Η πολιτική αξιοπιστία, η σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες και η τήρηση ενός νόμου που ψηφίστηκε από την ίδια τη ΝΔ είναι σημαντικός λόγος, ειδικά σε μια χώρα όπου η «κωλοτούμπα» έχει αναχθεί σε εθνικό (πολιτικό) σπορ. Ομως, ο πρωθυπουργός έχει και άλλους, εξίσου - αν όχι πιο σοβαρούς - λόγους για τους οποίους δεν θα άλλαζε ποτέ τον εκλογικό νόμο
Στη δύσκολη περίοδο των μνημονίων, με τον εκλογικό νόμο Παυλόπουλου που εξασφάλιζε αυτοδυναμία με σχετικά χαμηλό ποσοστό στο πρώτο κόμμα, δεν είχαμε αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Η ΝΔ συγκυβέρνησε με τον ιστορικό της αντίπαλο (ΠΑΣΟΚ) και με ένα μέρος της Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ) και ο ΣΥΡΙΖΑ με την Δεξιά της Δεξιάς (ΑΝΕΛ)
Η ΝΔ επιμένει στην «αυτοδυναμία», ο ΣΥΡΙΖΑ στην «προοδευτική διακυβέρνηση» μαζί με άλλες «προοδευτικές δυνάμεις» και το ΠΑΣΟΚ στην αυτόνομη πορεία με στόχο τη «σοσιαλδημοκρατία». Τι θα γίνει, λοιπόν; Από την ώρα που αυτά είναι τα διλήμματα, πώς μπορεί να προκύψει λύση που να τα υπερβαίνει;
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι αν είναι μία φορά δύσκολο για το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ να ακούσει μια παρέμβαση Καραμανλή που θέτει την κυβέρνηση προ των ευθυνών της, πόσο πιο δύσκολο θα του είναι να μετάσχει στον προκηρυσσόμενο «ανένδοτο» του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ
Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών στα γκάλοπ προτάσσει την ανησυχία για την ακρίβεια έναντι οιουδήποτε άλλου θέματος. Πολύ σύντομα λοιπόν τα πολιτικά κόμματα θα αναγκαστούν να βγουν από το μικρόκοσμο της αδιέξοδης κομματικής σύγκρουσης και να προσαρμοστούν στην οικονομική, κοινωνική πραγματικότητα
Ο Ανδρουλάκης ανεβάζει το θέμα των παρακολουθήσεων με στόχο να αποκομίσει πολιτικά οφέλη ο ίδιος κι όχι να τα μοιραστεί ή να τα εκχωρήσει στον Τσίπρα. Θα τα καταφέρει; Οι δημοσκοπήσεις λένε ότι πάνω από το 50% της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ διάκεινται αρνητικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τον αρχηγό του
Αν δεν βρισκόμασταν στην Ελλάδα αλλά στην Αμερική, η οικογένεια του Γιώργου Μάγκα πιθανώς θα έπαιρνε μια μεγάλη αποζημίωση για την ψυχική οδύνη που της προκάλεσε ο Μπιμπίλας. Με αφορμή αυτή την κωμικοτραγική υπόθεση, καλό θα είναι να αναλογιστούμε ποιες πηγές πληροφόρησης μπορούμε να εμπιστευόμαστε και ποιες όχι
Ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ είπε κάποτε ότι ο φετφάς κατά του Ρούσντι «εκτοξεύτηκε σαν μια σφαίρα που δεν θα ησυχάσει μέχρι να χτυπήσει τον στόχο της». Θα μπορούσε να είναι ο ορισμός του φανατισμού, θρησκευτικού, κοινωνικού, πολιτικού, ακόμη και οπαδικού. Αν τον αφήσεις να ριζώσει, δεν μπορείς να τον σταματήσεις...
Η διαλεύκανση αυτής της υπόθεσης μέχρι τέλους είναι «ταυτοτική υποχρέωση» για τον Μητσοτάκη. Μια υποχρέωση η εκπλήρωση της οποίας θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητά του να παραμείνει κυρίαρχος στον κεντρώο χώρο που παίζει καθοριστικό ρόλο στις εκλογές
Από το 1974 και διατρέχοντας ολόκληρη τη Μεταπολίτευση, παρατηρούμε ότι το εκλογικό σώμα δίνει πάντα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διπλή ευκαιρία στις πολιτικές δυνάμεις στις οποίες αποφασίζει να εμπιστευτεί τη διακυβέρνηση της χώρας. Το ερώτημα είναι αν η ιστορία της δεύτερης ευκαιρίας θα επιβεβαιωθεί στις επόμενες εκλογές, που θα διεξαχθούν με απλή αναλογική
Η αντίστροφη μέτρηση για τα εγκαίνια του ιστορικού κτιριακού συγκροτήματος του Μεσοπολέμου που μετά την ανάπλασή του θα στεγάζει και πάλι την κεντρική αγορά τροφίμων έχει αρχίσει. Και αναμένεται ότι θα γίνει γαστρονομικός πόλος έλξης ντόπιων και επισκεπτών της πόλης
Μια σπάνια συνάντηση στον «Ιανό» με την πρώην υπουργό και επίτροπο. Καμία σχέση με την αυστηρή και άκαμπτη Αννα. Ενα ωραίο ον, γυναίκα. Από τις εξαιρέσεις που χαίρουν σεβασμού και εκτίμησης