Ίσως, τελικά, όσοι ενστερνίζονται τη στάση Σαμαρά-Βενιζέλου να πιστεύουν ότι, τελικά, Βερολίνο και Φραγκφούρτη θέλουν το καλό μας. Μακάρι να ήταν έτσι. Δεν είναι όμως.
Πώς μπορεί να μετατραπεί επιτέλους η ελληνική κυβέρνηση σε λυράρη, από αλυσοδεμένο χρεο-δουλοπάροικο που χορεύει στους σκοπούς των δανειστών; Μόνο μέσα από μια πραγματική διαπραγμάτευση.
Ας πανικοβληθούν τα hedge funds, δεν πειράζει. Ο πανικός τους, η ελπίδα μας! Ελπίδα ότι έρχεται τέλος στην «προσποίηση και επέκταση» που έχει καθηλώσει την Ελλάδα στον βάλτο της διογκούμενης χρεοκοπίας από το 2010.
Εκείνοι που υποστήριζαν πως το μνημονιακό δάνειο ήταν μονόδρομος, σήμερα μου λένε με αυταρέσκεια: «Αν κάναμε τότε αυτά που έλεγες, θα μας είχαν συνθλίψει!». Μα, μας συνέθλιψαν!
Όταν η ελπίδα χάνεται, εκείνος που την δημιούργησε (ο κ. Ομπάμα) μαυρίζεται από θυμωμένους-ξεχασμένους-αδύναμους πολίτες...
Αυτή τη φορά η ιστορία των τεστ πλήττει την αξιοπιστία του μοναδικού σοβαρού θεσμού που διαθέτει η Ευρωζώνη: της ΕΚΤ, την οποία έβαλαν στην τραγική θέση να κάνει αυτά τα τεστ και να εξευτελιστεί...
Το success story βασίστηκε σε δύο φούσκες που στήθηκαν το τελευταίο 18μηνο με την ενεργό συμμετοχή Βερολίνου-Φραγκφούρτης, ώστε να φανεί πως η Κρίση του ευρώ πέρασε.
H παιγνιοθεωρητική σκοπιά του Τιρόλ τον βοήθησε να μας προειδοποιήσει για το εξής απλό και φοβιστικό: «Αν δεν πληρώνεις για το προϊόν, κινδυνεύεις να γίνεις εσύ το εμπόρευμα».
Η προτελευταία κουτοπονηριά, με την οποία ο εξαθλιωμένος φορολογούμενος πολίτης επωμίζεται το κόστος της συγκάλυψης της γύμνιας των τραπεζών, έχει ακρώνυμο: ΑΦΑ ή Αναβαλλόμενη Φορολογική Απαίτηση.
Ένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν μπορεί παρά να δεσμευτεί, σε κάποια ελάχιστη δέσμη μέτρων ανακούφισης.
© 2022 protagon.gr. All Rights Reserved.

