Ο Πρωθυπουργός στο Κογκρέσο ενήργησε ως Ελληνας εσαεί. Αναφέρθηκε σε «υπενθύμιση αξιών». Η αξία της Δημοκρατίας, η θέση της γυναίκας στην κοινωνία, το κράτος δικαίου, η ειρήνη, οι συμμαχίες. Η ευγνωμοσύνη. Ξεδίπλωσε μια Πολιτεία. Η ομιλία του έφερε τον κοσμοπολιτισμό που της πρέπει ετούτης της χώρας. Αλλά τι τα θες; Η «Αυγή» ανακάλυψε ότι συκοφάντησε τον ΣΥΡΙΖΑ!

Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ λαϊκισμού και ορθολογισμού ήταν δική μας πολύ πριν την ακολουθήσουν οι Γάλλοι. Τη ζήσαμε στο έπακρο με αφορμή την κρίση των μνημονίων. Οι λαϊκιστές έδωσαν τη μάχη τους αλλά ηττήθηκαν, όταν αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν αυτά που κατήγγειλαν

Τι απέραντη θλίψη, τι απρονοησία αλλά και τι αγωνία! Ακόμα δεν μάθαμε; Ο λαϊκισμός δεν είναι ίδιον μόνο του γνωστού «οξύθυμου» Σφακιανού. Ακολουθούν τρία χαρακτηριστικά επεισόδια καφενειοκουβέντας, ανευθυνότητας και εν τέλει οργής...

Οι συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες και η ματαίωση πολλών σεναρίων, σε συνδυασμό με την ανησυχία για τις «δυνάμεις του λαϊκισμού», μπορεί και να επηρεάσουν αλλιώς τις αποφάσεις του Μητσοτάκη και τις εξελίξεις, ειδικώς αφότου περάσει το καλοκαίρι. Δεν αποκλείεται δε και να κάψουν και ένα άλλο σενάριο, αυτό της διπλής κάλπης. Μπορεί το δίλημμα για τον Ανδρουλάκη να τεθεί νωρίτερα…

Δεν μας είναι απλώς πολύτιμος μόνο λόγω της Αμυντικής Συμφωνίας, των Rafale και των φρεγατών, αφού μπορεί να προωθήσει πολιτικές που ενδυναμώνουν τη χώρα μας. Παράλληλα αν ο λαϊκισμός καταλάβει το κάστρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, οι συνέπειες για την Ευρώπη και την Ελλάδα θα είναι αδύνατον να προβλεφθούν...

Οσοι οργάνωσαν, καθοδήγησαν ή ενθάρρυναν τα  επεισόδια του Οκτωβρίου του 2011 στη Θεσσαλονίκη, απέδειξαν ότι η αναπόφευκτη δυναμική του λαϊκισμού είναι να πλήξει το εθνικό συμφέρον και τη Δημοκρατία. Αυτά τα δυο υπερασπίστηκε υποδειγματικά ως αρχηγός του κράτους και ρυθμιστής του πολιτεύματος ο Παπούλιας. Η Ελληνική Δημοκρατία του έχει μεγάλη ιστορική υποχρέωση