Σήμα κατατεθέν, του Λιβάνου, το πράσινο δεντράκι του κέδρου. Εμπόλεμη ζώνη. Ανάμεικτα συναισθήματα. Όλα δείχνουν τόσο ήρεμα και ήσυχα εδώ, σ’ αυτή τη γειτονιά, ενώ σε απόσταση μόλις ενός λεπτού πέφτει ξύλο και οι κλούβες της αστυνομίας έχουν πάρει φωτιά. Οι άνθρωποι έχουν μάθει και αποδεχτεί, αυτούς τους ρυθμούς της καθημερινότητας.
Τελικά, είναι οι άνθρωποι που διαμορφώνουν μια πόλη, μια χώρα, ένα κράτος, μια ιδεολογία. Οι Λιβανέζοι, άνθρωποι ευγενικοί, φιλόξενοι, πολυμαθείς μα και πεισματικά αισιόδοξοι, προσπαθούν να μεταδώσουν ένα και μόνο μήνυμα: την αγάπη για ζωή. Είναι αρκετό.
