Μην παίζουμε τις κουμπάρες: 20.000 νεκροί είναι τόσο ελκυστικοί για να κάνεις αντιπολίτευση που κανένας δεν θα τους άφηνε στην ησυχία τους. Ας μην κοροϊδευόμαστε, στην Ελλάδα ζούμε. Και, εδώ που τα λέμε, δεν γίνεται η κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι τα έκανε όλα σωστά. Με 20.000 νεκρούς κάπου έχεις κάνει λάθος. Και επειδή οι άνθρωποι δεν γυρίζουν πίσω, το ζητούμενο είναι να το βρεις και να το αναγνωρίσεις. Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει προς το παρόν.
Τι μας λέει η έκθεση Τσιόδρα-Λύτρα; Κάτι που ήδη ξέραμε: αν διασωληνωθείς εκτος ΜΕΘ, οι πιθανότητες είναι δραματικά εις βάρος σου. Ο Πρωθυπουργός είπε ότι δεν υπάρχει μελέτη που να αποδεικνύει κάτι τέτοιο. Η έκθεση τον φέρνει σε δύσκολη θέση. Ενδεχομένως να μην τη γνώριζε όταν έκανε την παρέμβαση στη Βουλή. Οπως και να έχει, οφείλει να πει κάτι τώρα.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παραδέχθηκε και κάτι ακόμα που ήταν γνωστό σε όλους: υπάρχει πρόβλημα στα περιφερειακά νοσοκομεία. Εκεί το προσωπικό υστερεί έναντι των μεγάλων πόλεων τόσο ως προς τη στελέχωση, όσο και ως προς την κατάρτιση. Αυτό δεν χρειαζόταν η πανδημία για να το μάθουμε. Μας το υπενθυμίζουν οι διακομιδές σοβαρών περιστατικών προς νοσοκομεία της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης.
Ομως αφού πια η αντιπαράθεση είναι για νεκρούς, υπάρχει ακόμα ένα νούμερο που δεν το έχουμε ακούσει. Με πόσους νεκρούς θα ήμασταν ευχαριστημένοι; Ας συμφωνήσουμε ότι οι 20.000 είναι ένα τεράστιο κόστος. Στα πόσα θύματα δεν θα εγείρετο πολιτικό θέμα; Ο Αλέξης Τσίπρας μας έδωσε μία εκτίμηση, βασισμένη στην έκθεση Τσιόδρα-Λύτρα. Υποστήριξε ότι αν είχε ενισχυθεί καταλλήλως το ΕΣΥ θα είχαν αποφευχθεί 38,5% των θανάτων. Αυτό ακούγεται κάπως αυθαίρετο, αλλά ας το δεχθούμε. Μιλάμε, δηλαδή, για 7.700 νεκρούς, πράγμα που σημαίνει ότι με 12.300 νεκρούς δεν θα υπήρχε θέμα. Εδώ βέβαια η αριθμητική Τσίπρα δεν οδηγεί σε ένα σαφές αποτελέσμα που θα μας έδειχνε πόσες επιπλέον κλίνες, με το αντίστοιχο προσωπικό, χρειαζόμασταν για να σώσουμε 7.700 ανθρώπους. Θέλαμε δέκα κρεβάτια; Εκατό; Τριακόσια; Και αν σώζαμε 7.700 ανθρώπους γιατί να μη σώζαμε περισσότερους;
Η κυβέρνηση έχει δικαιολογίες. Και μάλιστα σοβαρές. Είναι πανδημία, το ΕΣΥ μεταφέρει χρόνιες παθογένειες, έχουμε γηρασμένα δημογραφικά και μεγάλο ποσοστό αρνητών. Ισχύουν όλα αυτά. Ομως, όπως σημειώνουν σοβαροί παράγοντες της Υγείας, όφειλε να κοιτάξει με μεγαλύτερη προσοχή το θέμα της στελέχωσης και της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ειδικά στα περιφερειακά νοσοκομεία όπου το προσωπικό καταρρέει από την κόπωση. Επί της ουσίας: αν προσλάμβαναν εγκαίρως 200 γιατρούς και άλλους τόσους νοσηλευτές, δεν θα υπήρχε τόσο έντονο πρόβλημα. Και ας μη λέμε ότι διπλασιάστηκαν οι κλίνες. Μετράμε κλίνες στρατιωτικών νοσοκομείων που δεν μετρούσαμε στο παρελθόν.
