Αν ο Πρωθυπουργός πει στη ΔΕΘ ότι σκέφτεται την επαναφορά στον εκλογικό νόμο Παυλόπουλου, ο ΣΥΡΙΖΑ που σχημάτισε δύο φορές κυβέρνηση με αυτόν ακριβώς τον νόμο, θα πει ότι ο Μητσοτάκης καταρρέει, ότι πέφτει με κρότο, με πάταγο και χλαπαταγή. Ε, και; Αυτό το λέει κάθε μέρα εδώ και δύο χρόνια

Ο Μητσοτάκης μάλλον δεν διαθέτει μαντικές ικανότητες – θα είχε αποφύγει άλλα κι άλλα– για να προβλέψει όσα ακολούθησαν στην Ιταλία. Αλλά η απόφασή του να βάλει στο ράφι τις πρόωρες κάλπες, εκτιμώντας το ευρύτερο σκηνικό αστάθειας, αποδεικνύεται σοφή: οδεύοντας σε ακυβερνησία λόγω απλής αναλογικής δεν θα έπεφταν οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων κάτω από αυτές των ιταλικών, αλλά θα ήμασταν αγκαλιά στον γκρεμό

Η ύπαρξη της απλής αναλογικής δίνει στον Μητσοτάκη μια διπλή ευκαιρία: από τη μία τού προσφέρει έναν πραγματικά σοβαρό λόγο για πρόωρες εκλογές, από την άλλη τού προσφέρει και το εκλογικό δίλημμα: Σταθερότητα ή ακυβερνησία. Είναι από τις περιπτώσεις που ο «πειρασμός» μπορεί να γίνει… εθνική υποχρέωση!

Τσίπρας και Ανδρουλάκης εμφανίζονται ουσιαστικά ως οι ανταγωνιστές για την πρωτοκαθεδρία σε έναν πολιτικό χώρο που φαίνεται να πιστεύουν και οι δύο ότι θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος του Μητσοτάκη. Κανένας από τους δύο, πάντως, δεν θα καθορίσει την στρατηγική του με προτεραιότητα να μην προκαλέσει πολιτική αστάθεια. Αυτή την… υποχρέωση την έχουν «εκχωρήσει» στον Μητσοτάκη

Δεν θα περιμένει η κοινωνία άπραγη για χρόνια, μέχρις ότου ο πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ περάσει τον Τσίπρα και φτάσει να διεκδικεί την κυβέρνηση. Κάποιος πρέπει να κυβερνά ως τότε. Αν πιστεύει ότι η επόμενη πενταετία θα κινηθεί ερήμην τού βασικού διλήμματος «κυβέρνηση ή ακυβερνησία», τότε θα δει τον ελπιδοφόρο στόλο του να βουλιάζει μέσα στο λιμάνι

Εδώ και ημέρες ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για πρόωρες εκλογές. Και τις αναφέρει με έναν παράδοξο τρόπο. Δεν τις ζητά ούτε τις επιδιώκει, όπως θα περίμενε κανείς από έναν αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ονειρεύεται την πολιτική του δικαίωση με μια νέα νίκη. Τις ξορκίζει