Πολλοί εξεπλάγησαν από την επαμφοτερίζουσα αντίδραση της γερμανικής κυβέρνησης έναντι της επιθετικότητας του Ερντογαν προς την Ελλάδα. Μια ματιά σε όσα πολύ σκληρά γράφουν διεθνή μέσα ενημέρωσης για τη στάση του Σολτς έναντι του Ερντογάν και -ακόμη περισσότερο- του Πούτιν φωτίζει «κόμπους» που την ερμηνεύουν

Η κυβέρνηση δηλώνει έτοιμη να αντιμετωπίσει τον επιθετικό γείτονα σε όλα τα επίπεδα, ακόμη και στο πεδίο. Η συγκυρία όμως ευνοεί και κάτι άλλο. Η Δύση υποτίμησε μια φορά την απειλή ενός αυταρχικού ηγέτη για μια δημοκρατία. Και το πληρώνει στην Ουκρανία. Θα το ξανακάνει; Ιδού η ευκαιρία να εμπεδωθεί το μήνυμα

Ο τούρκος πρόεδρος «δίνει έναν αγώνα πραγματικής επιβίωσης, όχι μόνο πολιτικής αλλά και πέραν αυτής, γιατί εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα στην Τουρκία μια ήττα στις εκλογές δεν θα είναι ανώδυνη», εξήγησε ο βουλευτής της ΝΔ και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο

Η Ελλάδα βρέθηκε με Rafale, Belhara, ελληνογαλλική συμμαχία, ελληνοαμερικανική συμφωνία, αναβαθμισμένη Σούδα. Σαν να ύφανε ο Πρωθυπουργός έναν ιστό γύρω του, που τον εγκλωβίζει όλο και περισσότερο. Ενα μόνο παραμένει ανεξήγητο: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ χαρίζει διαχρονικά τον Ερντογάν στον Μητσοτάκη;

Ναι, η ομιλία στο Κογκρέσο λειτούργησε, συγκίνησε, νιώσαμε ότι ακούστηκε –και επικροτήθηκε– το δίκιο μας από το πιο ψηλό βήμα. Ναι, οι μίζερες αντιδράσεις στο εσωτερικό είναι μάλλον θλιβερές. Υπάρχει, όμως, και το αιώνιο πρόβλημα: τι γίνεται μετά. Η απάντηση είναι πολύ απλή. Απαιτείται σκυλίσια επιμονή στην αλλαγή υποδείγματος για τη χώρα

Από τη γραβάτα με τη γαλανόλευκη και τον χάρτη με τη «Γαλάζια Πατρίδα» που έδειξε ο Μητσοτάκης στον Μπάιντεν ως την προοπτική των F-35 και το χειροκρότημα των μελών του Κογκρέσου, οι αναλυτές μιλούν για την πιο θερμή υποδοχή έλληνα πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον, τουλάχιστον την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Και υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι