Είναι λίγο περίεργο αλλά οι ευρωπαϊκοί λαοί, μολονότι έχουν μια μακραίωνη ιστορία συνύπαρξης, δεν μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους. Θα περίμενε κανείς, ειδικά μετά την τεχνολογική επανάσταση του 20ου αιώνα, πως η άμεση επικοινωνία θα άμβλυνε τις διαφορές και θα γεφύρωνε προαιώνιες αντιθέσεις. Κι όμως, οι πολιτιστικές «ζώνες» της Ευρώπης συνεχίζουν να διατηρούν τα σύνορά τους. Οι βόρειοι ορθολογιστές, οι λίγο κάτω από τον Ρήνο μαζί με τους Νότιους της Δύσης και οι «ορθόδοξοι» των Βαλκανίων μαζί με τους νότιους Ιταλούς.
Το ότι δεν αλλάζουν οι συσχετισμοί και δεν γεννήθηκε ακόμα ο νέος Ευρωπαίος, είναι ένα πρόβλημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει για το μέλλον των κοινωνιών μας. Οι δικοί μας τώρα, «συγγενείς» ποιι είναι; Σίγουρα όχι οι Γερμανοί και οι Ολλανδοί. Ούτε και τόσο οι Σλάβοι των Βαλκανίων. «Αδέρφια» μας είναι οι Ισπανοί, οι Ιταλοί, οι Τούρκοι, οι Εβραίοι και οι Λατινοαμερικανοί. Oλοι αυτοί που ζουν στη Μεσόγειο ή έφυγαν μετανάστες στη Λατινική Αμερική τους τελευταίους αιώνες.
Με τα «αδέρφια» μας βλέπουμε τον κόσμο με το ίδιο μάτι. Στις ίδιες γωνίες και με το ίδιο διάφραγμα. Στη Βραζιλία λοιπόν, έγινε μια έρευνα από το Ιnstituto Datafolha και σχεδόν οι εννιά Βραζιλιάνοι στους δέκα (88%) αποδίδουν την οικονομική τους κατάσταση «στον Θεό»! Το ποσοστό όσων δήλωσαν ότι το πιστεύουν αυτό ξεπέρασε το 90% μεταξύ όσων δήλωσαν θρησκευόμενοι, όμως έφτασε το 70% και μεταξύ όσων είπαν πως δεν θρησκεύονται. Ακόμη και το 23% εξ όσων δήλωσαν «άθεοι» απάντησε «ναι» στην ερώτηση: «όλη την οικονομική επιτυχία της ζωής μου την οφείλω, πρώτα απ’ όλα, στον Θεό». Αναρωτήθηκα αν και σε μας γινόταν μια παρόμοια δημοσκόπηση ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα. Υποθέτω λίγο πιο αισιόδοξο αλλά κυμαινόμενο σε παρόμοια επίπεδα.
Πώς γίνεται όμως, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τις θρησκείες να δηλώνουν μια έντονη τάση προς το μεταφυσικό; Η πιθανή απάντηση που δίνω κινείται σε δύο επίπεδα: το πρώτο είναι η εσωτερική αναζήτηση προς το θείο και η αδυναμία ανάληψης της προσωπικής ευθύνης που αποτελεί έμφυτη τάση σε όλους τους ανθρώπους. Το δεύτερο η διαπίστωση ότι η μόνη σοβαρή ανθρωπιστική μεταρρύθμιση που έγινε στην ιστορία των θρησκειών είναι του Λούθηρου ο οποίος απελευθέρωσε τους Προτεστάντες από την ηγεμονία των ερμηνευτών της Γραφής. Δεν έχει σχέση αν είσαι μέλος μιας Εκκλησίας αλλά σε τι ποσοστό η κουλτούρα σου απορροφά τις καταβολές της θρησκείας που κυριάρχησε. Τα ποσοστά αδιαφορίας προς τις θρησκείες από τη Φραγκφούρτη και πάνω είναι τεράστια, με τα ανάλογα αποτελέσματα στην πρόοδο αυτών των κοινωνιών…
Το συμπέρασμα είναι πολιτικό και ταυτόχρονα πολιτιστικό. Οπου η δημοκρατία δεν λειτουργεί με ισχυρούς θεσμούς, οι άνθρωποι χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην διαχείριση της προσωπικής ευθύνης. Αλλά και όπου τα εκπαιδευτικά συστήματα δεν προτάσσουν το άτομο ως βασικό υποκείμενο διεκδίκησης του πολιτισμού, οι εξωγενείς και κυρίως, οι μεταφυσικές δυνάμεις ευθύνονται για τη ζωή του…
Σε ό τι μας αφορά, για το δικό μας χρέος – το οποίο τηρουμένων των αναλογιών, μας ακολουθεί από την ημέρα της ύπαρξής μας- προς στιγμήν, φταίνε οι ξένοι. Eχω όμως μια βεβαιότητα ότι είναι ζήτημα χρόνου να αρχίσει να φταίει ο Θεός! Οχι γιατί είναι τόσο κακός- ποιος θα τολμήσει να αναμετρηθεί με τους «αντιπροσώπους» του;- αλλά γιατί μας τιμωρεί για τις αμαρτίες μας. Όχι τις οικονομικές αλλά για το ότι λοξοδρομήσαμε από τους «κανόνες» του…
Και ορθολογιστές βόρειοι αποδίδουν την επιτυχία τους σε φυλετική ανωτερότητα και σε φυλογενετική τάση προς την ατομικότητα http://www.targetmap.com/ThumbnailsReports/35511_THUMB_IPAD.jpg (που κατά τον Kevin MacDonald ανέπτυξαν λόγω κλιματολογικών συνθηκών) και όχι στην παρουσία άνθρακα και σιδηρομεταλλεύματος στο υπέδαφος τους κατά τη δεύτερη βιομηχανική επανάσταση http://europeanlit.weebly.com/uploads/2/8/6/5/28651297/969007673_orig.jpg http://images.slideplayer.com/16/4882733/slides/slide_8.jpg αλλά και υπερδανεισμού των κοινωνιών τους http://mecometer.com/image/worldmap-mono/external-debt-per-capita.png Ποιο διαδεδομένη βέβαια και πρακτικά κοινά αποδεκτή είναι η θεωρία του προτεσταντισμού όπως εδώ στο άρθρο. Όταν δεν μπορείς να βρεις εξήγηση καταφεύγεις στο μεταφυσικό.
Πέφτει χρήμα πέφτει χρήμα… σε έρευνες ντανταφολτα … αξιόπιστες ντανταφολτα… Χριστούγεννα έχουμε που είναι ο κύριος Νίκο Δήμου να μας πει κανένα σοβαρό περί τούτου όλα τα άλλα είναι απλές οδοντόβουρτσες.
Όλοι οι άνθρωποι, όλων των γενεών, των εποχών, των φυλών και των αιώνων, από τον πρώτο άνθρωπο ως τον σημερινό, είχαν και έχουν θρησκεία. Το θρησκευτικό συναίσθημα, είναι έμφυτο από τον Θεό στον άνθρωπο για να Τον αναζητήσει και οι εξαιρέσεις που υπάρχουν, είναι αυτές ακριβώς που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Το ερώτημα που ευθύς τίθεται είναι, αφού ο Θεός υπάρχει, γιατί δεν επεμβαίνει, αφενός να βοηθήσει τους ανθρώπους και αφετέρου να Τον πιστέψουν, αλλά τους αφήνει στη μοίρα τους και εν πολλοίς, πάνω στην απελπισία και τον πόνο τους, να Τον κατηγορούν για τις διάφορες δυσάρεστες καταστάσεις που βιώνουν;
Η απάντηση είναι ότι, ο Θεός σέβεται απολύτως το αυτεξούσιο και την ελευθερία των ανθρώπων να καθορίζουν τη ζωή τους, ακόμα κι αν έτσι οδηγούνται στην καταστροφή. Γι’αυτό ακριβώς όμως, τους έστειλε τον Ίδιο τον Υιό Του, να τους διδάξει πως πρέπει να ζουν, ώστε να μετατρέψουν τη γη από τώρα σε Παράδεισο.
«η μόνη σοβαρή ανθρωπιστική μεταρρύθμιση που έγινε στην ιστορία των θρησκειών είναι του Λούθηρου ο οποίος απελευθέρωσε τους Προτεστάντες από την ηγεμονία των ερμηνευτών της Γραφής.», γράφει ο παμμέγιστος Ζαμπούκας…
Όχι μόνο αυτό, αλλα ήταν τέτοια η ανθρωπιστική μεταρρυθμιστική ορμή του που στη συνέχεια απελευθέρωσε 130.000 Σουηβούς οπαδούς του από την ηγεμονία της ζωής (εμπλουτίζοντας παράλληλα την membership του δόγματος του με την αθρόα εισροή των πρώην ρωμαιοκαθολικών ηγεμόνων της περιοχής και περιχώρων). Άφησε δε ένα από τα ποιητικότερα γραπτά έργα προτροπής ανθρωπιστικής μεταρρυθμιστικής εκτέλεσης.
Αφού μεταρρύθμισε ανθρωπιστικά τους 130.000 *προτεστάντιδες* της Σουηβίας, προχώρησε στην ανθρωπιστική μεταρρύθμιση των εβραίων που «αρνούνταν να προσηλυτιστούν» και «να μεταστραφούν στον Προτεσταντισμό (του)»
Όπως έγραφε στο magnum opus του ευρωπαϊκού Ουμανισμού «Wider die Juden und ihre Lugen» (που κάνει και όμορφη ποιητική ομοιοκαταληξία στη Γερμανική) :
«Πρώτα, να βάλουμε φωτιά στις Συναγωγές και στα σχολεία τους, και να θάψουμε, και να καλύψουμε με χώμα ό,τι δεν καίγεται, ούτως ώστε κανείς να μην ξαναδεί ποτέ μια πέτρα, ή τη στάχτη από αυτά.
Δεύτερον, συμβουλεύω να καταστραφούν και να ισοπεδωθούν και τα σπίτια τους επίσης….
..Τέταρτον, συμβουλεύω να απαγορευθεί στους ραβίνους τους να διδάσκουν από τώρα και στο εξής, με την ποινή του θανάτου και της απώλειας της σωματικής τους ακεραιότητας.
Πέμπτο, συμβουλεύω να καταργηθεί ολοκληρωτικά η άδεια κυκλοφορίας των Εβραίων στους δημόσιους δρόμους.
…..Αν θέλουμε να ξεπλύνουμε τα χέρια μας από τη βλασφημία των Εβραίων και να μην έχουμε μερίδιο στην ενοχή τους, πρέπει να διακόψουμε σχέσεις μαζί τους. Πρέπει να εξοριστούν από τη χώρα μας” και “πρέπει να τους διώξουμε όπως τα τρελά σκυλιά».
Φυσικά οι περισσότεροι *προτεστάντες* πλεον άρχοντες αγνόησαν τις ανθρωπιστικές μεταρρυθμιστικές προτάσεις του, …..ο Χίτλερ όμως, τις εφήρμοσε κατά γράμμα.
Δεν είναι λοιπόν ν’ απορεί κανείς που οι Ναζί επιδείκνυαν αυτό το βιβλίο του Λούθηρου στις δημόσιες συγκεντρώσεις της Νυρεμβέργης (παράλληλα με τα συνέδρια του κόμματός τους), ενώ η ναζιστική εφημερίδα «Der Stürmer» το χαρακτήριζε «το πιο ολοκληρωτικά αντισημιτικό θρησκευτικό φυλλάδιο που εκδόθηκε ποτέ» .
Μετά συνέχισε την «σοβαρή ανθρωπιστική μεταρρύθμιση» του αποκηρύσσοντας όλους τους μεταρρυθμιστές που διαφωνούσαν μαζί του, με λόγια που ο ίδιος κάποτε επεφύλασσε για τον παπισμό.
Υ.Γ1 Βασικά ο Λούθηρος δεν απελευθέρωσε τους Προτεστάντες [που δεν υπήρχαν ακόμα] από την ηγεμονία των ερμηνευτών της Γραφής.» όσο τους γερμανούς πρίγκιπες από την γηεμονία του παπατο και οι οποίοι δεν είχαν καμία αντίρρηση να περάσει στα δικά τους χέρια η δύναμη των επισκόπων και αρχιεπισκόπων και η τεράστια περιουσία της παπικής εκκλησίας….
Υ.Γ2 Βεβαίως, στον Λούθηρο δεν αρκούσε να προσβάλλει λεκτικά τους Εβραίους. Πριν ακόμα γράψει το μεγα ανθρωπιστικό μεταρρυθμιστικό του πόνημα, είχε καταφέρει να εκδιωχθούν οι Εβραίοι από τη Σαξονία το 1537, και στη δεκαετία του 1540 τους έδιωξε από πολλές γερμανικές πόλεις• το 1543 προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταφέρει τον ελέκτορα να τους διώξει από το Βραδεμβούργο.
Υ.Γ3 Τι είπατε ότι επαγγέλλεστε κ. Ζαμπούκα?
και στις ανιστόριτες ανοησίες αγραμμάτων, όπως μας έχει συνηθίσει ο κ. Ζαμπούκας
~Το να σκοτώσεις έναν αγρότη δεν είναι έγκλημα~
Το γλαφυρό παράγγελμα που συνοψίζεται στο τρίπτυχο να “μαχαιρώσουν-χτυπήσουν-σφάξουν” ο’τι κινείται που έδινε στους πρίγκιπες για να διδάξουν το νόμο της πυγμής (υποσχόμενος και ειδική θέση στο Παράδεισο γι’αυτό) είναι παροιμιώδες:
“Όχι ημίμετρα! Τσακίστε τους! Κόψτε τους τα λαρύγγια! Καρφώστε τους σε παλούκια! Μην αφήσετε πέτρα στη πέτρα!
Αν μου πουν ότι είμαι σκληρός και ανελέητος, κατάρα στο έλεος. Αφήστε όποιον μπορεί, να τους μαχαιρώσει, στραγγαλίσει, σφάξει όπως τα λυσσασμένα σκυλιά”.
Ποια άλλη παιδική αρρώστια μας λένε ότι δεν περάσαμε;
Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω ατομοκεντρισμό αρκετά εχει σαπίσει τις κοινωνίες.
Λές και άμα εξαλειφθεί η θρησκεία δεν θα καλυφθεί το μεταφυσικό κενό από κάτι αλλό, έτσι μαγικά θα πάψει να υπάρχει η μεταφυσική ανάγκη του ανθρώπου.
Σας αναγνωρίζω ότι και εσείς σας παραδέχεστε πως τις φαντασιώσεις του ατομοκεντρισμού τις εκμεταλέυτηκαν τα πιο ακραια καθεστώτα του 20 αιώνα ,τα οποία έσπευσαν να καλυψουν το κενό όχι με ανθρωποκεντρισμό όπως θα θελε ο Λούθηρος αλλά με φυλετισμό.
Γενικά όλο αυτό το οικοδόμημα της ανθρωπιστικής ρητορίας όσο και ευγενές να ακούγεται είναι ακόμα πιο παράλογο απο την θρησκεία, αντίθετα ο φυλετισμός είναι η φυσική τάση του ανθρώπου και εύκολα θα καλύψει ένα ενδεχόμενο κενό.
