Οταν αναφέρθηκε στο σενάριο να προκύψει Πρωθυπουργός ο Τσίπρας μέσα από τις κάλπες της απλής αναλογικής, τονίζοντας ότι θέλει «να γνωρίζουν οι έλληνες πολίτες», δεν το έκανε εν τη ρύμη του λόγου. Η στόχευση ήταν πολιτική, όπως και η σαφής διάκριση ανάμεσα σε Ανδρουλάκη και Βενιζέλο

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανέπτυξε ένα σκεπτικό που μοιάζει να λέει ότι η αύξηση των ποσοστών ενός κόμματος, ακόμη κι αν είναι τρίτο στις κάλπες, προσφέρει μεγαλύτερη νομιμοποίηση στον αρχηγό του να γίνει πρωθυπουργός από τον αρχηγό του πρώτου ή του δεύτερου κόμματος αν έχουν μειωθεί τα ποσοστά τους. Παρανόηση ή παραλογισμός;

Η φράση του στο Υπουργικό ότι «δεν ανέχομαι υποβολείς», μυστηριωδώς δεν επισημάνθηκε ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε από τα κατά ΣΥΡΙΖΑ «πετσο-ταϊσμένα» ΜΜΕ, παρότι πολλοί αντιλήφθηκαν ότι ο Πρωθυπουργός κάποιους εννοούσε. Και δεν υπογραμμίστηκε επειδή πιθανότατα εννοούσε όσους θεωρούν εαυτόν διαμορφωτή συμμαχιών και κυβερνήσεων...

Ο Μητσοτάκης πήγε στην Βουλή απολογούμενος για το λάθος που παραδέχτηκε και ο ίδιος, αλλά πέρασε στην αντεπίθεση. Ο Τσίπρας δεν άφησε την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη και εγκαινίασε έναν «ανένδοτο αγώνα». Το πρόβλημα πάλι το έχει ο Ανδρουλάκης που είναι μεν το θύμα των παρακολουθήσεων, αλλά η πόλωση τον δυσκολεύει