Πριν από ένα χρόνο, σε τηλεοπτική του συνέντευξη, ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε αποκαλύψει πως τον συνδέει μακρόχρονη φιλία με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννη Στουρνάρα.
Μιλώντας στο Star και τον Νίκο Χατζηνικολάου είχε πει: «Με τον Γιάννη έχουμε φάει ψωμί και αλάτι και έχουμε μια μακρά ιστορία. Εχουμε δώσει κοινούς αγώνες στο πανεπιστήμιο, είμαστε φίλοι, έχουμε πάει διακοπές μαζί».
Φαίνεται πως πλέον εξέλιπε κάθε λόγος για να συνεχίσουν αυτή την «κοινή» πορεία. Το βράδυ της Πέμπτης, κατά την ομιλία του στην εκδήλωση του Ελληνικού Παρατηρητίου του London School of Economics με θέμα «Getting Policy Knowledge Into Goverment», ο κ. Στουρνάρας καταφέρθηκε εναντίον του πολιτικού προσωπικού που διαχειρίστηκε τις τύχες της Ελλάδας μετά το ξέσπασμα της κρίσης. Και είπε πολλά και για τον φίλο Γιάνη Βαρουφάκη.
Εκ πρώτης όψεως, μπορεί κανείς να εικάσει ότι δεν υπήρχε λόγος για την έκρηξη του κ. Στουρνάρα. Κι όμως, είχε προηγηθεί η ομιλία του Νίκου Θεοχαράκη, ο οποίος από τη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών (και στενός συνεργάτης του Γιάνη Βαρουφάκη), είχε άμεση εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις.
Ο κ. Θεοχαράκης στην ομιλία του καταφέρθηκε εναντίον της κυβέρνησης Σαμαρά λέγοντας πως η διαπραγμάτευση που διεξήγαγε ήταν ενδοτική. Αυτό από μόνο του ήταν ικανό να προκαλέσει την έντονη αντίδραση του κ. Στουρνάρα, από τη στιγμή που εκείνη την περίοδο ήταν εξέχων μέλος της κυβέρνησης Σαμαρά και μάλιστα ως υπουργός Οικονομικών είχε πάρει πάνω του όλο το βάρος της διαπραγμάτευσης.
Η απάντησή του, όταν κλήθηκε να μιλήσει, ήταν άμεση. Είπε, συγκεκριμένα: «Η ομιλία Θεοχαράκη είναι ένα παράδειγμα κομματικοποιημένης πολιτικής, αφού χρημάτισα κι εγώ υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση την οποία χαρακτήρισε σχεδόν αποικιοκρατική στην κομματικοποιημένη ομιλία του».
Για να προσθέσει ότι ο κ. Θεοχαράκης «δεν μπόρεσε να παραδεχθεί ότι οι “γενναίες διαπραγματεύσεις” που διεξήγαγε μαζί με τον Γιάνη Βαρουφάκη, οι οποίες οδήγησαν στην αλλαγή του ονόματος από τρόικα σε Θεσμούς, και μετακίνησε την τρόικα από τα υπουργεία στο Χίλτον, είχαν επίσης ένα κόστος».
Τα 86 δισ. ευρώ και ο… λογαριασμός
Και συνέχισε τονίζοντας: «Αν υποθέσουμε ότι αυτό που περιέγραψε ήταν τα οφέλη, το κόστος βεβαίως ανήλθε σε 86 δισεκατομμύρια ευρώ: Αυτό ήταν το τρίτο μνημόνιο και οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων που επιβλήθηκαν μετά από εκροές καταθέσεων ύψους 45 δισεκ. ευρώ. Και αυτοί οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων επιβλήθηκαν για να διαφυλάξουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα υστέρα από τις “γενναίες διαπραγματεύσεις” του κ. Θεοχαράκη και του κ. Βαρουφάκη. Λυπάμαι που το λέω αυτό, αλλά είχα την υποχρέωση να πω τα πράγματα με το όνομά τους» επεσήμανε ο κ. Στουρνάρας.
