Η σκηνή όπου στην είσοδο του πανεπιστημίου μια ομάδα από φοιτητές και παρατρεχάμενους φωνάζουν «αλήτες» στα πρόσωπα των πανεπιστημιακών αστυνομικών και αυτοί υποχωρούν μέχρι να επέμβουν τα ΜΑΤ και να τους σώσουν δείχνει την επιχειρησιακή προχειρότητα του εγχειρήματος
Το Σύνταγμα είναι θρησκεία και οι συνταγματολόγοι ιερείς του. Ζηλωτές μιας απόκρυφης τέχνης, που την άσκησή της οι κοινοί άνθρωποι επιτρέπεται να παρακολουθούν αλλά όχι και να εκφέρουν γνώμη. Και οι ιερόσυλοι τιμωρούνται
Επειδή κάποιος κέρδισε ένα μετάλλιο δεν είναι υποχρεωτικό να μπει στο ελληνόμετρο και να πει πόσο αγαπάει την Ελλάδα, σαν να είναι η Μαρία με τα κίτρινα που αγαπούσε τον άντρα της αλλά τον γείτονα καλύτερα. Σαχλές ερωτήσεις φέρνουν βολικές αλλά σωβινιστικές απαντήσεις «θέλω να βλέπω την ελληνική σημαία στον υψηλότερο ιστό»
Αν είστε οδηγοί είναι οι κλεμμένοι καταλύτες ή οι σχάρες και τα στρογγυλά καπάκια των δρόμων. Αν είστε πεζοί είναι τα τετράγωνα καπάκια των πεζοδρομίων που έχουν γίνει χαρτόνια ή κώνοι ώσπου να δώσει ο δήμος Αθηναίων 540.000 ευρώ για να αντικαταστήσει τα κλεμμένα. Μια άκρως αντικοινωνική παρανομία πρέπει να επιτέλους να παταχθεί
Η ειδική ομάδα της ΕΛ.ΑΣ που υποτίθεται ότι θα περιφρουρήσει και διασφαλίσει τη νομιμότητα στα ΑΕΙ, το πιθανότερο είναι να έχει την τύχη της αστυνόμευσης στους δρόμους και κυρίως στις εισόδους του Δακτυλίου όπου η «αυστηρή τήρηση του μέτρου» μάς τέλειωσε νωρίς...
Το επάγγελμα που γράφει «έφυγε ο καλός συνάδελφος» όταν ένας δημοσιογράφος πεθαίνει και όχι όταν βγαίνει από το γραφείο, είναι το πλέον ακατάλληλο για να κρίνει τους τρόπους που παρουσιάζεται ο θάνατος από άλλους. Αλλά στην περίπτωση του «μακαριστού» Κοσμά που «εκοιμήθη», ας κάνουμε μια εξαίρεση
Πάντοτε προβληματιζόμουν αν οι αρχαίοι Αθηναίοι καταλάβαιναν ότι ζούσαν σε έναν Χρυσό Αιώνα ή αν οι Ευρωπαίοι των αρχών του 20ου αιώνα αντιλαμβάνονταν ότι ζούσαν την Belle Epoque. Με τον χρόνο πιστεύω όχι. Κανένας δεν νομίζω ότι καταλάβαινε ότι η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα ήταν η χρυσή εποχή για το mail order book
Τι θέλει ο άνθρωπος για να περάσει ευτυχισμένα τις ημέρες των εορτών; Τίποτα διαφορετικό από όσα είχε πέρυσι, πρόπερσι, αντιπρόπερσι. Τα Χριστούγεννα είναι το προπύργιο του συντηρητισμού. Η γιορτή που η μεγαλύτερη επανάσταση τα τελευταία 50 χρόνια είναι η σοκολάτα στα μελομακάρονα (Θεός φυλάξοι!)
Η Ροζίτα Σώκου υπήρξε πολλά πράγματα σε πολλούς ανθρώπους. Επαγγελματικά, για τους περισσότερους η αυστηρή αλλά ευγενική κριτικός στο τηλεοπτικό «Να η ευκαιρία». Για κάποιους όμως από εμάς, που ενηλικιωθήκαμε τη δεκαετία του ’60, ήταν η κινηματογραφική κριτικός που εμπιστευθήκαμε να μας οδηγήσει στην επόμενη μέρα – και ταινία
Ο Παπανδρέου αντέδρασε με λίγο «σύνδρομο Θεοχάρη» και αρκετό από τον φόβο της ηλικίας, ο Ανδρουλάκης είναι το νέο «κορίτσι» στο σαλούν της Μαντάμ Λούσι και ο Λοβέρδος πρέπει να έπεσε στην πιο συνηθισμένη παγίδα όσων παίζουν στοίχημα στο ποδόσφαιρο
Η αντίστροφη μέτρηση για τα εγκαίνια του ιστορικού κτιριακού συγκροτήματος του Μεσοπολέμου που μετά την ανάπλασή του θα στεγάζει και πάλι την κεντρική αγορά τροφίμων έχει αρχίσει. Και αναμένεται ότι θα γίνει γαστρονομικός πόλος έλξης ντόπιων και επισκεπτών της πόλης
Μια σπάνια συνάντηση στον «Ιανό» με την πρώην υπουργό και επίτροπο. Καμία σχέση με την αυστηρή και άκαμπτη Αννα. Ενα ωραίο ον, γυναίκα. Από τις εξαιρέσεις που χαίρουν σεβασμού και εκτίμησης