Η «αποναζιστικοποίηση» της Ουκρανίας, μια έκφραση που θυμίζει την «τελική λύση», η θυματοποίηση της Ρωσίας, ότι δηλαδή τάχα «βρίσκεται στο στόχαστρο μιας μοχθηρής και ύπουλης Δύσης» και η προσπάθεια σχηματισμού μιας αντιδυτικής συμμαχίας συνθέτουν ένα σκηνικό που δεν προέκυψε συμπτωματικά

Οι Ρώσοι επιδιώκουν την κατάληψη της για να αποκλείσουν την πρόσβαση των Ουκρανών στη Μαύρη Θάλασσα. Αλλά ο χρόνος είναι με το μέρος των αμυνόμενων. Τις προηγούμενες τέσσερις εβδομάδες, χάρη κυρίως στην αντίσταση που προέβαλαν οι δυνάμεις που υπερασπίζονται το Μικολάιβ, πρόλαβαν να δημιουργήσουν αποθέματα όπλων, τροφίμων και φαρμάκων και να καταστεί η πόλη απόρθητο φρούριο.   

Ακόμα και οι μακροβιότερες παραστάσεις έχουν ένα τέλος. Με τις αμήχανες προσπάθειες να δείξουν ότι είναι ενάντια «στον πόλεμο» -έτσι γενικά, σαν να λένε ότι είναι ενάντια στον βιασμό, αλλά να μην ξεχωρίζουν τον βιαστή από τον βιασθέντα- βλέπουμε τις τελευταίες παραστάσεις ενός έργου της ελληνικής Αριστεράς που έχει χάσει την αξιοπιστία του

Την ώρα που η Λεπέν, ο Ζεμούρ, ο Σαλβίνι και άλλοι Ευρωπαίοι που κινούνται στον χώρο της Ακροδεξιάς σπεύδουν να πάρουν αποστάσεις από τον Πούτιν, στην Ελλάδα οι πολέμιοι του ΝΑΤΟ και της Δύσης, αντισυστημικοί, «ψεκασμένοι» και οπαδοί θεωριών συνωμοσίας συγκροτούν ισχυρό φιλορωσικό ρεύμα

Οι δυτικές ρουκέτες και οι ενέδρες των Ουκρανών αποδεκατίζουν ολόκληρες φάλαγγες, αποκόπτοντας από τον εφοδιασμό τις ρωσικές μονάδες που προπορεύονται

Ο ρόλος του μεγαλομετόχου του ΟΠΑΠ, Κάρελ Κομάρεκ στο πρότζεκτ που θα αποτελέσει σημαντικό πλήγμα για τη Gazprom και το Κρεμλίνο, έπειτα από την καταδίκη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία