Δεν σας κοροϊδεύει κανείς. Οι σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δεν είναι ευχάριστες. Το ευχαριστιέσαι δηλαδή, αν σου πάει, αλλά δεν το διασκεδάζεις. Πώς να το περιγράψω; «At last the Gods remove cock from ass», έγραφε με μεγάλα bold γράμματα σε χαρτί Α4 ένας απόφοιτος της νομικής σχολής. Αλλά έχουμε καλά νέα! Αν είσαι διατεθειμένος να αναμετρηθείς με τους θεούς της Οξφόρδης, μπορείς! Λένε, οι υπεύθυνοι, ότι δεν είναι τόσο δύσκολο.

Ναι, για να σε λάβουν υπόψιν πρέπει να είσαι άριστος. Δεν θα δουν υποψηφιότητες με μέτριους βαθμούς ή επιδόσεις. Αλλά αν καταφέρεις να φτάσεις στο στάδιο της συνέντευξης –καμιά φορά είναι δύο- έχεις τις ίδιες πιθανότητες να περάσεις στον ναό της γνώσης με ένα πιο έμπειρο, ίσως και πιο διαβασμένο από εσένα. Μην το φοβάσαι. Λένε ότι ο στόχος τους δεν είναι να παγιδέψουν τον υποψήφιο φοιτητή, να τον φέρουν σε δύσκολη θέση. Ο στόχος τους είναι να δώσουν την ευκαιρία να απαντήσει χωρίς να έχει απαραίτητα τις γνώσεις που απαιτούνται για να απαντήσει.

«Ανεξάρτητα από το εκπαιδευτικό υπόβαθρο ή τις ευκαιρίες που είχες, η συνέντευξη είναι μία ευκαιρία να δείξεις το ενδιαφέρον σου και την ικανότητα σου στο αντικείμενο της επιλογής σου», εξήγησε στην Telegraph η Σαμίνα Χαν, υπεύθυνη των αιτήσεων και εγγραφών στο πανεπιστήμιο.

https://twitter.com/UniofOxford/status/785828595398807552

Αν, για παράδειγμα, θέλεις να σπουδάσεις Βιολογία, ό, τι και να έχεις προετοιμάσει για τη συνέντευξη, οι τρομακτικοί τύποι της Οξφόρδης που καθορίζουν μία πτυχή του μέλλοντός σου μπορεί απλώς να σου δείξουν ένα κάκτο και να σου πουν «μίλα μου για αυτό που βλέπεις». Εχεις επιλέξει τη Θεολογία; «Τι είναι αυτός που ρισκάρει τη ζωή του –και άλλων- κάνοντας εξτρίμ σπορ, ήρωας ή βλάκας;». Θέλεις να γίνεις μουσικός; «Τι ήχο θα έβγαζε ένα μουσικό όργανο που θα επινοούσες;».

Αυτοί οι τύποι, λοιπόν, για να διαλύσουν τον μύθο που περιβάλλει το ιστορικό πανεπιστήμιο της Βρετανίας, παρουσίασαν ένα δείγμα από τις ερωτήσεις που σκαρφίζονται στις συνεντεύξεις για να διακρίνουν γρήγορα ποιος έχει το ποιόν για τις σπουδές στην Οξφόρδη.

Για τους φοιτητές που αγαπούν τη Λογοτεχνία

Ερχεται ο φοιτητής που γεμάτος στόμφο δηλώνει πορωμένος με τα λογοτεχνικά κείμενα που περνάνε ένα πολιτικό μήνυμα. Δεν θα τον ρωτήσουν ποια είναι η αλληγορία του «Γενναίου, νέου κόσμου» (Αλντους Χάξλεϊ) ή αν θυμάται ποιο ήταν «Το αστείο» στο ομώνυμο βιβλίου του Μίλαν Κούντερα. Θα τον ρωτήσουν τι είναι αυτό που κάνει ένα μυθιστόρημα πολιτικό. Μπορεί να αναφερθούν σε ένα από τα βιβλία που αναφέρει στη λίστα με τα αγαπημένα του ο υποψήφιος. Εχουν τον τρόπο τους να εξετάσουν με λίγες μόνο ερωτήσεις τα όρια της πνευματικής του περιέργειας, τις δυνατότητες κριτικής σκέψης. Θα τον ρωτήσουν γιατί αρέσει ή δεν αρέσει ένα πολιτικό μυθιστόρημα. Θα του ζητήσουν να συγκρίνει πράγματα που έχει δει ή διαβάσει. Κλιμακωτά θα φτάσουν στην ουσία της συζήτησης: τι επιπτώσεις έχει η ταμπέλα «πολιτικό»; Πόσο χρήσιμη είναι; Κι αν ο συγγραφέας αρνείται την ταμπέλα που του βάζουν οι κριτικοί λογοτεχνίας; Κι αν πούμε ότι η Τέχνη, πάντα, είναι πολιτική;

