιλόγιό τους το οποίο συνίσταται κυρίως στη λέξη "Κοπελιάάάά!" Με σουρτό το αααααα. Οι γυναίκες τσιφτετέλι ζούνε σε μόνιμους ρυθμούς στριπ τιζ! Ιδίως σε τελετές, γάμους, βαφτίσεις, εκεί τα δίνουν ΟΛΑ! Με το βυζί τούρλα μπροστά στο παπά. Πώς λέμε; Παρ’ τον παπά!
Οι γυναίκες τσιφτετέλι είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμες για τσιφτετέλι. Σαν κόμπρες στα παζάρια του Μαρακές. Δεν είναι ν’ ακούσουν καρσιλαμά. Όρθιες! Ν' αναδεύουν το "ευαίσθητο σημείο" τους. Μόνο πάνω στο χορό το μάτι τους αποκτάει κίνηση… Θαρρείς γεννήθηκαν για ν’ αναδεύονται αενάως και κάποιος να τους χτυπάει παλαμάκια. Τι παλικάρια κι αυτά που χτυπάνε τα παλαμάκια στις γυναίκες τσιφτετέλι!! Σπόνσορες… Ευεργέτες… Τις αγοράζουν αυτοκίνητα υπερμεγέθη, σπίτια μεζονέτες με σκάλα Βέγγος. Πληρώνουν για ρολόγια "σαν αυτό που φόραγε η Τζούλη Τσουλίδου στο περιοδικό". Πληρώνουν, πληρώνουν, πληρώνουν (μεταθανάτιες οι δόσεις) μέχρι που πέφτουν έξω.
Οι γυναίκες τσιφτετέλι βαριούνται να κάνουν δουλειές σπιτιού, βαριούνται να μαγειρεύουν, βαριούνται να ψωνίζουν στο σούπερ μάρκετ, βαριούνται, βαριούνται γενικώς και ειδικώς βαριούνται.Γι αυτό και αναθέτουν τις δουλειές σε οικιακές βοηθούς Βουλγάρες, Ρουμάνες, Ουκρανές και βγάζουν επάνω τους όλο το άχτι τους ως αφεντικά! Μεγάλη καταξίωση για τις γυναίκες τσιφτετέλι να είναι αφεντικό Βουλγάρας οικιακής βοηθού! Οι γυναίκες τσιφτετέλι είναι νευρικές ως μάνες και λένε συχνά "φύγε γιατί θα σου αστράψω μια μπάτσα!". Και συχνά αστράφτουν μια μπάτσα. Και μετά συμπληρώνουν "και χάλασα τα νύχια μου κωλόπαιδο! Εξαφανίσου!". Τα παιδιά τους μεγαλώνουν κατά κάποιο φυσικό τρόπο. Τα μεγαλώνει ο Θεός! Εκείνες επιμελούνται κυρίως την αισθητική πλευρά τους. Αν είναι αγοράκι προσέχουν να έχει κούρεμα με χαίτη ποδοσφαιρική τύπου λασπωτήρα ας πούμε, αν είναι κορίτσι να είναι ντυμένο όπως η μαμά. Σόι πάει το βασίλειο! Οι γυναίκες τσιφτετέλι έχουν ειδικό ραντάρ στα μάτια για να περνάνε από αχτίνες τις υπόλοιπες γυναίκες. Να δούνε τι ρούχα φοράνε, τι φίρμες , πόσα κιλά είναι, από πού πήραν τα παπούτσια. Καμιά φορά σε κρίσεις λιτότητας ξεπετάνε και καμιά ξεγυρισμένη μαϊμού σιγά που θα το καταλάβουν! Oι μούσες μου ζούνε για να καταναλώνουν. Ταξιδεύουν μόνο για να ψωνίζουν και μετά να ρωτάνε "Πόσο λες να το πήρα αυτό ;". Εντρυφούν στις σελίδες των κουτσομπολίστικων περιοδικών. Γνωρίζουν κάθε λεπτομέρεια για το τελευταίο και προτελευταίο δεσμό της Νατάσσας, της Θέλξης, της Μαριάντας. Καπνίζουν πολύ και βήχουν άλλο τόσο! Παίζουν στα δάκτυλα τα προγράμματα μαγαζιών μπουζουκιών. Οι γυναίκες τσιφτετέλι, ονειρεύονται να ποζάρουν ή ποζάρουν στις κοσμικές στήλες ως κυρίες και επιδεικνύουν τα παπούτσια τους με μεγαλύτερο καμάρι απ’ ότι ανάπηρος το μηχανικό του πόδι. Οι μούσες μου, έτοιμες να με βάλλουν στη θέση μου "αει μωρή χοντρή, κομπλεξικιά που ζηλεύεις". Οι γυναίκες τσιφτετέλι… Απαραίτητα συνοδευτικά μιας εποχής τσιφτετέλι!
