Ο Χάντερ Στόκτον Τόμσον, επιφανής δημοσιογράφος και συγγραφέας, συνήθιζε να λέει πως η τέχνη της πολιτικής δεν είναι τίποτα άλλο από την ικανότητα κάποιου να ελέγχει το περιβάλλον του. Από την ερχόμενη Παρασκευή, ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης θα κληθεί να διαπιστώσει αν ο κανόνας του αμερικανού ρεπόρτερ είναι «χρυσός». Το συνέδριο του κόμματός του (σ.σ.: αρχίζει στις 26 Φεβρουαρίου), θα του δώσει την απάντηση.
Βέβαια, στην περίπτωση του Ποταμιού, ο κ. Θεοδωράκης δεν θα χρειαστεί να κοντρολάρει μόνο το περιβάλλον, αλλά και τις εκβολές και τους παραπόταμους που έχουν εμφανιστεί δημοσίως το τελευταίο διάστημα. Το μείγμα της διαλεκτικής που έχει αναπτυχθεί εσχάτως στο κόμμα δείχνει ότι το επικείμενο συνέδριο θα είναι καθοριστικής σημασίας για την επιβίωση του πολιτικού σχηματισμού ως έχει, αλλά και για τις συζητήσεις που γίνονται στο χώρο της Κεντροαριστεράς για το σχηματισμό ενός ενιαίου και υπερκομματικού πόλου.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Real News, ο επικεφαλής του κόμματος, με εύσχημο τρόπο, κάνει λόγο για έκκληση προς τα άλλα κόμματα δίχως να βάζει ιδεολογικά πρόσημα: «Είναι έκκληση εκτός γεωγραφικών πλαισίων. Σύμμαχοί μας είναι όλοι αυτοί που συγκρούονται με τον λαϊκισμό και την καθυστέρηση. Οι αληθινά φιλελεύθεροι, οι αληθινά μεταρρυθμιστές. Ανάμεσά τους πολλοί κεντροαριστεροί αλλά και πολλοί κεντροδεξιοί – για να μιλήσω και με τους δικούς σας όρους. Αν και θα επιμείνω ότι αυτές οι λέξεις δεν λένε κάτι στις μέρες μας».
Πολλαπλό μήνυμα
Επιπλέον, επισήμανε πως ο αντιπολιτευτικός του στόχος δεν είναι να πέσει η κυβέρνηση Τσίπρα και να πάει η χώρα ξανά σε εκλογές. «Εμείς λέμε ότι η χώρα κατρακυλάει εκτός Σένγκεν, εκτός ευρώ, εκτός Ευρώπης. Πρέπει να διακόψουμε αυτή την καταστροφική πορεία. Προτείναμε και προτείνουμε μια κυβέρνηση από τις δυνάμεις που ψήφισαν το Μνημόνιο του κ. Τσίπρα. Δέκα στόχοι, δέκα υπουργοί, δέκα μήνες. Δεν θα γίνει γιατί η λύση του διαλόγου και της συναίνεσης δεν είναι στην ατζέντα των κομμάτων εξουσίας. Ολοι νομίζουν πως έχουν τη λύση στο τσεπάκι τους, μέχρι να αποδειχθεί πως το τσεπάκι τους είναι τρύπιο», τόνισε χαρακτηριστικά.
Από τα συμφραζόμενα γίνεται φανερό ότι ο κ. Θεοδωράκης στέλνει μήνυμα προς την Χαριλάου Τρικούπη και προς το εσωτερικό του κόμματός του. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Καθημερινής, αυτό θα είναι το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο συνέδριο του Ποταμιού. Φέρεται, δηλαδή, έτοιμος να συμφωνήσει να αναδειχθεί ο ηγέτης του νέου πολιτικού σχηματισμού από τη βάση των δύο κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι), υπό τον όρο ότι αυτό το «νέο» δεν θα κουβαλάει στοιχεία του «παλαιού» που έλκουν την καταγωγή τους από την Χαριλάου Τρικούπη.
