Αν αυτή η τάση κυριαρχήσει, τότε, όπως η ξαφνική βροχή έκανε την πραγματικότητα να μπει μέσα στο θεατρικό έργο, στην παράσταση του «Βασιλιά Λιρ», θα φτάσουμε να επικαλούμαστε το πάλαι ποτέ αθλητικό σύνθημα «μια βροχή μάς σώζει», ώστε να συνεχίσει η μελέτη της πραγματικότητας στο πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου (και όχι μόνο μέσα στο πανεπιστήμιο)

Σήμερα δεν υπάρχει θέμα ελευθερίας στη διακίνηση των ιδεών. Υπάρχει μόνο θέμα προστασίας της δημόσιας περιουσίας. Δεν μπορούμε να υπονομεύουμε αυτό το αγαθό, υπερασπιζόμενοι μία ελληνική ιδιαιτερότητα, ένα αναχρονιστικό ταμπού, προσβάλλοντας, παράλληλα την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης