«Οτιδήποτε βλέπετε, το οφείλω στα σπαγκέτι», ήταν η φράση που έμεινε στην ιστορία διά στόματος Σοφίας Λόρεν. Προφανώς εννοούσε τις καμπύλες, το αβυσσαλέο ντεκολτέ, το class quality και τη σημειολογία μιας Iταλίδας που εξέφραζε τη μεσογειακή, ποπ αντίληψη της κινηματογραφικής τέχνης. Ο συνδυασμός ήταν όλα τα λεφτά.
Και σα να μην ήταν αρκετό το παραπάνω κοκτέιλ, σα να μη γινόταν η χλαπαταγή απ’ όπου κι αν περνούσε, κυκλοφορούσε και με αυτό το αυτοκίνητο: ήταν μία ασημί Mercedes-Benz 300SL του ’55, το υπεραυτοκίνητο της εποχής, το ταχύτερο τότε σε παγκόσμια παραγωγή, η λεγόμενη «Gullwing». Το παρατσούκλι της προερχόταν από τον τρόπο που άνοιγαν προς τα πάνω οι πόρτες της· σαν φτερά γλάρου. Σε μια εποχή πιο απελευθερωμένη σχεδιαστικά, τότε που δεν υπήρχε ένα κατεβατό από ντιρεκτίβες και νόρμες, η Mercedes είχε αρχίσει να συμμερίζεται το πιστεύω του γλάρου Ιωνάθαν: μη φοβάσαι να είσαι διαφορετικός.
Λέγεται πως της άρεσαν πολύ τα αυτοκίνητα. Στο γκαράζ της υπήρχαν ήδη, μεταξύ άλλων, τα Alfa Romeo Giulietta, Ferrari 275 GTS και Rolls Royce Silver Cloud II. Όμως η ‘’Gullwing’’ ήταν αυτό που ήθελε περισσότερο. Αλλά κι αυτό με το οποίο φρόντιζε να φωτογραφίζεται περισσότερο. Για την ιστορία, ήταν δώρο του συζύγου της, Κάρλο Πόντι, ο οποίος ήθελε το αυτοκίνητο με το οποίο θα κυκλοφορούσε η εκθαμβωτική Λόρεν να έχει ανάλογο με εκείνη γκλαμ.
Σήμερα κυκλοφορούν μερικές, λίγες μόνο Gullwing σε δημοπρασίες και υπόγεια γκαράζ συλλεκτών. Η τιμή τους κυμαίνεται, σύμφωνα με το χρηματιστήριο των κλασικών αυτοκινήτων, γύρω στο €1,000,000. Για παράδειγμα, ο γνωστός οίκος Sotheby’s πούλησε φέτος τον Ιανουάριο μία τέτοια, επίσης μοντέλο του 1955, έναντι $1,270,000.
Οδηγώντας την 300SL η ιταλίδα σταρ εισήλθε στο άτυπο κλαμπ διάσημων ιδιοκτητών με ίδιο αυτοκίνητο. Η λίστα της εποχής περιλάμβανε ονόματα όπως των Ζα Ζα Γκαμπόρ, Τόνι Κέρτις, Κλαρκ Γκέιμπλ, Γκρέις Κέλι, Έλβις Πρίσλεϊ.
Φανταστείτε τη σκηνή: η θεά-Λόρεν, η υπερηχητική 300SL και οι παπαράτσι να μάχονται για το στιγμιότυπο στους δρόμους γύρω από τη Ρώμη. ‘’Strike a pose, Sophia’’, ήταν η συνήθης πρόσκληση. Και η Λόρεν τους έκανε συχνά το χατίρι. Ευτυχώς για μας, υπήρξαν αρκετά τέτοια για να τα χαζεύουμε μαζί μ’ όλον τον ασπρόμαυρο ρομαντισμό της εποχής.
Αργότερα, η Λόρεν πούλησε τη Gullwing. Τα ίχνη της δεν έχουν εντοπιστεί και αγνοείται η τύχη της. Και σιγά μην κόστιζε «μόνο» €1,000,000 αν τυχόν βρισκόταν. Το τίμημα τού να ‘χουν καθίσει διάσημα οπίσθια στο αριστερό κάθισμα, πόσο μάλλον της Λόρεν, θα ήταν αβυσσαλέα υψηλό. Όπως και το ντεκολτέ της.