Οι όροι
Με άλλα λόγια, ο κ. Θεοδωράκης θα θέσει μια σειρά όρων, όπως π.χ. να δημιουργηθούν εντελώς ανεξάρτητα όργανα τα οποία θα αναδεικνύουν ακόμη και τους υποψηφίους βουλευτές, στο πρότυπο ενός νέου κόμματος που εισηγείται να μετεξελιχθεί και το Ποτάμι αν η συμπαράταξη με το ΠΑΣΟΚ δεν προχωρήσει.
Οι αντιδράσεις
Ουδείς μπορεί να γνωρίζει αυτή τη στιγμή τις αντιδράσεις που θα προκαλέσει στο ΠΑΣΟΚ η πιθανολογούμενη πρόταση του Σταύρου Θεοδωράκη. Δεν ισχύει το ίδιο και για τον κρότο στο εσωτερικό του δικού του κόμματος.
Οι πληροφορίες αναφέρουν πως αρκετά στελέχη του Ποταμιού προβεβλημένα και μη, περιμένουν πώς και πώς τις προτάσεις του κ. Θεοδωράκη για να του καταλογίσουν προσωπικές ευθύνες για την πορεία του κόμματος. Πάντως, στη συνέντευξη που παραχώρησε στη Real News, ο κ. Θεοδωράκης εμφανίζεται σίγουρος ότι το κόμμα του θα παραμείνει αρραγές, όπως και η κοινοβουλευτική ομάδα και δεν έδειξε ανήσυχος ως προς την πιθανότητα διαρροών.
Θεοχάρης και Ελευθεριάδης
Η αισιοδοξία του, πάντως, έρχεται σε αντίθεση με κάποιες πρώτες «δονήσεις» που προήλθαν από τον Χάρη Θεοχάρη. Με συνέντευξή του στην εφημερίδα Παραπολιτικά, ο κ. Θεοχάρης εμφανίστηκε αρκετά σκληρός για το μέλλον του Ποταμιού. «Η προοπτική αυτόνομης πορείας γύρω από την οποία συστρατευτήκαμε όλοι δεν υφίσταται πια. Το Ποτάμι δεν μπορεί πλέον να δυναμώσει περαιτέρω και να κινηθεί μόνο του», τόνισε χαρακτηριστικά, ενώ την ίδια στιγμή έδωσε ένα στίγμα μετεκλογικής συνεργασίας του «μόνο με τις δυνάμεις του εξορθολογισμού, που εκφράζονται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη».
Τις τελευταίες ημέρες ομάδα εθελοντών του Ποταμιού βολιδοσκόπησε τον κ. Χάρη Θεοχάρη για το αν θα επιθυμούσε να θέσει υποψηφιότητα για την αρχηγία, ενώ μετά την άρνησή του ακούγεται ότι η ίδια ομάδα εστράφη στον καθηγητή της Οξφόρδης Παύλο Ελευθεριάδη. Ανεξάρτητα από το ποιος τον προσέγγισε, ο κ. Ελευθεριάδης ανακοίνωσε μέσω της προσωπικής του ιστοσελίδας την απόφασή του να διεκδικήσει την προεδρία του κόμματος. Μάλιστα, σε αυτή την ανακοίνωση καταφέρεται εναντίον του Σταύρου Θεοδωράκη σημειώνοντας πως οι ιδέες του Ποταμιού δεν έχουν ηττηθεί.
Σημειωτέον, δε, ότι τα στελέχη που βρίσκονται πια απέναντι στον επικεφαλής του Ποταμιού προτίθενται να καταγγείλουν ως αντιδημοκρατικές και τις θεσμικές διαδικασίες του συνεδρίου, καθώς θεωρούν ότι με τον τρόπο που έχει σχεδιαστεί η εκλογή όλων των νεοσύστατων οργάνων τον πρώτο λόγο θα έχει και πάλι ο κ. Θεοδωράκης.
