«Τυχεροί, είστε, πάει, ξεμπερδέψατε, εμείς διαβάζαμε ακόμη τέτοιο καιρό, δίναμε τέλη Αυγούστου» θυμούνται οι παλαιότεροι, βλέποντας τους σημερινούς υποψηφίους και επιτυχώντες να μαθαίνουν πού θα σπουδάσουν Ιούλιο μήνα. Αλλες, νέες εποχές...

Και έρχεται η στιγμή που ανακοινώνεις στο Facebook ότι το παιδί μπήκε στο Πανεπιστήμιο. Με σένα, φυσικά, δεν ασχολείται κανείς. Ούτε καν οι φίλοι που πληκτρολογούν συγχαρητήρια. Η ομάδα κατέκτησε τίτλο, αλλά ο πρόεδρος μόλις που φαίνεται στην απονομή. Και εσύ συμφωνείς. Λες στον εαυτό σου ότι δεν πέτυχες τίποτα, όλα τα έκανε το μονάκριβο αστέρι σου

Η πορεία ενός απόφοιτου πανεπιστημίου δεν είναι προδιαγεγραμμένη. Η ταύτιση επαγγελματικού τίτλου και τίτλου σπουδών δεν είναι πια αυτονόητη. Η διασταύρωση επιστημονικών κλάδων αποδεικνύεται απρόσμενα καρποφόρα, δημιουργώντας νέες εφαρμογές των γνωστικών πεδίων που με τη σειρά τους χαράσσουν νέους επαγγελματικούς δρόμους

Μέχρι πέρσι φοιτητικό πάσο έπαιρνε όποιος συμπλήρωνε μηχανογραφικό. Από φέτος δεν ισχύει αυτό. Από μία κατάσταση που ήταν λαϊκιστικά πολιτική, περνάμε σε μία άλλη που δείχνει να διατηρεί καλύτερη επαφή με την κοινή λογική και θα φέρει χιλιάδες παιδιά αντιμέτωπα με τον αληθινό κόσμο και όχι με ψευδαισθήσεις

Σημασία έχει να μην κοροϊδευόμαστε. Να μην πετιούνται χρόνια και χρήμα σε σπουδές που δεν έχουν αντίκρυσμα στον πραγματικό κόσμο. Ναι, αν κλείσουν πανεπιστημιακά τμήματα θα χάσουν οι τοπικές κοινωνίες. Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας. Στο κατώφλι της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης απαιτείται μία εκ βάθρων αναθεώρηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας από το Νηπιαγωγείο ως το Πανεπιστήμιο

Το υπουργείο Παιδείας επισήμανε ότι οι περικοπές έγιναν «λαμβάνοντας υπόψη τις έκτακτες συνθήκες που έχει διαμορφώσει η συνεχιζόμενη πανδημία στην εκπαίδευση»