Και τι ευγενικοί, επιτρέπουν στον υποψήφιο να αλλάξει την αρχική του τοποθέτηση, να σκεφτεί, να πει ένα – δύο «χμμ..» ή «εεε..». Τα προτρέπουν μάλιστα! Είναι δείγμα προσεκτικού, συγκρατημένου συλλογισμού.

Πώς θα αναλύσεις τα ποσοστά θανάτων από καρκίνο;

Είσαι φοιτητής Ιατρικής. Είσαι έτοιμος; «Ενας στους τέσσερις θανάτους στη Βρετανία οφείλεται στον καρκίνο. Αντίστοιχα στις Φιλιππίνες το ποσοστό είναι ένας στους δέκα. Γιατί;» Τι να πρωτοσκεφτείς; Το DNA των πληθυσμών; Τους τρόπους διατροφής; Τις συνθήκες ζωής; Δεν υπάρχει σωστή απάντηση. Θέλουν να δουν πώς θα το προσεγγίσεις. Θα ρωτήσεις από πού έχουν αντλήσει αυτή την πληροφορία; Θα σκεφτείς να ζητήσεις το προσδόκιμο ζωής σε κάθε χώρα; Γιατί μπορεί να είναι χαμηλότερο στην ασιατική χώρα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν άλλοι παράγοντες που οδηγούν στον θάνατο. Με λίγα λόγια θέλουν να δουν πώς θα επιλέξεις τα κριτήρια για να λύσεις ένα πρόβλημα και πόσο πνευματικά περίεργος είσαι.

Ποιος φταίει;

Πόσο βαθιά έχει βουτήξει στα φιλοσοφικά διδάγματα ένας 17χρονος που θέλει να σπουδάσει Φιλοσοφία; Δεν τους νοιάζει. «Τι ακριβώς συμβαίνει όταν κάποιος κατηγορεί κάποιον;». Θέτουν προς συζήτηση μία πολύ απλή, καθημερινή λέξη: «κατηγορώ». Μπορείς να το πιάσεις από ηθική σκοπιά: τι έχει κάνει ο κατηγορούμενος; Γιατί νομίζει ο κατηγορών ότι το έχει κάνει; Μήπως ξέρει ότι το έχει κάνει αλλά δεν τον κατηγορεί;

Ή από άλλη σκοπιά. Πώς εμπλέκονται τα συναισθήματα σε μία κατηγορία; Η οργή ή η αποστροφή για παράδειγμα; Γιατί κατηγορεί κάποιος άψυχα αντικείμενα; Γιατί κατηγορεί τον εαυτό του; Δεν είναι και τόσο δύσκολο, απλώς περίπλοκο. Αλλά αν περάσουν την μία ώρα μιλώντας για αυτά τα θέματα, έχουν κάνει το πρώτο μάθημα της Φιλοσοφίας.

Τα μεγαλύτερα αδέρφια είναι πιο έξυπνα

«Μία έρευνα έχει δείξει ότι τα μεγαλύτερα αδέρφια σημειώνουν μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης IQ. Γιατί;» Ο υποψήφιος που έχει αδέρφια είναι τυχερός, θα σκεφτεί τι συνέβη καθώς μεγάλωνε ο μεγαλύτερος και τι συνέβη όταν μεγάλωνε ο μικρότερος της οικογένειας. Αλλά και τα μοναχοπαίδια μπορούν να σκεφτούν επιστημονικούς παράγοντες –την ηλικία της μητέρας- ή περιβαλλοντολογικούς παράγοντες: Το μεγαλύτερο παιδί μεγαλώνει μόνο με τους γονείς του έχει, λοιπόν, την προσοχή τους και ουσιαστικά συναναστρέφεται με ενήλικους. Αργότερα, όταν έρθει το αδερφάκι στο προσκήνιο, ο μεγαλύτερος θα του «κάνει παρέα», αναγκαστικά διδάσκοντάς του ό, τι έχει μάθει από τους γονείς του, και εξασκώντας, συνεπώς, παράλληλα τις δικές του πνευματικές δεξιότητες.

Δύσκολο;