Αύξηση του ποσοστού επιβίωσης για χιλιάδες άνδρες με επιθετικό καρκίνο του προστάτη θα μπορούσε δυνητικά να παρέχει η προσθήκη ορμονικής θεραπείας στο θεραπευτικό σχήμα τους, καθώς, όπως διαπιστώθηκε στο πλαίσιο νέας μελέτης, με αυτόν τον τρόπο οι θάνατοι μειώθηκαν στο μισό.
Οπως γράφουν οι Times του Λονδίνου, η δραστική ουσία αμπιρατερόνη, η οποία έχει λάβει έγκριση από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Φαρμάκων (ΕΜΑ) για μεταστατικό καρκίνο του προστάτη, μπορεί επίσης να βοηθήσει άτομα που δεν έχουν κάνει μεταστάσεις, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές.
Τα αποτελέσματα της κλινικής μελέτης «Stampede» παρουσιάστηκαν σε διεθνές συνέδριο και ίσως αλλάξουν τον τρόπο διαχείρισης των περιστατικών καρκίνου του προστάτη παγκοσμίως, ανέφεραν οι ειδικοί.
«Τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν αφορούν την πρώτη εντατικοποιημένη μελέτη ορμονικής θεραπείας στη συγκεκριμένη ομάδα ασθενών. Οπως φάνηκε, άνδρες με υψηλό κίνδυνο καρκίνου του προστάτη, ο οποίος δεν έχει δώσει μεταστάσεις, ωφελούνται σημαντικά από τη θεραπεία με αμπιρατερόνη για δύο χρόνια», σχολιάζει ο Νικ Τζέιμς, επικεφαλής της κλινικής μελέτης και καθηγητής του Ινστιτούτου Αντικαρκινικής Ερευνας του Λονδίνου και του Νοσοκομείου Royal Marsden.
Στο πλαίσιο της μελέτης, 2.000 άνδρες έλαβαν είτε κανονικό θεραπευτικό σχήμα, που συνίσταται σε ορμονοθεραπεία με ή χωρίς χημειοθεραπεία, είτε κανονική θεραπεία συν αμπιρατερόνη.
Επειτα από έξι χρόνια, το 15% αυτών που έλαβαν τη στάνταρ θεραπεία είχαν πεθάνει από καρκίνο του προστάτη, σε σύγκριση με το 7% που είχε λάβει την αμπιρατερόνη.
Επιπλέον, ο καρκίνος δεν είχε εξαπλωθεί έπειτα από έξι χρόνια στο 82% των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε η αμπιρατερόνη, σε σύγκριση με το 69% των ασθενών που ανήκαν στην πρώτη ομάδα εθελοντών.
Το φάρμακο δρα σταματώντας την παραγωγή της ανδρικής ορμόνης τεστοστερόνης από τον οργανισμό, καθώς είναι απαραίτητη στον καρκίνο, για να επιβιώσει και να αναπτυχθεί.
Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες της αμπιρατερόνης (εμφανίζονται σε περισσότερους από έναν στους 10 ασθενείς) είναι λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, υποκαλιαιμία (χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα), υψηλή αρτηριακή πίεση, περιφερικό οίδημα (πρήξιμο στα άκρα λόγω κατακράτησης υγρών) και αύξηση των ηπατικών ενζύμων. Αλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καρδιακές διαταραχές, προβλήματα με το ήπαρ, κατάγματα και αλλεργική κυψελίτιδα (αντίδραση των πνευμόνων).
