Πού πήγαν εκείνα τα καλοκαίρια που τέλειωνε το σχολείο και μας έστελναν στα χωριά, σε παππούδες και γιαγιάδες; Μας τέλειωσαν τα καλοκαίρια, μας τέλειωσαν και τα χωριά. Ετσι, ο αλγόριθμος του διαδικτύου μυρίστηκε αμέσως την ανάγκη: Μόλις έκανα την πρώτη αναζήτηση, άρχισε να φέρνει μπροστά μου τα «Απαντα» των summer camps των Αθηνών

Να έχει φύγει το παιδί σου τόσο άδικα, στο όνομα του πιο παράλογου γηπεδικού οπαδισμού, κι εσύ να έχεις τη δύναμη να λες πως «Δεν κρατάμε κακία σε κανέναν» και «Αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν χωρίς αγάπη». Ο πόνος σε βουτάει στον πυρήνα της πιο ουσιαστικής αλήθειας, που ξεφεύγει από εσένα και γίνεται αλήθεια του κόσμου

Και ενώ προμηνυόταν ένα σχετικά ανέφελο σχολικό έτος, αφίχθη η μετάλλαξη Δέλτα απειλώντας να τα σαρώσει όλα. Μαζί και τα πενιχρά αποθέματα γονεϊκής αντοχής

Παγκόσμια η αγωνία για τα μαθησιακά κενά, στην τάξη βροχή τα διαγωνίσματα, οι γονείς αγχωμένοι με τους βαθμούς. Μήπως όμως υπάρχουν πιο σημαντικά «κενά» με τα οποία αξίζει να ασχοληθούμε; 

Είναι δίπλα μας, συμπολίτες. Μαζί θα ψηφίσουμε. Μαζί θα υποστηρίξουμε ή όχι το μέλλον της χώρας μας. Δεν έχω καταλήξει αν ζουν ανάμεσά μας ή ζούμε ανάμεσά τους. Σίγουρα μια εξαιρετική μαγιά για κομματική χρήση. Φασούλι το φασούλι… Γεμίζει ένα σακούλι υποψιασμένων «Τι κρύβεται από πίσω»

Ο αυστηρός, πότης και γυναικάς τελωνειακός υπάλληλος που μεγάλωσε με το στίγμα του νόθου και το επώνυμο του πατριού του, απέκτησε 8 παιδιά. Ενα από αυτά με τη δεύτερη σύζυγό του, μια αγρότισσα, πρώην υπηρέτρια, 23 χρόνια μικρότερή του...