Τι να συζητήσεις;
Να και η 75η ημέρα από την είσοδο του Γιώργου στο Μαξίμου. Και συνέπεσε με την έναρξη της συζήτησης για τον προϋπολογισμό στη Βουλή. Ακούγεται αντιφατικό. Η κατάσταση της οικονομίας δεν επιτρέπει την παραμικρή συζήτηση. Δεν μπορεί, όμως, να γίνει αλλιώς.

Συζητείται ο πιο κρίσιμος προϋπολογισμός από τη μεταπολίτευση και μετά. Και συζητείται μόνο και μόνο για να τηρηθούν τα προσχήματα: αυτός ο προϋπολογισμός δεν θα εκτελεστεί όπως έχει καταρτιστεί. Θα ανατραπεί, θα προσαρμοστεί, θα βγει μήνα με το μήνα. Τι είπε ο Γιώργος; Τα γνωστά με ολίγη από όραμα: «Είναι το πρώτο βήμα απέναντι σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας μας. Τώρα δίνουμε μια μάχη ανηφορική. Στην πρωτόγνωρη κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα μας ζητούμε εθνική συστράτευση από κόμματα, κοινωνικούς εταίρους, επιχειρηματίες, εργαζομένους. Δεν ζητούμε αμνησία ή άφεση αμαρτιών»

Ωραία όλα αυτά. Αλλά άντε να τα πεις στον νταλικιέρη ή στον οδηγό που ταλαιπωρείται τώρα γύρω-γύρω στο νομό Λάρισας και θέλει δέκα ώρες για τη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη.

Τι άλλο είχαμε σήμερα; Ανακοινώσεις για την επανατιμολόγηση έξι χιλιάδων φαρμάκων. Καλά κάνουν. Θα μας χρειαστούν.