Παρενέβη, ως όφειλε, σε μία συζήτηση που αφορά θεμελιώδη πυλώνα του πολιτεύματος, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Το πρόβλημα θα ήταν αν δεν μιλούσε μετά τις κοινές ανοησίες που κατέκλυσαν τη δημόσια συζήτηση για το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Θα διαβάζεται, ας πούμε, ανακοίνωση του Μπιμπίλα στα θέατρα της χώρας, αλλά η Πρόεδρος θα έπρεπε να σιωπήσει

Ο Μητσοτάκης ζήτησε από το βήμα της Βουλής να μην μετατραπεί η πολιτική αντιπαράθεση σε «μακελειό χυδαιότητας». Τώρα είναι αργά για λόγια και δάκρυα. Ολα δείχνουν ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα διεξαχθεί σε τοξικό περιβάλλον με χυδαιότητα που δεν θα θυμίζει τίποτα από το παρελθόν

Είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη να καταλαμβάνεται από υστερία στα social να διαμαρτύρεται για μία δικαστική απόφαση. Δεν έγινε κάτι. Αρκεί και η Δικαιοσύνη, εκτός από κλειστά μάτια, να έχει και κλειστά αφτιά. Γιατί ο επόμενος που θα καταδικαστεί και δεν θα πάρει αναστολή θα πρέπει να ψάχνει τον Μπιμπίλα του ΣΕΗ για να βρει το δίκιο του

Ο σκηνοθέτης καταδικάστηκε σε δώδεκα χρόνια κάθειρξη για δύο βιασμούς. Δεν οδηγήθηκε στη φυλακή, αλλά στο σπίτι του. Ο κόσμος, ο απλός πολίτης, αυτός στον οποίο αντιστοιχεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα, το πιθανότερο είναι να αισθάνεται τώρα οργή και αμφιβολίες για τη Δικαιοσύνη

Η ιστορία με την ηλικιωμένη στα Lidl μας λέει ότι δεν θα βρούμε τη δικαιοσύνη δημιουργώντας συνεχώς νόμους και κανονισμούς. Δεν μπορεί να δημιουργηθεί φόρμουλα που θα λέει «ένας άπορος που έχει κλείσει τα 60, έχει δικαίωμα να κλέβει τρόφιμα και είδη υγιεινής μέχρι 20 ευρώ την εβδομάδα». Κάποια προβλήματα λύνονται «με το μάτι»

Ποιος είναι, τελικά, ο άνθρωπος που την τελευταία πενταετία υπέβαλε 409 μηνύσεις για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του αντιρατσιστικού νόμου; Τι ακριβώς είναι και τι κάνει το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι; Από πού χρηματοδοτείται και με ποιον τρόπο συντηρείται αυτή η βιομηχανία των μηνύσεων;