Το, δυσεύρετο σε σχέση με άλλα εσπεριδοειδή, περγαμόντο έχει πολύ έντονη και χαρακτηριστική γεύση. Είναι μια ιδιαίτερη πρώτη ύλη, που αξίζει αντίστοιχης αντιμετώπισης. Οταν το συναντάς σίγουρα κάνει την παρουσία του αισθητή. Πρέπει να αγαπάς τα εσπεριδοειδή για να σου αρέσει, αλλά αν πράγματι χρησιμοποιείς τέτοιους καρπούς αποτελεί ένα πολύτιμο υλικό και όταν το βρεις πρέπει να το εκμεταλλευτείς!
Και δεν ξέρω αν υπάρχει καλύτερος τρόπος από ένα κέικ. Γιατί με βάση την εμπειρία, είναι αδύνατο να μη φύγουν μερικά κομμάτια εδώ και εκεί. Άλλωστε βρίσκω δύσκολο όταν μαγειρεύεις κάτι τόσο σπάνιο ή πρωτότυπο να μη θέλεις να δώσεις και σε άλλους. Αν όχι από γενναιοδωρία, έστω από υπερηφάνεια! Το κέικ για μένα σημαίνει μοίρασμα και τέτοιες γεύσεις πρέπει να διακινούνται όσο ευρύτερα γίνεται, για όποιους λόγους, σίγουρα όμως γευστικούς.
Ετσι λοιπόν κ εγώ, την πρώτη φορά που βρέθηκα με περγαμόντο προσπάθησα να φτιάξω μια συνταγή, που θα το αναδείξει κρατώντας όλη του την ένταση αλλά συνδυάζοντας το με αντίστοιχα εκλεκτά υλικά. Και όταν το μυαλό μου πάει σε πιο πλούσιες γεύσεις τείνω πάντα να αντικαθιστώ το βούτυρο με ελαιόλαδο, το οποίο θεωρώ πως βγάζει μια πληρέστερη γεύση, ειδικά στο κέικ.
Εχουμε άλλωστε ως βάση έναν ιδιαίτερης οξύτητας πρωταγωνιστή, οπότε μπορούμε να δώσουμε και λίγη παραπάνω μεσογειακή βαρύτητα με το λάδι. Ακολουθεί η, δοκιμασμένη πλέον, συνταγή του κέικ περγαμόντο, η οποία έχει εισπράξει κατά καιρούς πολύ θετικές εντυπώσεις, αυτό άλλωστε είναι ακόμα ένα πλεονέκτημα του «μοιράσματος», που επιβεβαιώνει ή όχι αυτό που στην αρχή είναι μια απλή απόπειρα.