Ο ίδιος, πάντως, φέρεται να θεωρεί ήσσονος σημασίας όλες αυτές τις ενστάσεις. Πιστεύει ότι το σχέδιο διεύρυνσης του κεντρώου χώρου έχει πολλές ελπίδες τούτη τη φορά να επιτευχθεί λόγω και της διαρροής ψηφοφόρων από τον ΣΥΡΙΖΑ που εκτιμά ότι αναζητούν πολιτική στέγη. Κατά πληροφορίες, το τελευταίο διάστημα είχε συναντήσεις με τους Κώστα Σημίτη και Ευάγγελο Βενιζέλο, οι οποίοι επίσης φέρονται να επιθυμούν τη συγκρότηση της νέας συμπαράταξης, υπογραμμίζοντας ως αναγκαίο για τη χώρα να υπάρχει ένας τρίτος ισχυρός «παίκτης» στο πολιτικό παιχνίδι.
Άλλη μία προσπάθεια για συμπαράταξη των κεντροαριστερών, μεταρρυθμιστικών δυνάμεων της χώρας και μακάρι να τελεσφορήσει θετικά.
Γιατί όμως χωρίς ΚΑΙ το ΚΙΔΗΣΟ του ΓΑΠ;
Ρωτώ διότι δεν έχω διαβάσει-ακούσει κάτι σχετικά…
Επίσης, ελπίζω να μη συμμετέχει στην προσπάθεια ο Ν. Μπίστης …
Ότι και να γίνει, αν το όποιο σχήμα δεν διαμορφώσει γόνιμο αντιπολιτευτικό λόγο με συγκεκριμένες και σαφείς μεταρρυθμιστικές προτάσεις, δεν θα έχει μέλλον. Στείρα και πολωτική αντιπολίτευση θα κάνει η ΝΔ και εκεί ανήκει τελικά ο Χάρης Θεοχάρης με τον τρόπο του. Η κεντροαριστερά οφείλει να παραμερίσει αυτούς που εκπροσωπούν τις στρεβλώσεις του παρελθόντος. Η Γεννηματά, ανεξάρτητα από το τι οραματίζεται, εκφράζει το φαύλο παρελθόν ως πρόωρα συνταξιοδοτούμενη από βυσματική θέση σε τράπεζα. Ο Θεοδωράκης είναι καλός σε αρκετά επιμέρους θέματα, αλλά δεν έχει δείξει αρετές ηγέτη και εννοώ τη ρητορική του δεινότητα. Χρειάζονται διαφορετικά πρόσωπα. Επίσης πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Φιλελευθερισμός με κοινωνικό κράτος είναι το ζητούμενο, αλλά υπάρχουν στον χώρο πολλοί που βγάζουν καντήλες με τον φιλελευθερισμό ή κυρίως με το κοινωνικό κράτος. Έχω την αίσθηση πως ο φιλελευθερισμός μπορεί να ταιριάξει κάλιστα μαζί με πολλά ζητούμενα της αριστεράς. Ορισμένα καλά στοιχεία έδειξε και ο ΓΑΠ, αλλά η χρεοκοπία δεν άφησε να φανούν.
Αν δεν κινηθεί γρήγορα ο χώρος, θα δείτε τον “αριστερό φιλελευθερισμό” να εφαρμόζεται από τον Τσίπρα…
Λυπάμαι, αλλά η προσπάθεια που γίνεται στην κεντροαριστερά δεν θα έχει καλύτερο αποτέλεσμα από τις προηγούμενες γιατί γίνεται με τον ίδιο τρόπο και σχεδόν από τα ίδια πρόσωπα που στην πλειοψηφία τους δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν.
Εξάλλου, ο καθένας εκφράζει διαφορετική άποψη ακόμα και στο Ποτάμι, κι εδώ είναι το λάθος του Θεοδωράκη που άνοιξε πολύ το κόμμα και που δεν του έδωσε στίγμα.
