Την Δευτέρα του επιτέθηκαν επειδή ζήτησε να κατέβει ένα πανό για τον Λιγνάδη με το οποίο είπε ότι συμφωνούσε. Την Τετάρτη έκαναν «επιτυχημένη παρέμβαση» σε συναυλία του και πανηγύριζαν σαν να πήραν τη ρεβάνς. Θεωρούν ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί να υπάρχει ως δημιουργός μόνο όταν εκφράζει απόλυτα τη γραμμή τους ακόμα και αν είναι «δικός τους»

Δύο πανό, ένα στο ΣΕΦ και ένα άλλο σε γήπεδο στη Γερμανία. Το πρώτο ξεχειλίζει δηλητήριο, κομπάζει για έναν φόνο. Το δεύτερο αποπνέει πολιτισμό. Αλλά δεν είναι μόνo στα γήπεδα που η Ελλάδα ξερνά τέτοιο τοξικό μίσος – είναι πλέον παντού, από τα social media ως τη Βουλή...

Ο Ολυμπιακός απογοήτευσε για ακόμη μια φορά. Εχασε και τον Σπανούλη. Στα δέκα τελευταία του ματς στην Ευρωλίγκα μετράει οκτώ ήττες. Καμία αποτυχία, όμως, δεν είναι πιο ντροπιαστική από τον κομπασμό για το φόνο ενός ανθρώπου. Και η επόμενη μέρα μεσημέριασε, χωρίς να ακουστεί μια «συγγνώμη»

Ευχές για «Καλά Χριστούγεννα» και «Ευτυχισμένο το νέο έτος» γραμμένες σε ένα μεγάλο μαύρο πανί, συγκινούν και μας παρακινούν να μην ξεχάσουμε την τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018