Στα χρόνια της κρίσης
Εν συνεχεία, κάνοντας για γενική επισκόπηση της κατάστασης, τόνισε: «Τα χρόνια της κρίσης, η εξωτερική τεχνογνωσία απέκτησε βαρύνουσα σημασία. Οι οικονομικές πολιτικές έπρεπε να προσαρμοστούν στις κατευθύνσεις που όριζαν οι συμφωνίες με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, ενώ η ανάγκη για τεχνογνωσία ήταν επιτακτική για την αντιμετώπιση των νέων προβλημάτων».
Υπό αυτές τις συνθήκες, σημείωσε ο κεντρικός τραπεζίτης, η τεχνική βοήθεια προερχόταν ως επί το πλείστον από εξωτερικές, μη εγχώριες πηγές (ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ) ως απαραίτητη, υποχρεωτική συμβολή στη διαμόρφωση των οικονομικών πολιτικών.
«Στην Ελλάδα η νέα κατάσταση πραγμάτων δεν επηρέασε ορατά τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνήσεις αξιολογούν και χρησιμοποιούν την εξωτερική γνώση» υπογράμμισε ο κ. Στουρνάρας. Και πρόσθεσε πως ο σχεδιασμός του τρόπου αντιμετώπισης της μεγάλης πρόκλησης που έθεταν οι ριζικές μεταρρυθμίσεις γινόταν εσωτερικά, με τη βοήθεια ξένων συμβούλων.
Τα πολιτικά κριτήρια
Ακολούθως, είπε: «Παράλληλα, τα πολιτικά κριτήρια συνέχιζαν να επηρεάζουν δυσμενώς τις αποφάσεις πολιτικής, σε αντίθεση με την πρόδηλη ανάγκη για υπερκομματικές λύσεις. Μπορώ να ισχυριστώ (από προσωπική εμπειρία) ότι στις σπάνιες περιπτώσεις όπου παραμερίστηκαν τα πολιτικά κριτήρια και οι αποφάσεις υποστηρίχθηκαν από τεκμηριωμένη τεχνοκρατική γνώση, το αποτέλεσμα ήταν θετικό και οι πολιτικές στέφθηκαν με επιτυχία».
Εν κατακλείδι, είπε ο ίδιος, η δυσπιστία απέναντι στην εξωτερική γνώση οφείλεται σε δύο βασικούς λόγους:
Πρώτον, το προβάδισμα του «πολιτικού» έναντι του «τεχνοκρατικού».
Δεύτερον, η κομματικοποίηση του ελληνικού πολιτικού βίου που οδηγεί σε πόλωση, ελαχιστοποιεί τον ενδιάμεσο χώρο, αποκλείει τη συναίνεση και υποβαθμίζει την τεχνογνωσία στο βαθμό που δεν είναι κομματικοποιημένη.
«Οσο εξακολουθούν να υπάρχουν αυτές οι συμπεριφορές, η εξωτερική γνώση θα διαδραματίζει περιθωριακό ρόλο στη διαμόρφωση των αποφάσεων πολιτικής».
Κλείνοντας υπογράμμισε πως «οι παρατεταμένες διαπραγματεύσεις των διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων με τους Ευρωπαίους εταίρους και το ΔΝΤ κατά την περίοδο της κρίσης μάς άφησαν μια πολύτιμη παρακαταθήκη: η ανάλυση των γεγονότων, η τεχνογνωσία και οι ακριβείς προβλέψεις είναι απολύτως αναγκαίες και δεν μπορούν να υποκατασταθούν από την πολιτική βούληση. Ευελπιστώ ότι αυτό το παράδειγμα δεν θα ξεχαστεί και ότι οι κυβερνήσεις στο μέλλον θα διακρίνουν πιο καθαρά την αναγκαιότητα και τα πλεονεκτήματα της ανεξάρτητης, εξωτερικής γνώσης και τεχνογνωσίας».
