Στις 8 Αυγούστου 1588 έγινε μια ναυμαχία που άλλαξε την Ιστορία καθώς οδήγησε στην ήττα της ανίκητης αρμάδας των Ισπανών που επιχείρησαν να εισβάλουν στην Αγγλία. Κάποια στοιχεία αυτής της ιστορικής μάχης αναδεικνύουν τις διάφορες μορφές αριστείας και τον ρόλο τους, θέμα που έχει γίνει και πολιτικό στη χώρα μας

Η παραίτηση-αποπομπή του νεοδιορισμένου διοικητή του θεσσαλικού νοσοκομείου ικανοποιεί το δόγμα «μηδενικής ανοχής» που είχε θέσει ο Πρωθυπουργός. Ομως τώρα η αντιπολίτευση ζητάει την ακύρωση όλων των διορισμών. Και η ΝΔ υπενθυμίζει τους ιδιοκτήτες βουλκανιζατέρ διοικητές νοσοκομείων επί ΣΥΡΙΖΑ

Το είδαμε με τον Μπαλτά, με τον Μητσοτάκη, με τον Αδωνι και ακολουθούν συνεχώς κι άλλοι. Φράσεις που απομονώνονται από το ευρύτερο πλαίσιο του κειμένου και μεταφέρουν το πεδίο του πολιτικού διαλόγου προς μια νέας μορφής ηθικολογία όπου τον ρόλο των επιχειρημάτων παίρνει το σηκωμένο δάχτυλο

Γιατί ένα στέλεχος της νεοδημοκρατικής ΔΑΚΕ χαρακτηρίζει ενώπιον της υπουργού Παιδείας «ελιτίστικα» τα Πρότυπα Σχολεία και ασπάζεται απόψεις της κυρίαρχης δήθεν «αριστερής» ρητορικής; Διότι το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών, από θεσμός δημοκρατίας εξέπεσε σταδιακά σε γραφειοκρατικό μηχανισμό εξουσίας, με σκοπό την αναπαραγωγή του. Ιδού λοιπόν το στοίχημα...

«Μακριά από εμάς οποιαδήποτε λογική ρατσισμού και ξενοφοβίας»

Στην Ελλάδα η εκπαιδευτική πολιτική δεν είναι καν κομματική, είναι υπουργική. Και τώρα, πλησιάζοντας προς τις εκλογές, ο μεταρρυθμιστικός οίστρος του υπουργού Παιδείας έφτασε στα Πειραματικά. Διότι δυστυχώς στην πατρίδα μας ως ισότητα νοείται η κοπή όλων των δακτύλων στο ίδιο ύψος