Εχει ακούσει όμως για το “Προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού” του Μαξ Βέμπερ και αφού ο Λούθηρους ευνόησε το καπιταλιστικό πνεύμα, άρα εκείνος και οι οπαδοί του είναι οι μόνοι άξιοι να ρυθμίζουν τις ζωές των υπολοίπων με “αγάπη και ανιδιοτέλεια”.
Και μόνο το ότι, όταν το 1525 ξεσηκώθηκαν οι δουλοπάροικοι – αγρότες ενάντια στους μεγαλογαιοκτήμονες, έγραψε σε επιστολή του «όποιος μπορεί να τους κόψει σε κομμάτια(τους αγρότες), να τους πνίξει, να τους μαχαιρώσει, κρυφά ή φανερά, όπως πρέπει σε ένα λυσσασμένο σκυλί», τον κάνει αγαπητό σε όλους εκείνους που θαυμάζουν τον οικονομικά ισχυρό κι αυτό δε θα μπορούσε να αφήσει αδιάφορο ούτε τον αρθρογράφο.
Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι οι δουλοπάροικοι – αγρότες αποτελούσαν την πλειοψηφία εκείνων που στήριξαν τον Λούθηρο. Αρα ο Λούθηρος δεν υπήρξε “Λαϊκιστής” κι αυτό τον κάνει ακόμη πιο αγαπητό στους αντιλαϊκιστές και στους Ναζί.
Οι θρησκείες σε νούμερα
Christianity— 2.2 billion- 31.50%
Islam— 1.6 billion- 22.32%
Secular/Nonreligious/Agnostic/Atheist— ≤1.1 billion- 15.35%
Hinduism— 1 billion– 13.95%
Chinese traditional religion— 394 million- 5.50%
Buddhism— 376 million- 5.25%
Ethnic religions excluding some in separate categories– 300 million– 4.19%
…
Extract from [https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_religious_populations]
Christian denominations by numbers
Catholic church —1.2 billion
Protestantism —- 800 million
Eastern Orthodoxy — 225 – 300 million (Church of Greece — 15 million)
Oriental Orthodoxy —86 million
Anglicanism —85 million
…
Extract from [https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Christian_denominations_by_number_of_members]
“Ποια άλλη παιδική αρρώστια μας λένε ότι δεν περάσαμε;”
=Το Ζιαφωτιθμό
Ως «μαυριδεροί και τριχωτοί» και κακοφορμισμένοι κληρονόμοι της αναχρονιστική κακοδαιμονίας της συναισθηματικής εκκλησίας του Δήμου, οι Έλληνες ζεν πέρασαν Διαφωτισμό που ήταν ότι πιο προοδευτικό υπήρξε στην γη, αφού σ’ αυτόν οφείλουμε όλοι οι άνθρωποι τα Ανθρώπινα Δικαιώματα….. του πιο σκληρού και άγριου Φυλετικού Ρατσιστικού κίνηματος που εμφανίστηκε ποτέ και που έδωσε το ηθικό, εργαλειακό, ορθολογικό και επιστημονικό άλλοθι για την αποικιοκρατία first, τον Ναζισμό afterwards, ώστε η ηθική εναντίωση να καταστεί ανήθικη και η όποια εμπράγματη αντίσταση περιττή και κολάσιμη.
Ως ορθόδοξοι σκοταδιστές και πρωτόγονοι εχθροί της προόδου και του ορθο-λογισμού, οι «μαυριδεροί και τριχωτοί» έλληνες δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν τον φωταγωγημένο ανθρωπισμό του κορυφαίου των κορυφαίων του διαφωτισμού και θεμελιωτή των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων…Βολταίρου που όταν δεν καταγινόταν με τις επενδύσεις του στο δουλεμπόριο των μαύρων, από τις οποίες θησαύρισε, στον …ελεύθερο χρόνο του έγραφε, μεταξύ άλλων τα εξής *προχωρημένα* ενός κατά Ράμφο πραγματικού κληρονόμου της αρχαιοελληνικής σκέψης και λογικής:
«Και δεν είναι άνθρωποι [οι μαύροι], παρά το παράστημα του σώματος, μιας κι η ικανότητα στο να διατυπώνουν την σκέψη τους απέχει υπερβολικά πολύ από την δική μας.»