Μπορεί να κόστισε τόσο, μπορεί λίγο λιγότερο/περισσότερο. Αλλά, μην ΞΕΧΝΑΜΕ ότι πέρυσι, τέτοιον καιρό, τουλάχιστον το 70% των ερωτηθέντων συμφωνούσε με τη “σκληρή” διαπραγμάτευση, ζητώντας, ουσιαστικά, να μας χαρίσουν τα χρέη, γιατί … έτσι…
Άρα, δεν θα το έλεγα διαπραγμάτευση βαρουφάκη, αλλά διαπραγμάτευση του σοφού ελληνικού λαού. Ο βαρουφ τους έδωσε ό,τι του ζήτησαν… Τσαμπουκά, που αποδείχτηκε, ψευτο-τσαμπουκάς…
Ως αρκετά παλιός αναγνώστης του protagon,θυμάμαι τα πληθωρικά κείμενα του Γ.Βαρουφάκη,όπου υποστήριζε αυτά που εφάρμοσε ή προσπάθησε να εφαρμόσει αργότερα ως ΥΠΟΙΚ .αφου είχε σαγηνεύσει τον Αλέξη,ως ευφυέστερος και σαφώς πιό μορφωμένος από κείνον.
Θυμάμαι τα άπειρα θαυμαστικά σχόλια που συγκέντρωναν τα κείμενα του,ο υποφαινόμενος μη έχων γνώσεις οικονομίας για ένα φεγγάρι την πάτησε κι αυτός,να τα λέμε όλα.
Θυμάμαι έναν σχολιαστή με το όνομα Διανέλλος Γεωργούδης να του σέρνει τα εξ αμάξης,όπως επίσης και έναν άλλο σχολιαστή με το ψευδώνυμο repoman να αντικρούει τις βαρουφάκειες θεωρίες με επιμονή ,υπομονή,και συγκροτημένα επιχειρήματα.
Ευτυχώς που υπήρχαν και αυτοί και άνοιγαν τα μάτια σε μας τους αδαείς.
Τότε, ποιός μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα συνέβαινε λίγα χρόνια μετά,τον Βαρουφάκη ΥΠΟΙΚ να προσπαθεί να εφαρμόσει τις εμμονές του ,στις πλάτες μας, στις πλάτες της χώρας, και όποιον πάρει ο χάρος.
Δεν μου κάνει εντύπωση ο τσουχτερός λογαριασμός. Αυτή την κυβέρνηση,και τη μαγεία που άσκησε ο Βαρουφάκης στον Τσίπρα στην αρχή της θητείας της, θα την πληρώσουμε πράγματι πανάκριβα.
Tους επιλέξαμε, δεν τους επιλέξαμε;;;,
Hai voluto la bicicletta?? E ora pedala!!
Αφού δέν τον έκλεισε μέσα η Ζωή, τώρα καλά να πάθουμε!
Δυστυχώς ο κ. Γεωργούδης, μετά τα εγκαίνια του νέου site, έπαψε πλέον να σχολιάζει, γεγονός ιδιαίτερα ατυχές, γιατί ήταν από τους λίγους με πραγματική τεχνοκρατική γνώση, που μπορούσε να σχολιάσει έγκυρα και αντικειμενικά. Τι να κάνουμε. Όσο για εσάς, μην αισθάνεστε τόσο άσχημα που πιστεύσατε έστω και παροδικά τον ανεκδιήγητο πρώην ΥΠΟΙΚ και αρθρογράφο του Protagon. Ο κ. Βαρουφάκης ούτε χαζός είναι ούτε αδαής περί την επιστήμη του – ήταν λογικό να συγκεντρώσει το θαυμασμό ή τουλαχιστον την αποδοχή πολλών από εκείνους που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με την οικονομική επιστήμη. Ιδεοληπτικός, αλαζόνας και εγωμανής είναι, και τα τρία αυτά χαρακτηριστικά αρκούν για να δυναμιτίσουν οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχημένης εφαρμογής τεχνογνωσίας, ειδικά στο χώρο της πολιτικής.
