Μετράμε μέρες
Φτάσαμε, όχι αισίως, στην 52η ημέρα από την είσοδο του Γιώργου στο Μέγαρο Μαξίμου. Μετράμε μέρες. Το πρόβλημα είναι να μη μετράει μέρες και η χώρα. Το λέω επειδή τις τελευταίες μέρες εμφανίζεται έντονα ένα σενάριο χρεοκοπίας. Το βλέπουμε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, αποτυπώνεται, με πιο οδυνηρό τρόπο, στην πορεία του χρηματιστηρίου και στις επισφάλειες των ελληνικών ομολόγων. Δεν ξέρουμε αν ισχύει, αλλά ακόμα και τώρα είναι εμφανές ότι κάποιοι κερδοσκοπούν και κάνουν γερή μπάζα πάνω στο ταλαιπωρημένο σώμα της οικονομίας. Ταλαιπωρημένο είναι και το σώμα των πολιτών της χώρας που βλέπουν την κυβέρνηση να ανταλλάσσει υπονοούμενα με τον κεντρικό τραπεζίτη. Κανένας δεν ενδιαφέρεται για τις σχέσεις του κ. Προβόπουλου με την κυβέρνηση. Ομοίως, είναι τελείως αδιάφορη η επαγγελματική τύχη του κ. Προβόπουλου. Παράλληλα μόνο ως εξοργιστικά γελοία φαίνεται αυτή η έκπληξη με την οποία το οικονομικό επιτελείο υποδέχεται τη δημοσιοποίηση των πραγματικών στοιχείων της οικονομίας. Ελάτε τώρα! Με το ψέμα πορευόμαστε εδώ και χρόνια. Δεν μπορεί, θυμάστε πως μπήκαμε στην Ευρωζώνη…
Εκτός από την οικονομία έχουμε να φτιάξουμε και το ασφαλιστικό. Ο διάλογος ξεκίνησε και διέρχεται από μία επιτροπή η οποία θα καταθέσει προτάσεις. Ε, και; Γιατί να το καθυστερούμε; Οι προτάσεις θα είναι ίδιες με τις σκέψεις της κυβέρνησης, ο λογαριασμός έχει γνωστούς παραλήπτες, εν τέλει ας αναληφθούν κάποιες πρωτοβουλίες τώρα που η κυβέρνηση έχει ανοχή και διαθέσιμο πολιτικό κεφάλαιο. Κάτι ευχάριστο για σήμερα; Δεν έχει. Θα έχει αύριο που ο Γιώργος θα πάει στις Πρέσπες.
