Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αντιμετωπίσει τον επιθετικό γείτονα σε όλα τα επίπεδα, ακόμη και στο πεδίο. Η συγκυρία όμως ευνοεί και κάτι άλλο. Η Δύση υποτίμησε μια φορά την απειλή ενός αυταρχικού ηγέτη για μια δημοκρατία. Και το πληρώνει στην Ουκρανία. Θα το ξανακάνει; Ιδού η ευκαιρία να εμπεδωθεί το μήνυμα

Βλέποντας το παγκόσμιο οικονομικό τσουνάμι να φουσκώνει και την αιματοχυσία να συνεχίζεται, ενισχύονται οι φωνές σε Ευρώπη και ΗΠΑ που πιέζουν να τελειώσει σύντομα ο πόλεμος, με συμβιβασμό που θα συνεπάγεται εδαφικές απώλειες για την Ουκρανία και θα δίνει τη δυνατότητα στον Πούτιν να υποστηρίξει ότι (κάτι) κέρδισε. Μπορεί η Δύση να μεταβολίσει μια τέτοια έκβαση;

Το μήνυμα των γαλλικών εκλογών έχει ήδη δοθεί. Η εξαφάνιση των παραδοσιακών κομμάτων σημαίνει ότι τα επόμενα χρόνια οι δυνάμεις της αντίδρασης θα είναι το αντίπαλο δέος και πιθανόν θα επηρεάζουν ούτως ή άλλως τις ευρωπαϊκές εξελίξεις

Δεν μας είναι απλώς πολύτιμος μόνο λόγω της Αμυντικής Συμφωνίας, των Rafale και των φρεγατών, αφού μπορεί να προωθήσει πολιτικές που ενδυναμώνουν τη χώρα μας. Παράλληλα αν ο λαϊκισμός καταλάβει το κάστρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, οι συνέπειες για την Ευρώπη και την Ελλάδα θα είναι αδύνατον να προβλεφθούν...

Mια ξεκάθαρη πρωτιά για τον πρόεδρο της Γαλλίας, αλλά και την ηγέτιδα της Ακροδεξιάς με αυξημένα ποσοστά, έδωσαν τα πρώτα αποτελέσματα στον α' γύρο των προεδρικών εκλογών. Σε ρυθμιστή αναδείχθηκε ο Ζαν Λικ Μελανσόν που κάλεσε τους υποστηρικτές του να μην ψηφίσουν Λεπέν - θα το κάνουν;

Πώς απαντούν οι έλληνες πολίτες όταν τους τίθεται ευθέως το ερώτημα: Πού αισθάνεστε ότι βρίσκεστε πιο κοντά, στη Δύση ή στη Ρωσία; Η απάντηση του 70% είναι στη Δύση, ενώ το 10% απαντά στη Ρωσία και το 14% σε κανέναν από τους δύο. Μια προσέγγιση για το μέγεθος του σκληρού πυρήνα της ρωσοφιλίας και της, μεγάλης ή μικρότερης, απέχθειας στις δυτικές αξίες