Υπάρχουν στιγμές, στην καθημερινότητα των media, που νομίζεις ότι η Ελλάδα είναι προσχηματικά κοσμικό κράτος. Τα κανάλια λατρεύουν τους ιεράρχες. Για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή υπάρχουν πολλοί στο κοινό που δίνουν προσοχή σε όσα λένε. Και δεύτερον, επειδή συχνά θα ειπωθεί κάτι που γίνεται viral

Ο Ζελένσκι, παρά την παγκοσμίως αναγνωρισμένη επικοινωνιακή του ικανότητα, αποδείχθηκε ένα τίποτα μπροστά στον ιατροδικαστή Λέων. Ο Θανάσης Κατερινόπουλος έσβησε τη Μαρία Ζαχάροβα. Ποιος Μπάιντεν και ποια Φον ντερ Λάιεν; Σημασία έχει τι λένε ο πατέρας και ο υιός Σόμπολος

Είτε βλέπεις «Σασμό» είτε «Succession», οι τηλεοπτικές σειρές σε έχουν σώσει δύο χρόνια τώρα. Στο κάτω κάτω καλύτερα να μετράς τη ζωή σου σε κύκλους, παρά σε κύματα

Η Ιστορία χωρίς παρωπίδες και θέσφατα. Χειρουργικά, με σεβασμό και έγνοια στην ίαση. Με εκκίνηση το 1821 και ως την κρίση του μνημονίου. Ψύχραιμα, ανοιχτόμυαλα. Τώρα έρχεται η τηλεοπτική μεταφορά τού βιβλίου. Είναι όσα «ζηλεύουμε» σε παραγωγές του Netflix. Με αξιοθαύμαστο ρυθμό, εικόνα, περιηγήσεις, συνομιλίες, «οικονομία»… Πόσο πολλά αφηγείται σε πόσο λίγο χρόνο!

Δεν φταίει ο Κανάκης αν κουνούσε το δάχτυλο στην οθόνη. Είναι το concept της εκπομπής και η φύση της σάτιρας. Και όταν το επαναλαμβάνεις κάθε μέρα, τότε θα το βιώσεις ως ρόλο. Για αυτό και η «απολογία» τους είχε ύφος που ενόχλησε πολλούς. Μπορεί όμως να συνεχιστεί μία σατιρική εκπομπή χωρίς να λέγεται ένα ανέκδοτο;

Στην τρίτη σεζόν οι «Αγριες Μέλισσες» έγιναν η πρώτη πολιτική-κοινωνική καθημερινή σειρά στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Αυτό που βλέπουμε φέτος είναι μία σπουδή επάνω στην καταπίεση που σου ασκεί το σύστημα, η κοινωνία, η οικογένειά, οι προκαταλήψεις σου. Είναι και μία δραματική απογύμνωση της αγίας ελληνικής οικογένειας με ένα καταγγελτικό μήνυμα κατά των στερεοτύπων