Δηλαδή, κατα Στουρνάρα, μας στοίχισε γύρω στα 5 δις κάθε μία απο τις 17 ώρες σκληρής διαπραγμάτευσης του περασμένου Ιουλίου!
Ωραίες εποχές!!!Αγανακτισμένα πλήθη γεμάτα ψευδαισθήσεις και εθνική αξιοπρέπεια πλημμυρίζουν την πλατεία Συντάγματος και κάθε πλατεία και καντούνι της χώρας!!!Κι εγώ ως παλιός αναγνώστης του protagon ,γνωρίζοντας τον “handsome joh(n)ny” της πολιτικής σαν κάλπικη δεκάρα δηλαδή, να προσπαθώ να πείσω τους φίλους μου που είχαν καταγοητευτεί απ’τη μοτοσικλέτα και το υφάκι του (αλλά δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα του άρθρο, αφού διαβάζουν μόνο “κουτί της Πανδώρας” και TVXS),ότι πρόκειται περί επικίνδυνου φελού ο οποίος “αλλού πατεί κι αλλού βρίσκεται” όπως λέμε στο χωριό μου και όχι βέβαια περί σπουδαίου επαναστάτη οικονομολόγου, που θα υποτάξει -χαλαρά- τους “τοκογλύφους των Βρυξελών και του Βερολίνου” και θα εκμηδενίσει -μ’ ένα νόμο, ένα άρθρο- τα στρατεύματα του Σόρος και των Νεφελίμ!
Κυριε το γεγονος της παραδοχης ενος λαθους, πραγμα σπανιο, σας τιμα.
Ο Φελλος πρωθυπουργος μας μεσα στην γενικωτερη αυταπατη του τον ειχε αποκαλεσει “asset”………..
Ώστε 86 δισ. ευρώ συν 45 δις εκροές το κόστος κατα τον σούπερ οικονομολόγο κο Στουρνάρη..
Υποθέτω όπως ακριβώς θα υποστήριζε πως το 1ο μνημόνιο κόστισε €110 δις, το δεύτερο €130 δις συν 88.9 δις εκροές καταθέσεων.
Υποθέτω ακόμα, πως κάποιοι απο μας θυμούνται τους “επιστημονικούς” ισχυρισμούς του περι “ισχυρής” οικονομίας την περιόδο που ήταν επικεφαλής του ΙΟΒΕ, επειδή -έλεγε- είχαμε “ισχυρή πιστωτική επέκταση”…
Ξεχνάω τις ανοησίες που έλεγε στο ΙΟΒΕ. Πάμε σήμερα. Όταν ο κεντρικός τραπεζίτης λέει τέτοιες μεγαλειώδεις ανοησίες,,,
τίποτα καλό δεν προδιαγράφεται για αυτή την έρμη χώρα…
Δεν το λέω για να υποστηρίξω την “Βαρουφάκια διαπραγμάτευση”. Και κόστισε, και αλυσόδεσε ακόμα πιο σφιχτά την χώρα. Απλά δεν αντέχω να ακούω ανοησίες ολκής απο τον διοικητή της ΤτΕ….
Ρε σεις, άλλο πράγμα να αρθρογραφείς, άλλο να κυβερνάς.
Ο αρθρογράφος μπορεί να λέει ό,τι θέλει αγνοώντας τους συσχετισμούς ισχύος.
Ο Βαρουφάκης είχε δίκιο στο οτι η λιτότητα όταν έχεις ύφεση είναι καταστροφική. Και είχε και δίκιο πως τα προγράμματα δεν θα βγαίνανε. Εκεί που έχανε εντελώς επαφή με την πραγματικότητα είναι στο γεγονός πως η Ε.Ε ΔΕΝ είναι USA και κανείς δεν δίνει λεφτά σε χρεοκοπημένο. Οπότε είναι ευθύνη του χρεοκοπημένου να δει τι θα κάνει. Ασχολιόταν δλδ υπερβολικά πολύ με το τι πρέπει να κάνει η Ε.Ε (που με τίποτε δεν θα τα έκανε) και παρα πολύ λίγο με το τι έπρεπε να κάνει η Ελλάδα.
