Το πρόβλημα δεν είναι η κάμερα στις αίθουσες, αλλά ποιος βρίσκεται πίσω από αυτήν. Διότι το μάτι που θα καταγράφει το τι γίνεται μέσα στην τάξη θα είναι η συνισταμένη δύο από τους συντηρητικότερους και άκαμπτους θεσμούς της ελληνικής κοινωνίας: του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και της ελληνικής οικογένειας

Η κρίση του κορονοϊού άλλαξε πολλά και θα αλλάξει ίσως περισσότερα. Σε ό,τι αφορά όμως τη σχέση της με τον εξηλεκτρονισμό των ανθρώπινων αλληλεπιδράσεων, υπάρχει κάτι που είχε πει ο Αϊνστάιν: την ημέρα που η τεχνολογία θα έχει υποκαταστήσει τη φυσική ανθρώπινη επαφή ο κόσμος θα έχει αποκτήσει την πρώτη γενιά κρετίνων

Αυτό το υπό συζήτηση μέτρο εγκλεισμού των ηλικίας +65, δεν θα μπορούσε να το φανταστεί ούτε ο συγγραφέας του Μεγάλου Αδελφού. Μιλάμε για ατόφιο ρατσισμό καθώς χρησιμοποιεί ένα βιολογικό δεδομένο για να στερήσει από μια κατηγορία πολιτών δικαιώματα που θα μπορούν να απολαμβάνουν οι υπόλοιποι

Ο κορονοϊός έχει μια παράξενη, απρόβλεπτη διαλεκτική. Η φιλελεύθερη ιδεολογία των ανθρώπινων δικαιωμάτων γέννησε ένα αντιφελεύθερο παιδί: τον κρατικό αυταρχισμό. Ομως ο φόβος που προκαλεί ο ιός μπορεί τελικά να εγκυμονεί και μια άλλη ελευθερία

Ο νέος δικομματισμός είναι όπως προδιαγράφηκε στις ευρωεκλογές του Μαΐου, για να επισφραγισθεί σε αυτές εδώ. Υπάρχουν δύο ισχυροί πόλοι, όχι όμως τόσο ισχυροί και ακλόνητοι όσο άλλοτε ώστε να δίνουν εφησυχασμένες, αυτάρεσκες κυβερνήσεις. Ανάμεσά τους υπάρχει ένα μικρό (πλέον) κόμμα που θα μπορούσε να παίξει μελλοντικά τον ρόλο του «μπαλαντέρ»

Το κάναμε με μεγάλη καθυστέρηση, σε σύγκριση με άλλους ευρωπαϊκούς λαούς και με αχρείαστο πόνο. Ας αναλογισθούμε όμως ότι διανύσαμε αυτή την απόσταση ξεκινώντας, εννέα χρόνια πριν, από ένα πολύ χαμηλό επίπεδο πολιτικής ορθοφροσύνης δικαιούμαστε να μιλάμε για άθλο