Και «Ένα σπουδαίο ζήτημα είναι επίσης το αν προέρχονται [οι Αφρικανοί] από τους πιθήκους ή εάν οι πίθηκοι προέρχονται από αυτούς. Οι σοφοί μας μας έχουν πει ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα Θεού. Να λοιπόν μια ωραία εικόνα του θείου κατασκευαστή: Μια πλακουτσωτή μαύρη μύτη με ελάχιστη ή και ανύπαρκτη νοημοσύνη. Σίγουρα θα έρθει καιρός που θα μάθουν ακόμη και αυτά τα ΖΩΑ πώς να καλλιεργούν καλά το έδαφος, να καλλωπίζουν τα σπίτια και τους κήπους τους και να γνωρίσουν τις πορείες των αστεριών. Ο οποιοσδήποτε χρειάζεται τον χρόνο του για όλα».
Και που να κατανοήσουν οι κατώτεροι, σκοταδιστές «μαυριδεροί και τριχωτοί» έλληνες το μεγαλείο της σκέψης στον υπέροχο και… ολοφώτεινο λαμπατέρ του διαφωτισμού ενός Χιουμ:
«Είμαι σε θέση να υποψιαστώ πως οι νέγροι, και γενικά ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΙΔΗ, ότι είναι φύσει κατώτερα από τα λευκά. Δεν υπήρξε ποτέ πολιτισμένο έθνος άλλου χρώματος εκτός από λευκό, ούτε ακόμα και οποιοδήποτε άτομο ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΕΠΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΗ Η ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ. Καμία έξυπνη κατασκευή μεταξύ τους, καμία τέχνη, καμία επιστήμη… Μια τέτοια ομοιόμορφη και σταθερή διαφορά δεν θα μπορούσε να συμβεί, σε τόσες πολλές χώρες και ηλικίες, εάν η φύση δεν είχε κάνει μια αρχική διάκριση σ’ αυτές τις ανθρώπινες φυλές»
(για να κρατηθούμε σε αυτούς τους δύο και να μην μην αναφερθούμε στον ολοφωτινο και ανθρωπιστικό σύμπαν των υπόλοιπων διαφώτιστων από τον μέγα φιλόσοφος των φώτων και της… Ηθικης, Καντ μέχρι και τους μεταγενέστερους τους όπως τον μεγάλο απελευθερωτή των μαύρων Αβραάμ Λίνκολν και τον συν-συντάχτη της περίφημης Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Τζέφερσον….).
Ο Λούθηρος, πέρα από οπορτουνιστής και ωφελιμιστής, ήταν και μέγας πραγματιστής.
Εναντιώθηκε στο παπάτο (για τις «Επιείκειες») μόνο αφού είχε εξασφαλίσει την υποστήριξη των γερμανών πριγκίπων που ήθελαν να *χειραφετηθούν* από την ηγεμονία του παπατο και δεν είχαν καμία αντίρρηση να περάσει στα δικά τους χέρια η δύναμη των επισκόπων και αρχιεπισκόπων και φυσικά η τεράστια περιουσία της παπικής εκκλησίας.
Όσον αφορά την *μεταρρύθμιση* των 130.000 «ληστρικών και δολοφονικών ορδών των χωρικών» της Σουβίας, ο Λούθηρος αρχικά χαρακτήρισε δίκαια τα αιτήματα των εξαθλιωμένων χωρικών, φροντίζοντας όμως να μην ενθαρρύνει την εξέγερση τους γιατί κάτι τέτοιο θα είχε ως αποτέλεσμα ο ίδιος να χάσει την εύνοια των ηγεμόνων και ευγενών.