Ο Διανέλος είναι ένας δογματικά νεοφιλελεύθερος χωρίς γνώση οικονομικών που το 80% απ’όσα έλεγε περι οικονομικών ήταν για τα πανηγύρια. Και ήταν και τυφλός. Όσο και να του εξηγούσες απλά στύλωνε τα ποδάρια και οχυρωνόταν πίσω απο μια φράση “ο πλούτος δημιουργείται απο τον Ιδιωτικό τομέα”. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σας έλειψε…
H EE δεν δινει λεφτα σε χρεωκοπημενο που σκοπευει να συνεχισει να κανει αυτα που τον οδηγησαν στην χρεωκοπια. Ουτε η Αμερικη το κανει – αν και συγκρισεις αναμεσα σε Αμερικη κι Ευρωπη ειναι αστοχες. Ο Βαρουφακης ειναι ενας μετριος καθηγητης με μεγαλη ιδες για τον εαυτο του. Το οτι εστειλε προταση στους ευρωπαιους για καλωδιομενες νοικοκυρες/φοιτητες/τουριστες δεν ειπε σε κανενα τιποτα δλδ? Το ατομο ειναι για τα θηρια. Ακομα χειροτερος ειναι ο ηλιθιος Τσιπρας και το εξαπτερυγο του ο Παππας που πιστεψαν οτι πηραν τον μαγκιτη οικονομολογο που θα εκανε τη μουρη κρεας του Σοιμπλε. Μιλαμε για επικη βλακεια. Δεν ειχαν αυταπατες – ειναι ηλιθιοι και απατεωνες.
Να είστε καλά,σας ευχαριστώ πολύ.Νομίζω πως παραδεχόμενος τα λάθη σου,και κατανοώντας και γιατί τα έκανες ,έχεις ένα καλό εφαλτήριο να προχωρήσεις και να διευρύνεις την σκέψη σου και τους οριζοντές σου.Εξελίσσεται ο νους.
Δεν νομίζω πως πρόκειται περι βλακείας. Ο Τσίπρας ήδη πριν τις πρώτες εκλογές είχε στείλει ανθρώπους του και στην Μέρκελ, και στις ΗΠΑ και αλλού. Ήξερε τι παίζει. Απλά σαν τυπικός καιροσκόπος πολιτικάντης χρησιμοποίησε τον Βαρουφάκη σαν αναλώσιμο φερεντζέ διαπραγμάτευσης. Μόνος του σκοπός να φανεί στους ιθαγενείς οτι διαπραγματεύτηκε σκληρά ως το τέλος. Το κόστος, αδιάφορον.
Τώρα τι ρόλο πραγματικά έπαιζε και παίζει ο Βαρουφάκης, δεν γνωρίζω.. Η μία περίπτωση είναι του ηλίθιου που τον χρησιμοποίησε ο Τσίπρας και κάποιοι άλλοι ακατανόμαστοι.. Η άλλη.. δεν θα πω γιατί είναι απλή υποψία και πάει με τους ακατανόμαστους..
Φαουλ και μαλιστα μεγαλο η απαξιωτικη αναφορα στον Διανέλο, ειδικα οταν γινετε αναφορα/συγκριση με τον Βαρουφακη…
(Να το πω διαφορετικα, διαφορες εμμονες μπορει μεν να ειχε (ο Διανελος), αλλα bottom line, κατα μια εννοια, ολοι εχουμε καποιες ”εμμονες” (αναφορικα με τριτους) και αρα ΔΕΝ διαφερει απο τους υπολοιπους σχολιαστες σ’αυτο το σαιτ, εσου και εμου συμπεριλαμβανομενων).