Δεν έχει γίνει αντιληπτό ότι χρειιάζεται εκστρατεία για να καταλάβει ο κόσμος ότι αυτό που είναι απαραίτητο είναι ριζική αλλαγή πολιτικής. Ότι χρειάζεται εθνικό σχέδιο και προτάσεις. Αναλίσκονται σε κριτική και δεν έχουν παρουσιάσει ούτε μία πρόταση. Αν δεν κατανοήσει ο κόσμος γιατί χρειάζετια άλλη πολιτική, που ναι μεν δεν θα του δίνει σήμερα, αλλά θα δημιουργεί στέρεες βάσεις για το αύριο, θα συνεχίσει να ακολουθεί όποιον του τάζει με κλειστά τα μάτια.
Αξιοσημείωτο είναι ότι στην ”προσπάθεια” δεν υπολογίζεται ο Παπανδρέου που είναι ο μόνος που έδειξε στην πράξη ότι έχει κατανοήσει, δεχθεί και παραδεχθεί ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες της κρίσης και πρότεινε λύσεις. Ο Βενιζέλος προτιμά τον Λεβέντη, όπως δήλωσε.
Δεν παίρνουν στην ομάδα προδότες, γερμανοτσολιάδες, δοσίλογους.
Άλλωστε, όταν ακούς συναντήσεις με Βενιζέλο και Σημίτη, δεν χρειάζεται να κάνεις τέτοιες ερωτήσεις.
Θα το ξαναγράψω. Ο Στ.Θεοδωράκης ήταν ένας πολύ καλός δημοσιογράφος της τηλεόρασης και οι εκπομπές του ήταν όαση ανάμεσα σε τηλεσκουπίδια.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ήθελε να μπλέξει με την πολιτική αφού (κατά τη γνώμη μου) “δεν το είχε”.
Από την αρχή φάνηκε ότι δεν έχει ξεκάθαρο στίγμα, έψαχνε να βρει τι ζητάει το θυμωμένο πόπολο για να του το προσφέρει.
Εννοείται ότι αν δεν ήταν διάσημος τηλεαστέρας, δεν θα είχε καμία τύχη στην πολιτική.
Πήγαν κοντά του αρκετοί αξιόλογοι άνθρωποι, αλλά τώρα πολλοί από αυτούς, που αποδεικνύονται συνηθισμένοι γυρολόγοι, τον εγκαταλείπουν γιατί καταλαβαίνουν ότι τα ψηφαλάκια πάνε αλλού και τρέχουν να προλάβουν να πιάσουν στασίδι.
Όσο για την κουβέντα περί κεντροαριστεράς, όπως φαίνεται από το πολύ μπλα μπλα όλων, μάλλον δεν υπάρχει διάθεση να την αναστήσουν.
Άλλωστε, πολλοί λίγοι πραγματικά ενδιαφέρονται για τον χώρο και αυτοί είναι εκτός παιχνιδιού γιατί θεωρούνται “επικίνδυνοι αντίπαλοι”.
Οι πιο πολλοί (ονόματα δεν λέμε, γνωστά είναι) ενδιαφέρονται μόνο για καρέκλες.
Σε ποιο τηλέφωνο μπορεί κανείς να βρει το κιδησό;
Ρώτησε στο 11880 ή το 11888 ή στο vres.gr
Δεν υπάρχει τέτοια ομάδα. Τέτοια ομάδα υπάρχει μόνο στο κεφάλι των αγωνιουντων της χαριλάου τρικούπη και διάφορων όψιμων βαρώνων της ”κεντροαριστεράς”.
Αφενός, το ποτάμι θα συνεχίσει την αυτόνομη πορεία του. Οποιος βουλευτής από το ποτάμι θέλει να πάει σε άλλο κόμμα ας παραδώσει την έδρα του (εκλέχτηκαν με λίστα, όχι με σταυρό) και ας την κάνει. Αλλά χωρις την έδρα δεν τους θέλει κανένας. Όποιος βουλευτής του ποταμιου πιστεύει οτι θα εκλεγει με άλλο κόμμα δεν ξέρει τι του γίνεται. Μετά το συνέδριο όποιος συνεχίσει την γκρίνια θα περιθωριοποιηθεί.