Όταν, αναμενόμενα έγινε η εξέγερση, ο Λούθηρος παρότρυνε τους ηγεμόνες να τους συντρίψουν μια και γνώριζε ότι η εξέγερση δεν είχε καμία τύχη και τον συνέφερε να συμμαχήσει με τους ηγεμόνες – που ήταν ως τότε υποχείρια του παπισμού – ώστε αυτοί να προσχωρήσουν στον Προτεσταντισμό ΤΟΥ και να στηρίξουν τη Μεταρρύθμιση ΤΟΥ, παρά με τους χωρικούς, που δεν είχαν ελπίδες επικράτησης, αλλά και να είχαν, δεν επρόκειτο να στηρίξουν τον Λουθηρανισμό λόγω της απομάκρυνσης του Thomas Münzer από αυτόν.
Η δε συντριβή της εξέγερσης, έπρεπε να γίνει με τρόπο υποδειγματικά κτηνώδη ώστε και να μείνει αξέχαστος στους (εναπομείναντες ζωντανούς και μελλοντικούς γενόμενους) χωρικούς και μικρο-ευγενείς Σουηβούς αλλά και να λειτουργήσει ως visual manifesto αποθάρρυνσης οoooλων των άλλων κινημάτων προτεσταντών (aka διαμαρτυρόμενων) που φύτρωσαν από τον σπόρο της ατομικής κρίσεως, όπως οι μυστικιστές αναρχικοί, οι Ζβιγγλιανοί, οι Αναβαπτιστές (κυρίως η μαχητική πτέρυγα τους που συνέδεσε τ’ όνομά της με την κατάληψη της πόλης του Μύνστερ, στα μέσα της δεκαετίας του 1530) κ.α.
Likewise, ήρθε και η ώρα της ανθρωπιστική μεταρρύθμιση των Εβραίων όταν ο Λούθηρος αντιλήφτηκε ότι ο προτεσταντισμός ήταν από μερικές απόψεις μια επάνοδος στον Ιουδαϊσμό, με την απόρριψη του μοναχισμού και της αγαμίας του κλήρου, με την έμφαση την οποία έδινε στην Πάλαιαν Διαθήκη, τους προφήτες και τους ψαλμούς και με την παραδοχή (εξαιρουμένου του Λουθήρου) μιας αυστηρότερης σεξουαλικής ηθικής από αυτήν του ρωμαιοκαθολικισμού.
Απογοητευτηκε όμως από το γεγονός ότι οι Εβραίοι «αρνούνταν να προσηλυτιστούν» και «να μεταστραφούν στον Προτεσταντισμό ΤΟΥ».
Ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν βέβαιος ότι κατείχε τον Λόγο του Θεού που δεν «δύναται να κριθή από οιονδήποτε, ούτε καν από τους αγγέλους», δεν μπορούσε να ανεχθεί τις αντιρρήσεις προς αυτόν. Πόσο μάλλον όταν αυτές οι αντιρρήσεις επέμεναν να ζητάνε τόκο στα δανεικά.
Ετσι πρωτα στραφηκε εναντίον των Εβραίων δανειστών και κατόπιν κατά των Εβραίων γενικώς.
Μέρος της νέας θρησκείας των διαφωτισμένων είναι το επαναλαμβανόμενο μάντρα που ακούς “παίρνω/πήρα την μοίρα μου στα χέρια μου”, “μπορεί/δεν μπορεί να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του” κλπ. Δεν έχει σημασία αν κατανοείς την οικονομία, την παραγωγική αλυσίδα ή αν ξέρεις Ιστορία. Αρκεί που είσαι ατομιστής και πήρες την μοίρα σου στα χέρια σου. Είναι το άγγιγμα του Μίδα. Η προϊστορία του προτεσταντισμού απλώς αποδεικνύει ότι έχεις φυλετική τάση στον ατομισμό (γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;). Ακόμα και οι Έλληνες μέσα στην κρίση αν το καταλάβαμε κάπου χάσαμε την ικανότητα αυτή σύμφωνα με το κυρίαρχο αφήγημα για την κρίση στο εξωτερικό.