Και μια που μιλαμε για εμμονες, αυτος που ηταν και ειναι [κατα εμενα] εμμονικος, δογματικος, με παρωπιδες, ιδεοληπτικος, αλαζονας και εγωμανης ηταν/ειναι ο Βαρουφακης (και στο κατω κατω οι υποτιθεμενες νεοφιλελευθερες εμμονες του Διανελου δεν στοιχισαν σε κανεναν, μια που νεοφιλελευθερες πολιτικες/ιδεες δεν εφαρμοστηκαν ποτε στην Ελλαδα! Περαν κρατισμου//πελατειακου κομματισμου ΤΙΠΟΤΑ).
Οσο για το οτι εχει οικονομικη ”γνωση” ο Βαρουφακης ΔΕΝ αμφισβητειται. Το προβλημα ειναι οτι ανηγαγε την ‘γνωση’ του σε θεσφατο, σε μια επιστημη που ειναι ουσιαστικα non-falsifiable (you can never turn the clock back neither during the course of the ”experiment”, nor to re-run it…)
Τα υπολοιπα περι λιτοτητας οταν εχεις υφεση και τα συναφη τα εχουμε συζητησει ουκ ολιγες φορες (αλλα τα σχολια δυστυχως εχουν εξαφανιστει…). Τα περι λιτοτητας του Βαρουφακη (και συναυτω) ηταν προσχηματικα για να μην αλλαξει απολυτως ΤΙΠΟΤΑ στην Ελλαδα…
[[εχει νοημα να αναφερθουμε στα νουμερα που παραθετει ο Στρατοπουλος για το ασφαλιστικο…???]]
υ.γ. Φυσικα και ειχε ”δικιο” ο Βαρουφακης οταν ελεγε οτι τα προγραμματα δεν βγαινανε. Αφου ολες οι κυβερνησεις, they were dragging their feet, και δεν εκαναν απολυτως τιποτα που να διορθωνει της διαχρονικες παθογενειες που δημιουργουσαν και δημιουργουν τα δομικα ελλειματα στο προυπολογισμο, καθε χρονο ανελλειπως (και ο τροπος που εχει στηθει το ”παραγωγικο” μοντελο στην Ελλαδα)!
Η λυση του Βαρουφακη πολυ απλα ηταν να εκβιασει για να παρει δανεικα και αγυριστα με την εσφαλμενη πεποιθηση οτι η απειλη ζημιας απο την πιθανη διαλυση της ευρωζωνης θα ηταν ενα ισχυροτατο ”διαπραγματευτικο” χαρτι. The rest is history…
Εσενα σου χρειαζεται να ξαναρθει ο Βαρουφακης.Τιποτα δεν σε κραταει ,ουτε το οτι ο Φελλος πρωθυπουργος σου με την σιωπη του καλυπτει τον Στουρναρα εις βαρος του “asset” του. Τοσο σανο πια ?
Διαφωνείς δλδ με κάτι απο αυτά που λέω για την μέθοδο Στουρνάρα στον υπολογισμό του κόστους? Ή συμφωνείς και απλά εστιάζεις στο ψυχολογικό προφίλ μου?
Δεν ξέρω τι να πω.. Πρέπει δλδ να διαλέξω τον ένα απο τους δύο, ε? Φσσσσ… Ανάμεσα στον σοβαροφανή λαϊκιστή της πιστωτικής επέκτασης και στον ασόβαρο λαϊκιστή του ψευδοκεϋνσιανισμού… Δύσκολη απόφαση φίλε..
Συμφωνώ σε όλα. Χμμ, σχεδόν σε όλα. Για τον συμπαθή Διανέλο,. τι να σου πω βρε συ, δεν λέω πως πρότεινε ανόητα πράγματα, απλά εκινούσε πάντα απο έναν δογματισμό, είχε ένα κόλλημα που τον εμπόδιζε να δεί όλο το εύρος. Σκέψου το μότο του, “τον πλούτο τον δημιουργεί ο ιδιωτικός τομέας”, μια αφοριστική γενίκευση δεν είναι?
