Δεν χρειάζεται να την κανονικοποιήσουμε, αυτή είναι πάντα εκεί να μας κλείνει το μάτι - κι ας γίνονται οι νόμοι πιο αυστηροί κάθε φορά που η επικαιρότητα το επιβάλλει. Οσο κάποιος θα πρέπει «να φέρεται σαν άντρας» ή «να μην κάνει σαν γυναικούλα» τίποτα δεν θα αλλάξει

Η κυβέρνηση θα μείνει στην θέση της, τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα συνεχίσουν την κριτική, τόσο προς το Μέγαρο Μαξίμου όσο και προς τον «προοδευτικό αντίπαλο». Τίποτα δεν θα αλλάξει, εκτός από ένα: την αίσθηση ότι, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μετράμε πια αντίστροφα

Η επιμονή της κυβέρνησης να αναφέρεται στην «κεντροαριστερή πολυκατοικία» είναι, επί της ουσίας, η εφαρμογή του πολιτικού διαίρει και βασίλευε εν έτει 2021. Αν όμως υπάρχει ένα σφάλμα στο σχέδιό της, αυτό ξεκινάει από τη στάση του τρίτου: στο ΚΙΝΑΛ, αντί να αντιμάχονται τον ΣΥΡΙΖΑ για τα κοινόχρηστα, έχουν στοχεύσει προς την πλευρά της κυβέρνησης

Είχαμε αρχίσει να φτιάχνουμε και πάλι στερεοτυπικούς «κακούς», των οποίων η αποκαθήλωση «καθαρίζει» με τη μία τον δημόσιο χώρο από τοξικές συμπεριφορές και μας εξαγνίζει από τις δικές μας. Ομως οι διάσημοι σεξιστές, όπως ακριβώς και οι άσημοι, δεν είναι μόνο ένα πράγμα –δεν είναι μόνο άνδρες ή μόνο γυναίκες, ούτε μόνο δεξιοί ή μόνο αριστεροί, ούτε μόνο εμπορικοί ή μόνο κουλτουριάρηδες

Η σπρωξιά προς το μέλλον δόθηκε. Είναι τόσο ισχυρή που, ακόμα κι όλα λάθος να τα κάνει ο νέος πρόεδρος, θα οδηγήσει το κόμμα στις κάλπες της απλής αναλογικής με μια δυναμική που το ΠΑΣΟΚ δεν έχει δει την τελευταία δεκαετία. Το 2022 είναι για την ελληνική Κεντροαριστερά η στιγμή στην ιστορία που βρίσκεται ξανά με όπλα στα χέρια της

Περασμένα ξεχασμένα; Ας μην γίνουν εντελώς συγχωρεμένα. Κανένα κόμμα δεν καταδίκασε τότε τον προπηλακισμό χωρίς ένα «αλλά». Ενδεικτικά, ο ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου ο αρχηγός δήλωσε για τον Παπούλια ότι ως Πρόεδρος «ταύτισε το εθνικό με το αληθινό», έλεγε τότε πως «η ιερή αγανάκτηση και οργή είναι αντάξια των καλύτερων αγωνιστικών παραδόσεων του λαού μας»...