Δεν είναι ώρα οργής, είναι η στιγμή να απλώσουμε το χέρι στους μη φανατικούς. Όχι μόνο για το αποτέλεσμα που αυτονοήτως θα καθορίσει την τύχη της χώρας. Αλλά γιατί πρέπει πάση θυσία να μην επεκταθεί ο ήδη υπάρχων διχασμός.

Όλες οι ψήφοι -και οι λογικές και οι παράλογες και οι απελπισμένες και οι ελπίζουσες- αθροίστηκαν στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ και συνδιαμόρφωσαν τη σουρεαλιστική πραγματικότητα που βιώνουμε.

Ο χώρος της κεντροαριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας δεν μπορεί να είναι κατακερματισμένος μόνιμα. Το θέμα είναι ποιος θα ηγηθεί στο νέο εγχείρημα.

Είναι φανερό ότι όταν η κυβέρνηση μιλάει για μεταρρύθμιση εννοεί την αναίρεση και των λίγων μεταρρυθμίσεων που έκανε η προηγούμενη. Σε αυτήν την πολιτική δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση.

Είναι εξαιρετικός πολιτικός μετεωρολόγος. Και πάντα με το mainstream, ποτέ με τους χαμένους. Και οταν επίκειται μεταβολή του καιρού, σπεύδει να ενημερώσει και να τοποθετηθεί αναλόγως.

Είναι πολύ πιθανό να βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα στον ψεύτη που συνειδητοποιεί ότι τα ψέματα τέλειωσαν και τον φανατικό που νομίζει οτι κτυπώντας στον τοίχο θα ραγίσει ο τοίχος.