Δεν ξέρω, ίσως όσο μεγαλώνω να γίνομαι και πιο παράξενος με τις διάφορες ιδεολογίες. Μιλάω με αριστερό, τσακώνομαι. Μιλάω με φιλελεύθερο, ξανατσακώνομαι. Δεν υπάρχει σωτηρία για μενα 🙂
Δεν εχεις ιδεα τι εγινε στο Τραπεζικο συστημα . Σου θυμιζω απλα οτι εχουμε capital controls αν δεν το θυμασαι . Ριξε μια ματια στις μετοχες των τραπεζων μετα απο δυο Κεφαλαιοποιησεις.
Υ.Γ. Πες μας και ποιον υποστηριζεις για να ξερουμε ,γιατι κρυβεσαι ?
Ενταξει, συζηταμε . Αλλα σταθεροποιησου καπου και αποφασισε . Ετσι ειναι η Πολιτικη .Δεν γινεται παντα να εισαι στην ακρη και να κριτικαρεις αποστασιοποιημενος.
Γιατί με ταλαιπωρείς βρε συ?
Ξαναδιάβασε τι γράφω, τέσσερις προτάσεις είναι όλες κι όλες. Διάβασε και την τελευταία…
Εξακολουθεις και κριτικαρεις κρυπτομενος. Τι ντρεπεσαι να πεις ?
Δηλ. αν καταλαβα καλα δεν θεωρεις τον Τσιπρα βλακα αλλα προδοτη ? Μας εσκασες. Μετο ζορι στα βγαζουμε ενα -ενα .Που ξερεις ? Στο τελος μπορει να συμφωνησουμε και σε μερικα . Μονο που εγω δε τον θεωρω Προδοτη αλλα μονο ΦΕλΛΟ ,βλακες ειναι αυτοι που τον υποστηριζουν ακομα.
Αν βοηθαει, δεν εισαι ο μονος που οσο μεγαλωνει γινετε παραξενος, ή που τσακωνεσε και με ‘αριστερους’ και με ‘φιλελευθερους’…:-))
Εδω που τα λεμε παντως, το να τσακωνεσε και με ‘αριστερους’ και με ‘δεξιους’, ‘φιλελευθερους’, σε καποιες περιπτωσεις ειναι ευσημο πολιτικης ‘ωριμοτητας’.
Σε καποιες αλλες ομως [ειδικα οταν γινετε μονιμα], μπορει να ειναι [εσκεμμενο ή μη φαινομενο] doublethink, and/or διατριβη στο newspeak…
Οσο αφορα τον Διανελο, some people just rub us the wrong way. Understandable…:-))
On a serious note, αντιλαμβανομαι [πληρως] τις ενστανσεις για το Διανελο…:-))
Δογματισμος πιθανον να υπηρχε αλλα ΔΕΝ συνοδευονταν απο αυταρχισμο και αλαζονια. Η υπομονη και επιμονη του να υποστηριζει τις θεσεις του ηταν ταυτοχρονα το ‘δυνατο’ και ‘αδυναμο’ σημειο του και με τα ατελειωτα, πολλες φορες κατεβατα, ‘αναποφευκτα’, αυτοπαγιδευοταν.
Μην ξεχναμε οτι ηταν ο μονος ταυτοποιημενος σχολιαστης, που κατεβηκε στη πολιτικη με κομμα/κινημα που πρωτο-εμφανιστηκε στην κριση.
