Πανδημία, μάσκες, ύφεση, καταλήψεις, πρώτα δόντια, πρώτα βήματα, πρώτα εφηβικά ξεπορτίσματα. Η μάνα της υγειονομικής κρίσης προσπαθεί απελπισμένα να συμφιλιωθεί με το new normal, τον φόβο και την απώλεια ελέγχου

Κοινωνική απόσταση και ψυχισμός. Ή πώς, χάνοντας τη σωματική εγγύτητα και κρατώντας τις απαραίτητες αποστάσεις, να μη χάσουμε την ψυχική επαφή, το βλέμμα της ανθρωπιάς και της αγάπης, με μεγαλύτερη ταπεινότητα αυτή τη φορά, και με την ελπίδα πάντα μιας μεγαλύτερης σοφίας και ουσιαστικότερης σύνδεσης

Πώς διάολο παλεύεται τόσο μεγάλο διάστημα καραντίνας; Εχετε αναρωτηθεί πώς θα εξελιχθεί η ψυχική μας κατάσταση; Και ποιο, αλήθεια, θα είναι το πρωτόκολλο της ομαδικής ψυχοθεραπείας μας; Αν αυτό τραβήξει όσο λένε, δεν αποκλείεται να δούμε ανθρώπους που θα βγαίνουν έξω και θα ψάχνουν να πετύχουν τον ιό, να κολλήσουν να ησυχάσουν

Στις γραμμές τηλεφωνικής στήριξης των συμπολιτών μας που υλοποιεί η Α' Ψυχιατρική Κλινική του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, σε συνεργασία με το ΕΚΠΑ, διαχειριζόμαστε ένα πρωτοφανές κύμα πανικού, μπροστά στο αδόκητο. Ακούμε τις ιστορίες των ανθρώπων που αισθάνονται ότι η πραγματικότητα τους ξεπέρασε