Ούτε καν πέρασε από το λαμπρό μυαλό των λαμπρών ιθυνόντων της λαμπρής τελετής εγκαινίων, η πρόσβαση στην εξέδρα των λαμπρών επισήμων και του προέδρου της Παραολυμπιακής Επιτροπής Γιώργου Καπελλάκη. Κοιτάζω και ξανακοιτάζω τη φωτογραφία και αυθόρμητα απαγγέλλω ένα κομμάτι από την «Πρέβεζα» του Καρυωτάκη...

Να είχα χρόνο να περιεργαστώ ακόμα μια φορά το βλέμμα της. Μαρίνα Λαμπράκη. Μαύρα κατράμι μαλλιά, μαύρες κατράμι κόρες, προφορά τόσο ιδιαίτερη, πάντα σε μετέφερε ο τρόπος που σου μιλούσε σε τάξη με ξύλινα θρανία κι εκείνη σαν παλιά δασκάλα… Αγαπούσε να μεταδίδει τη γνώση. Και αν έβρισκε ενδιαφέροντα μαθητή-συνομιλητή; Η καλύτερή της!

Ενα δυναμικό «Εις μνήμην», από μια διαφορετική πολιτική κατεύθυνση, για να ανοίξει ένα «παράθυρο», να μπει αέρας υγείας. Υγεία η πρόληψη. Ο μόνος κοινός αγώνας μας, αυτός για ζωή: 1,3 εκατομμύρια γυναίκες ηλικίας 50-69 ετών θα λάβουν στο κινητό τους παραπεμπτικό με SMS από τον ΕΟΠΥΥ για δωρεάν ψηφιακή μαστογραφία. Ναι, η πολιτική έχει και αυτή την όψη

Ποια είναι αυτή η αυθεντία (και πόσοι είναι οι αυθεντίες), τα πολυδιάστατα μυαλά που φύονται μόνο στην Ελλάδα, ο «πολυ-πρύτανης» που εμείς του δίνουμε την πλήρη δικαιοδοσία και εξουσία για όλα; Αρα και να μεριμνήσει για την ασφάλεια; Στα χώματα όπου καμαρώσαμε πρύτανη τον Θεοδόση Πελεγρίνη;

Για εκείνα τα αγόρια κόπτομαι να μιλήσω. Τα αγόρια, «Δάκης»! Ο Δάκης μου τα έφερε στη μνήμη. «Εκείνο το πρωί στην Κηφισιά», που είχε μια λιμνούλα μπροστά από το ξενοδοχείο του Απέργη και ρίχναμε δραχμές τα ζευγαράκια και κάναμε ευχές. Και μετά γευόμασταν παγωτό Αλάσκα που το έφερναν αναμμένο. Να φλέγεται. Λογικά, εκείνα τα αγόρια φλέγονταν ενώ εμείς προβάραμε τον έρωτα πάνω τους. Αλλά μας χειρίζονταν σαν ιερά δισκοπότηρα...

Ο καρκίνος μού έμαθε σύνορα. Γραμμές. Πώς μελετάω τα λουλούδια! Είναι ασύλληπτα! Τα φρούτα. Ενα καρπούζι. Είναι αδιανόητης αισθητικής. Μελετάω ακόμα πιο πολύ βλέμματα. Δεν έχω καλύτερο ταξίδι! Και οι «φτηνοί» ακόμα. Τι αστείοι είναι στην κακία, στη μοχθηρία, στη ζηλοφθονία τους. Είπαμε, φύγε! Δεν έχεις χρόνο για μολύνσεις