Κατα την εκτιμηση μου παντα, αν αποδεχτεις οτι η ‘αφετηρια/πλαισιο’ που κινουταν ηταν να βρει/προτεινει
πρακτικες λυσεις (σε διαχρονικα προβληματα), και εβλεπε οτι το πολιτικο κατεστημενο το μονο που κανει ειναι ατερμονες φιλοσοφικες συζητησεις (για να μην αλλαξει τιποτα), δεν ειχε και πολλα περιθωρια, παρα να επιμενει (cause if you give an inch, they will take a mile…), ακομα και σε αμφιλεγομενες θεσεις (που δλδ η ορθοτητα τους εξαρταται απο το πλαισιο που εξεταζονται)
Yπο το παραπανω πρισμα, το μότο του, “τον πλούτο τον δημιουργεί ο ιδιωτικός τομέας”, μεσα σε ενα σχεδον απολυτα κρατικιστικο/πελατειακο/κομματικο κατεστημενο ηταν, και ειναι, ‘απαραιτητο’, οπως και ειναι/ηταν απαραιτητο να αποριπτεις θεωρητικα σχηματα, π.χ. του τυπου η ‘λιτοτητα φερνει υφεση’ (ανεξαρτητως της ορθοτητας ή μη τετοιων ‘γενικευσεων/statements’, κατω απο ενα ορισμενου πρισματος/πλαισιου).
Βρε συ, ούτε ο δανεισμός για ανακύκλωση χρέους, ούτε οι εκροές καταθέσεων αποτελούν “κόστος”. Αυτά μόνο το Ίσκρα τα έλεγε – και θυμάμαι γέλαγα όταν τα διάβαζα.
Κόστος είναι να κάτσεις να υπολογίσεις πόσο αυξήθηκε το χρέος (χωρίς να έχει πάει καν σε επενδύσεις), ή πόση δημόσια περιουσία έχασες (χωρίς καν να μειωθεί το χρέος), πόση ανάπτυξη έχασες. Εγω δεν μπορώ παρα να εντοπίσω την κατρακύλα του Στουρναρα σε επιχειρήματα τύπου Ίσκρα,
Αν θες να ξαναπούμε και για τον Βαρουφάκη, να ξαναπούμε, αλλά έχουμε πει τόσο και τόσα..
Όντως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον προδότη και τον εξουσιομανή ή τον παρτάκια, ή τον αδιάφορο ή τον φελό ή τον ιδεοληπτικό ή τον τακτικιστή. Αλλιώς θα βγάλουμε τον μισό πληθυσμό προδότες..
Ούτε κι εγώ θεωρώ τον Τσίπρα ή τους προηγούμενους προδότες. Δύσκολα θα τους χαρακτηρίσω πατριώτες πάντως. Απο την άλλη, πρέπει να τραβάει και το κόμμα ξέρεις, και η κοινωνία. Δεν έχουν οι αρχηγοί κάποιο μαγικό ραβδάκι.
Τώρα, αν κρίνω μόνο απο την διακυβέρνηση και όχι απο την αντιπολιτευτική περίοδο, η λιγότερο καταστρεπτική ήταν αυτή του Σαμαρά.
συμφωνώ σε όλα, και δέχομαι αδιαμαρτύρητα την σφαλιάρα.
Καλα το πολυ σανο σε εχει πειραξει . Εγω διαβαζα ΙΣΚΡΑ ? Υποστηριζω τον Στουρναρα και διαβαζα ΙΣΚΡΑ?
Εχασες αναπτυξη με τον Στουρναρα ?Τελος παντων εισαι μου φαινεται ανεπιδεκτος
Μάλλον εσύ είσαι τυφλωμένος, πιθανότατα απο το πολύ μπλε Σανό που μπαίνει στα μάτια σου.. (ΝΑι, δεν υπάρχει μόνο κόκκινο και ροζ Σανό..)
Που λέω πως διάβαζες (εσύ) ΙΣΚΡΑ?
Που λέω πως χάσαμε ανάπτυξη επι Στουρνάρα?
Άλλα λέω, άλλα καταλαβαίνεις, άλλα λες οτι λέω. Για ξαναδιάβασε απο την αρχή. Αν και αμφιβάλω οτι σε ενδιαφέρει.. Εσένα, το θέμα μοιάζει να σε ενδιαφέρει με καθαρά ποδοσφαιρικούς όρους..