Από το 1974 και διατρέχοντας ολόκληρη τη Μεταπολίτευση, παρατηρούμε ότι το εκλογικό σώμα δίνει πάντα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διπλή ευκαιρία στις πολιτικές δυνάμεις στις οποίες αποφασίζει να εμπιστευτεί τη διακυβέρνηση της χώρας. Το ερώτημα είναι αν η ιστορία της δεύτερης ευκαιρίας θα επιβεβαιωθεί στις επόμενες εκλογές, που θα διεξαχθούν με απλή αναλογική

Η επιστροφή στην «κανονικότητα» το ταχύτερο δυνατό έναντι παντός τιμήματος και η πεισματική παραμονή στην «κανονικότητα», ό,τι και να συμβεί, από πανδημία έως παγκόσμιος πόλεμος, είναι ο θρίαμβος της ελαστικότητας της Μεταπολίτευσης, δηλαδή της ικανότητάς της να ενσωματώνει τις εξελίξεις και να αφομοιώνει τις αμφισβητήσεις της.

Τι την κάνει μοναδική; Η σάτιρα, ένα στοιχείο που λείπει από τις ελληνικές ταινίες. Και το γεγονός ότι καταγράφει το τέλος του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα, αλλά και των κλισέ της Μεταπολίτευσης, χωρίς να καταγγέλλει, ούτε να υπερασπίζεται κανέναν. Ισως γι' αυτό όλοι εκτιμούν την πιο αγαπησιάρικη σάτιρα του ελληνικού κινηματογράφου

Μείναμε τελευταίοι στον εμβολιασμό και αυτοσαρκαζόμαστε. Η γενιά που απορρυθμίστηκε μόλις βγήκε στον στίβο της ζωής και έμεινε μετέωρη μεταξύ αποτυχίας και επιτυχίας. Κι αν την περάσαμε λουκούμι νέοι, τα βρήκαμε μπαστούνια μετά. Πολύ μεγάλοι για να διεκδικήσουμε όσα ονειρευτήκαμε, πολύ μικροί για να τα παρατήσουμε

Στα 46 χρόνια ομαλού, δημοκρατικού κοινοβουλευτικού βίου, η χώρα βρέθηκε από το περιθώριο των Βαλκανίων στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης και απέκτησε το ισχυρότερο νόμισμα του κόσμου. Από την άλλη, χρεοκόπησε, κάτι που, αν θέλετε, είναι συνεπές προς την Ιστορία και την ιδιοσυστασία της. Ομως, αν διατρέξουμε αυτό το διάστημα, θα δούμε μία χώρα που προοδεύει και εξελίσσεται, που παραδίδεται καλύτερη στις επόμενες γενιές

Συγγραφέας, λογοτέχνης, ποιητής, ακτιβιστής και πολιτικός της Αριστεράς, ένας θρύλος του αντιδικτατορικού αγώνα και της Μεταπολίτευσης δεν είναι πια εδώ