Ο ατομισμός της Γερμανικής προτεσταντικής ηθικής, είναι ένας ατομισμός μοιρολατρικός, εν πλήρη αντίθεση με την ηθική των νοτίων (λατίνων και ορθόδοξων) όπου η βούληση του ατόμου παίζει καθοριστικό ρόλο στη μοίρα του και δεν επιτρέπει την ενδογενή μοιρολατρία που επικρατεί στους βόρειους λαούς. Αντίθετα, επιβάλλει την αντίδρασή του σε οποιονδήποτε επιβουλεύεται την απώλεια της ελευθερίας του.
Η προτεστάντικη ηθική επιβάλλει την σκληρή, συνεχής εργασία ως αυτοσκοπό και σημάδι ευνοϊκής αντιμετώπισης από την Θεία Πρόνοια. Η κερδοφορία ως αποτέλεσμα της επιτυχημένης εκτέλεσης του εργασιακού καθήκοντος, είναι όχι μόνο ηθικά επιτρεπτή, αλλά και θρησκευτικά επιβεβλημένη.
Ο πλούτος είναι ηθικά καταδικαστέος (αμαρτία) μόνο εφ’όσον οδηγεί στην απόλαυση του και την διακοπή της ακατάπαυστης εργασίας για την δόξα του Θεού.. Οι γήινες απολαύσεις παρακωλύουν την αύξηση της δόξας του Θεού, η οποία πραγματώνεται μέσω της non-stop εργασίας και συσσώρευσης μη απολαυσιμου πλούτου
Στον θρησκευτικός καπιταλισμός ως alterego της Καλβινιστικής κυρίως θεολογίας, ο ασκητικός βίος, η συστηματική αποταμίευση, η κερδοφορία και η επανεπένδυση του κέρδους με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος, αποτελούν την εργασιακή ηθική που εξαγνίζεται (και ως ένα βαθμό καθαγιάζεται) μέσω της Προτεσταντικής ηθικής.
Στις μη-Προτεσταντικες χώρες του *Νότου*, η εργασία δεν αποτελεί αυτοσκοπό ή μέσον προς την ηθική τελείωση, αλλά καθημερινή ανάγκη για την βιοποριστική διαβίωση.
Ο εξαγνισμός που προσφερει ο Προτεσταντισμός στην ατέρμονη δίψα για κέρδος ως αυτοσκοπός, στις μη Προτεσταντικές χώρες δίνει την θέση του στην αντίληψη της κερδοφορίας ως μέσου απόλαυσης, της υπερβολικής συσσώρευσης του πλούτου ως ηθικά καταδικαστέας αμαρτίας και της συσσώρευση του άνευ απόλαυση του ως διαστροφή.
Εξ΄ου και η εμφάνιση των γνωστών στερεοτύπων. Περί των μη εκλεκτών της Θείας Πρόνιας τεμπέληδων του Νότου που τρέφονται από τους εργατικούς του Βορρά, και ζουν μόνο για τις απολαύσεις της ζωής και τις διασκεδάσεις (και μάλιστα με τη χρηματοδότηση των επιτυχημένων εκλεκτών).
Η σύγκρουση των αντιθετικών πολιτισμικών αξιακών συστημάτων και ηθικών επιταγών των Νοτίων μη-προτεσταντών με τους Βόρειους προτεστάντες θα απαντήσει και πάλι μετα 500 χρόνια στο ερώτημα της βιωσιμότητας της Ενωμένης Ευρώπης.
“Τα ποσοστά αδιαφορίας προς τις θρησκείες από τη Φραγκφούρτη και πάνω
είναι τεράστια, με τα ανάλογα αποτελέσματα στην πρόοδο αυτών των
κοινωνιών…”.
Όχι, η αδιαφορία των Βορείων είναι πρόσφατη ενώ η πρόοδος συντελείται εδώ και αιώνες. Αν και η πίστη φθίνει η νοοτροπία εδράζεται ακόμα γερά στα κηρύγματά της θρησκείας.