Υπήρχε μια εποχή που η Νέα Υόρκη ήταν ακόμα γκρίζα – προτού ξεφορτωθεί τα γκράφιτι, την εγκληματικότητα και την σκληράδα της ώστε να μετατραπεί στη λαμπερή μητρόπολη του σήμερα. Αυτήν τη Νέα Υόρκη, από τα μέσα της δεκαετίας του '70 έως και του '90, η Κάρι Μπόρετζ φωτογράφιζε. Με τον φακό της όμως δεν εστίαζε σε σκληρές στιγμές, αλλά σε καθημερινά στιγμιότυπα. Τραβούσε ενστικτωδώς, «στιγμιότυπα που έκαναν την καρδιά της να χτυπάει γρηγορότερα», αληθινά και όμορφα καρέ που έχουν απήχηση ακόμα. Εκπληκτικές εικόνες που θυμίζουν πως στο παρελθόν η Νέα Υόρκη ήταν μια πόλη των αντιθέσεων, όπου εργάτες, τουρίστες, εύποροι και άστεγοι συνυπήρχαν στους δρόμους της

Για να ξεφύγει από την άνοδο του ναζισμού, η Ελβετίδα Χίλντεγκαρντ Ρόζενταλ μετανάστευσε στη Βραζιλία, όπου και έγινε η πρώτη γυναίκα φωτορεπόρτερ για τον εθνικό και διεθνή Τύπο. Ανήκει στη γενιά των ευρωπαίων φωτογράφων που μετανάστευσαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, συμβάλλοντας στην ανανέωση της αισθητικής των βραζιλιάνικων εφημερίδων. Εκπληκτικό παράδειγμα αυτής της γενιάς, οι αυθόρμητες φωτογραφίες από το Σάο Πάολο του '40, οι οποίες καταγράφουν την καθημερινότητα στη βραζιλιάνικη πόλη πριν μεταμορφωθεί σε μία αναπτυγμένη, υπερσύγχρονη (και προβληματική) μητρόπολη

Μια έκθεση αφιερωμένη σε έναν από τους πιο σημαντικούς φωτογράφους του περασμένου αιώνα, τον Ρομπέρ Ντουανό, άνοιξε τις πύλες της στην Παβία της Ιταλίας: τον άνθρωπο που απαθανάτισε ένα Παρίσι που πλέον έχει εξαφανιστεί, εκείνη την πόλη που κατάφερε να μετατρέψει μέσω του φωτογραφικού του φακού σε ένα ιδανικό σκηνικό για τις όποιες ανθρώπινες συνθέσεις του

«Πάμπλο Πικάσο» - 1952 Ο Ντουανό έγινε γνωστός επίσης για την γλυκιά του ειρωνεία που διακρίνεται σε πολλά από τα έργα του, είτε πρόκειται για...