Αυτή την εποχή ο Μάρτιν Σκορσέζε δουλεύει υπερωρίες πάνω στο φιλόδοξο πρότζεκτ του, τη νέα ταινία «The Irishman» (Ο Ιρλανδός) με πρωταγωνιστές τον Ρόμπερτ ντε Νίρο και τον Αλ Πατσίνο. Ο 76χρονος σκηνοθέτης, που πάντα έχει το θάρρος της γνώμης του, εξέφρασε πρόσφατα τις ενστάσεις και δεύτερες σκέψεις που είχε, σχετικά με τα τεχνολογικά μέσα στα οποία και ο ίδιος ενέδωσε, προκειμένου να μικρύνει ηλικιακά κάποιους από τους ηθοποιούς του.
Στο πρώτο μισό της ταινίας, Ντε Νίρο και Πατσίνο, υποδύονται τις νεότερες εκδοχές του εαυτού τους, καθώς το flashback είναι απαραίτητο, λόγω ανοιχτών λογαριασμών που έχουν οι ήρωες που ενσαρκώνουν. Οι ρυτίδες και τα προγούλια της ηλικίας, 75 ο πρώτος, 79 ο δεύτερος, λειαίνονται θεαματικά με τη βοήθεια της τεχνολογίας, που πλέον έχει φτάσει στο σημείο να κάνει κινηματογραφικά θαύματα.
Οπως αναφέρει δημοσίευμα του Guardian, ο Σκορσέζε παραδέχτηκε ότι αυτή η επιλογή, είχε ένα πολύ σημαντικό κόστος: τα μάτια των ηθοποιών δεν μπορούσαν να είναι όσο εκφραστικά θα ήθελε. «Μήπως τελικά αυτού του είδους τα εφέ επηρεάζουν τα μάτια και το βλέμμα; Εχασαν ξαφνικά την ένταση; Τη βαρύτητα; Την άκφραση; Και αν όντως συνέβησαν όλα αυτά, πώς μπορούμε να τα φέρουμε πίσω; Δεν έχω ιδέα».
Ο Σκορσέζε δεν είναι μόνος του σε αυτό. Η σιδηρά κυρία της κριτικής κινηματογράφου των New York Times Μανόλια Ντάρτζις έγραψε για το «αλλόκοτο, παραμορφωτικό και αποπροσανατολιστικό ψηφιακό λίφτινγκ» που έκαναν στον Κερτ Ράσελ στην ταινία «Guardians of the Galaxy 2». Και ο Αντριου Γκρουταντάρο από το σάιτ Ringer σχολίασε: «Παρακολουθώντας ως θεατής τον Κερτ Ράσελ ή τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ στο “Captain America: Civil War” έχεις την ανατριχιαστική αίσθηση ότι δεν βλέπεις έναν άνθρωπο, αλλά μία οντότητα που μιμείται έναν άνθρωπο».
Παρόμοιες επιφυλάξεις έχουν εκφραστεί και για τον Αντονι Χόπκινς όταν έδειχνε αισθητά νεότερος στο τηλεοπτικό «Westworld». Εντός του 2019 πρόκειται να βγει στις αίθουσες και η νέα ταινία του Ανγκ Λι «Gemini Man» με τον Γουίλ Σμιθ να υποδύεται έναν δολοφόνο που συναντά τον νεότερο εαυτό του, τον οποίο υποδύεται ο ίδιος.
Το πρόβλημα εδώ είναι πολύ συγκεκριμένο. Οσοι γνώρισαν τον Σμιθ μέσα από την κωμική σειρά των 90s «The Fresh Prince of Bel-Air» (Ο πρίγκιπας του Μπελ Ερ) ξέρουν ακριβώς πώς ήταν ο συγκεκριμένος ηθοποιός στα πρώτα του άγουρα βήματα. Επομένως, η σύγκριση θα είναι αναπόφευκτη.
