Η Νέα Υόρκη είναι ο ορισμός της μεγαλούπολης, εκεί που παντού και πάντα κάτι συμβαίνει, μία συνεχής πηγή ερεθισμάτων. Και ενώ συχνά πριν πάει κανείς έχει την αίσθηση ότι θα κοιτάζει συνέχεια προς τα πάνω τους ουρανοξύστες, αντιλαμβάνεται σύντομα ότι το ενδιαφέρον στην πραγματικότητα βρίσκεται χαμηλά στους δρόμους.
Μέσα από το απομυθοποιητικό πρίσμα του βρετανού ιστορικού δεν ξεθωριάζει το μεγαλείο των ανθρώπων που αγωνίστηκαν το 1821. Ομως διαβάζοντας το βιβλίο του σε αυτή τη συγκυρία του πολέμου της Ουκρανίας, κάποιος θα προσέξει μια σειρά από ομοιότητες. Οπως την κατηγορία του ισχυρού δυνάστη προς τους Δυτικούς για υποκρισία...
«Οτιδήποτε κοιτάς κατάματα δεν σημαίνει ότι μπορεί να αλλάξει, αλλά τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει μέχρι να το κοιτάξεις κατάματα». Αν μία κοινωνία δεν αποστρέψει το βλέμμα της από το παρελθόν, μπορεί και να αλλάξει προς το καλύτερο το μέλλον της. Ένας τόπος μνήμης δεν είναι απλά μία ταμπέλα υπενθύμισης, είναι ένας καθρέφτης
H επόμενη ημέρα συχνά είναι το ίδιο δύσκολη για τις γυναίκες που τολμούν. Απέναντί τους, αντί για τον σκληρό και βίαιο σύντροφο, έχουν ένα γραφειοκρατικό τέρας δίχως ίχνος κατανόησης και ευαισθησίας. Αυτή τη σκληρή πραγματικότητα καταγράφει η νέα μίνι σειρά του Netflix
Η πορεία ενός απόφοιτου πανεπιστημίου δεν είναι προδιαγεγραμμένη. Η ταύτιση επαγγελματικού τίτλου και τίτλου σπουδών δεν είναι πια αυτονόητη. Η διασταύρωση επιστημονικών κλάδων αποδεικνύεται απρόσμενα καρποφόρα, δημιουργώντας νέες εφαρμογές των γνωστικών πεδίων που με τη σειρά τους χαράσσουν νέους επαγγελματικούς δρόμους
Η συγκλονιστική σειρά του Netflix ρίχνει φως στις ζωές των υπερορθόδοξων Εβραίων του Μπρούκλιν, εκεί όπου ο λόγος του ραβίνου είναι νόμος για τα μέλη μίας κοινότητας που, ενώ βρίσκονται στο κέντρο του κόσμου, ουσιαστικά ζουν έξω από αυτόν, ξεχασμένοι σε περασμένους αιώνες
Η οσκαρική επιτυχία των «Παρασίτων» και του «American Factory» μας υπενθυμίζει ότι ο κόσμος αλλάζει, η Ιστορία μετακινείται προς την Ανατολή, η Ανατολή έρχεται στη Δύση. Μια αλλαγή οικονομική και πολιτική, η οποία όμως δεν έχει μόνο θετικές συνέπειες. Θα έπρεπε και να μας προβληματίζει...
Η σχέση του Ελληνα με το κράτος αποτελεί μία εκδοχή της σχέσης του με την οικογένεια. Είναι η οικογένεια που μας έχει προσφέρει ό,τι έχουμε, παράλληλα μας καταπιέζει, θέλουμε να δραπετεύσουμε από αυτή, ενίοτε την οδηγούμε στην καταστροφή. Μερικές σκέψεις με αφορμή την επιτυχία δύο θεατρικών έργων
Η ανάπτυξη της ευρωπαϊκής συνείδησης θα ενισχύσει την εθνική αυτοπεποίθησή μας. Δεν είναι μόνο ο κοινός τόπος ζωής που μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους, αλλά περισσότερο ο κοινός τρόπος ζωής
Οι βίαιες συμπεριφορές ασφαλώς και δεν αφορούν την πλειοψηφία των κατοίκων της επαρχίας. Γίνονται ανεκτές όμως από αυτή, τουλάχιστον μέχρι να υπάρξουν θύματα. Όλοι οι δράστες των περιστατικών βίας που συγκλονίζουν το πανελλήνιο, ήταν γνωστοί στον κοινωνικό τους περίγυρο...
Η αντίστροφη μέτρηση για τα εγκαίνια του ιστορικού κτιριακού συγκροτήματος του Μεσοπολέμου που μετά την ανάπλασή του θα στεγάζει και πάλι την κεντρική αγορά τροφίμων έχει αρχίσει. Και αναμένεται ότι θα γίνει γαστρονομικός πόλος έλξης ντόπιων και επισκεπτών της πόλης
Μια σπάνια συνάντηση στον «Ιανό» με την πρώην υπουργό και επίτροπο. Καμία σχέση με την αυστηρή και άκαμπτη Αννα. Ενα ωραίο ον, γυναίκα. Από τις εξαιρέσεις που χαίρουν σεβασμού και εκτίμησης