Λένε ότι την Πρωτοχρονιά καταστρώνεις σχέδια. Στην Ελλάδα τα καταστρώνεις το Πάσχα. Εκεί που κάθεσαι στο καφενείο της πλατείας, εκεί που περπατάς στα σοκάκια με τις αυλές, συναντάς φίλους και συγγενείς και ξαναγίνεσαι αυτός που ήσουν κάποτε. Για να επιστρέψεις λίγο πιο ελαφρύς στα τσιμέντα, να αντέξεις. Πώς άντεξες δύο χρόνια κλεισμένος;

Πάσχα με ρετσίνα από τις εννέα στο σούβλισμα που δεν θα το έκανε ούτε ο Μπουκόβσκι, με Χαρά Βέρα σε volume που δεν θα το άντεχε νορβηγικό συγκρότημα death metal, με τον αυθεντικό της τάβλας να λέει «μη που πεις ότι από το αρνί δεν τρως το μάτι», δεν αντέχεται

Σε αντίθεση με άλλες χώρες, στην Ελλάδα δεν έχει ανακοινωθεί οδικός χάρτης άρσης των μέτρων. Εύλογα, λοιπόν, αναρωτιέται κανείς με ποιο τρόπο γίνεται η προτεραιοποίηση των δραστηριοτήτων που επιτρέπονται σταδιακά. Και γιατί καταλήξαμε η Παιδεία να απουσιάζει από τον δημόσιο διάλογο

Η πολιτική αντιλαμβάνεται ότι το μείγμα των μέτρων πρέπει να αλλάξει προς το ρεαλιστικότερο. Ο,τι κι αν σημαίνει αυτό. Η λοιμωξιολογία πρέπει να εξετάσει τα στοιχεία. Και να αποφασίσει με βάση αυτά. Χρειάζεται ανάλυση για την εκπαιδευτική ανάγκη ή για το «Πάσχα στο χωριό»;