Και αφετέτου ο ΓΑΠ δεν θα ενδιαφερόταν για να ξαναβρεθει με την φώφη, τον βενιζελο, τον γρηγοράκο, τον κρεμαστινό και οσους ακόμη έριξαν την κυβέρνηση του και οδήγησαν την χώρα στην παράκρουση του αντιμνημόνιου.
Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με αναλογικότερο σύστημα, τα ”μικρότερα” κόμματα θα φουσκώσουν, γιατί οι ψηφοφόροι θα ξέρουν ότι δεν θα βγει αυτοδύναμη κυβέρνηση. (Πιστεύει κάποιος οτι η μιση ΝΔ του μητσοτάκη θα πιάσει πανω απο 35%;)
Μερικοί «τραγουδούσαμε» κι άλλοι «σφυρίζανε»……
Αυτά που λες εγώ τ’ ακούω βερεσέ
Τα παραμύθια σου τ’ ανθίστηκα πια τώρα
Και το κατάλαβα πως ήμουνα για σε
Ο πασατέμπος σου για να περνάς την ώρα
To Ποτάμι δυστυχώς απέτυχε !
Ποιοτικά υπερτερεί σημαντικά όλων των εναλλακτικών του συνταγματικού τόξου γιατί έχει πιό ποιοτικό στελεχικό δυναμικό* και πληθώρα συγκεκριμένων προτάσεων, πολλές από τις οποίες είναι τομές στη κατεστημένη νοοτροπία και αναγκαίες για να αναπνεύσει η χώρα.
Οι περισσότεροι ψηφοφόροι ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζουν κοντόθωρα με βάσει ταπεινά κίνητρα και εγωιστικά κριτήρια, άρα ποτέ δεν ήταν το εν δυνάμει ακροατήριο του Ποταμιού. Ομως το Ποτάμι απέτυχε να κινητοποιήσει τους συνειδητοποιημένους και απαιτητικούς πολίτες, ιδιαίτερα τους νέους, που απέχουν από τη πολιτική διαδικασία.
Οι αιτίες είναι νομίζω πολύ συγκεκριμένες :
1) To θολό πολιτικό/ιδεολογικό στίγμα. Αν δηλώνεις σοσιαλδημοκράτης και συνεργάζεσαι με τη Δράση φαίνεσαι μη αυθεντικός στην καλύτερη περίπτωση, ανίδεος στη χειρότερη.
2) Ελλειψη χαρίσματος ή πραγματικής γνώσης από τον επικεφαλής του. Ημουνα εξαιρετικά ευνοικά διατεθειμένος απέναντί του αλλά έγινε φανερό πολύ γρήγορα ότι δεν έχει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ακόμα χειρότερα, δεν φαίνεται να έκανε καμμία προσπάθεια να εμβαθύνει και να βελτιώσει το λόγο του.
3) Ο Θεοδωράκης αποφάσισε, μάλλον από ανασφάλεια, να πάρει όλο το παιχνίδι απάνω του. Ετσι αποφάσισε να παίξει στο γήπεδο της εικόνας και της “ισχυρής προσωπικότητας”. Επόμενο ήταν ο Σαμαράς (και τώρα ο Μητσοτάκης) και ιδιαίτερα ο Τσίπρας να τον συνθλίψουν.
Ο Θεοδωράκης πιστώνεται τη δημιουργία του ελπιδοφόρου Ποταμιού αλλά χρεώνεται την αποτυχία ενός ομολογουμένως πολύ δύσκολου εγχειρήματος. Χρειάζεται τώρα γενναιότητα για να αποχωρήσει και διορατικότητα για να βρει τον κατάλληλο διάδοχο που ίσως σώσει την κατάσταση …
* Εβαλα αστερίσκο γιατί κρίνω από την φήμη ανθρώπων που δεν τυχαίνει να γνωρίζω άμεσα. Δυστυχώς όταν είδα ποιοί συμμετείχαν από το σινάφι μου ανατρίχιασα … και δεν ήταν από ενθουσιασμό ή χαρά …