Με άρθρο του στην Corriere della Sera ο διαμένων στη Νέα Υόρκη ανταποκριτής της, ο Μάσιμο Γκάτζι, παρουσίασε τον τρόπο αλλά και το κοινό της ρωσικής προπαγάνδας.
Το συνηθέστερο επιχείρημά της, έγραψε, είναι ότι η Δύση χάνει τον οικονομικό πόλεμο που τόσο βιάστηκε να εξαπολύσει η ίδια: «Γνωρίζω ότι αυτή είναι η θέση με την οποία η Μόσχα προσπαθεί να δικαιολογήσει την εισβολή σε μία κυρίαρχη χώρα, όμως αυτές οι προπαγανδιστικές θέσεις είναι γελοίες μπροστά στη σφαγή ενός λαού και της ίδιας της ρωσικής νεολαίας που στάλθηκε να πεθάνει στον πόλεμο».
Από το κείμενο του Γκάτζι συνάγεται ότι ταξίδεψε ο ίδιος σε πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες, αφού έγραψε περί Καζακστάν και Ουζμπεκιστάν: «Τα καθεστωτικά ρωσικά Μέσα είναι πολύ δημοφιλή εκεί όπου τα τοπικά media πλέον τείνουν να αγνοούν τη σύγκρουση».
Η τέχνη του μοντάζ
Ο Γκάτζι σημείωσε ότι εξειδικευμένοι δημοσιογράφοι-παρουσιαστές δείχνουν στους Ανατολικούς ένα κολάζ από δυσαρεστημένους Δυτικούς, πότε μπροστά στην αντλία βενζίνης, πότε στα άδεια ράφια του σουπερμάρκετ και πότε μπροστά σε αλμυρούς λογαριασμούς. «Οι λήψεις είναι πολύ λεπτομερείς».
Η ρωσική προπαγάνδα «προβάλλει επανειλημμένως και ένα άρθρο του Guardian που αναφέρεται στην ήττα της Δύσης στον οικονομικό πόλεμο, αλλά και αμερικανούς τηλεοπτικούς σχολιαστές, τραμπικούς, που γελοιοποιούν τον Μπάιντεν – ξέρετε, δεν είναι μόνο ο Τάκερ Κάρλσον, υπάρχουν πολλοί».
Και όχι μόνο: οι Ρώσοι «προβάλλουν όπως θέλουν αυτοί και τον Μπερλουσκόνι να μιλάει στα ιταλικά media, απομονώνοντας τις φράσεις με τις οποίες ζητάει από τη Δύση προσφορά διεξόδου στον Πούτιν». Τι λείπει από τη ρωσική προπαγάνδα; «Οι εικόνες της καταστροφής και του θανάτου».
Ο ανταποκριτής έγραψε επίσης ότι αν δεις τανκς στη ρωσική τηλεόραση, αυτά θα είναι τουρκικά: τα δείχνουν «να παρελαύνουν, ενώ ο σπίκερ αναφέρεται στην αντίθεση του Ερντογάν όσον αφορά την ένταξη των Σουηδίας-Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ».
Συρραφή δηλώσεων
Αλλά υπάρχουν και άλλα: «Είναι συμπαγής η Δύση; Καθόλου! Ευρωπαίοι και Αμερικανοί διαφωνούν σε όλα! Ετσι παίζονται συνεχώς αποσπάσματα από ομιλίες του Ορμπαν και ορισμένων άλλων ευρωπαίων ηγετών. Και ξεκομμένες φράσεις του Μακρόν ή του Ντράγκι διανθισμένες με μεγάλα αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Πούτιν της 3ης Ιουνίου στην οποία ο δημοσιογράφος παρίστανε τη γλάστρα».
