Κάτι απίστευτοι τύποι…

Μία φορά και έναν καιρό, ένας από τους πατέρες της ευρωπαϊκής οικοδόμησης στην ύστερη φάση, ο Χέλμουτ Κολ, πήγε να δώσει μία διάλεξη στην κεντρική τράπεζα της Γερμανίας για την εισαγωγή του ευρώ. Είχε επιτραπεί να φέρουν οι κεντρικοί τραπεζίτες και τις συζύγους τους. Μία από αυτές, που γνώρισα αργότερα, τον ρώτησε: «Γιατί δεν κάνετε δημοψήφισμα για την κατάργηση του μάρκου;».

Ο Κολ είπε χωρίς περιστροφές: «Μα θα το χάσω, επειδή δεν θα απαντάτε για κάτι που ξέρετε, αλλά για κάτι που φοβάστε. Και αυτό το ερώτημα απαιτεί γνώση, απαιτεί να ξέρετε».

Οταν αργότερα βρήκα τον Κολ -δεν γνώριζα το περιστατικό- και του έθεσα το ίδιο ερώτημα, μου απάντησε: «Ο κόσμος στο δημοψήφισμα συχνά ψηφίζει υπέρ ή κατά εκείνου που θέτει το ερώτημα και όχι υπέρ ή κατά μιας απάντησης στο ερώτημα». Επειτα επικαλέσθηκε την εμπειρία της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και τα «θαύματα της λαϊκής ψήφου» αμέσως μετά την οικονομική κρίση.

Αυτοί οι απίθανοι τύποι που μας κυβερνούν δεν μπορούν να πάρουν την ευθύνη της εξόδου της χώρας από το ευρώ, γι’ αυτό τη μεταθέτουν στον λαό.

Η Ελλάδα έχει υπογράψει τη συνθήκη του Μάαστριχτ και το δημοσιονομικό σύμφωνο. Ο Συνασπισμός, προκάτοχος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν καταψήφισε την συνθήκη του Μάαστριχτ, αλλά αυτό δεν φαίνεται να πτόησε αυτούς που συγκεντρώθηκαν χθες στο Μέγαρο Μαξίμου. Αποφάσισαν να πάνε τη χώρα σε μια τεράστια περιπέτεια.

Το φιάσκο αποδείχθηκε λιγότερο από τρεις ώρες από την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος, όταν οι Θεσμοί «διέρρευσαν» ότι θα αποσύρουν την πρότασή τους και το μόνο που θα συζητήσουν είναι ο έλεγχος στην κίνηση των κεφαλαίων –και πρέπει να το κάνουν, αλλιώς από τις τράπεζες δεν θα μείνει τίποτα όρθιο.

Αποδεικνύεται έτσι ότι η κυβέρνηση της χώρας δεν είναι σε θέση να προστατέψει στοιχειωδώς τον ελληνικό λαό, τις αποταμιεύσεις και πολύ σύντομα και την δημόσια τάξη της χώρας. Η κυβέρνηση μπορεί να προσφέρει ακόμα μια υπηρεσία: να προκηρύξει εκλογές. Φυσικά, αυτές θα γίνουν με περιορισμούς στις αναλήψεις και με αδυναμία πολλών πληρωμών. Είναι κάτι που το επέλεξε. Υποτίθεται στο όνομα της προστασίας μας από τους δανειστές.

spot_img
Διαφήμισηspot_imgspot_img
Πάνελ άρθρου
Διαφήμισηspot_imgspot_img
Περισσότερα από τον ίδιο

Μήπως ο Τσίπρας υποτιμά τη νεολαία;

Αναφέρθηκε, χωρίς να το υιοθετεί, στο κομματικής προέλευσης σύνθημα «Μητσοτάκη γ…..» και μας είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί ως ινστρούχτορας να μετατρέψει την «αυθόρμητη» οργή των νέων σε πολιτική αλλαγή. Πόσο προχωρημένη είναι η άποψη ότι η νεολαία χρειάζεται τους σοφούς της Κουμουνδούρου;

Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ για το σύνθημα;

To κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ακολουθεί τις τάσεις που διαμορφώνονται σε ένα δυναμικό κομμάτι του ακροατηρίου του. Αυτό, όμως, στις ημέρες μας διώχνει μακριά τους κυρ Παντελήδες. Και χωρίς αυτούς, είναι δύσκολο, έως αδύνατο, να κερδίσεις εκλογές

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