Ο Θανάσης Λερούνης, ο Έλληνας εκπαιδευτικός που από τον περασμένο Σεπτέμβριο ήταν όμηρος των Αφγανών Ταλιμπάν, βρίσκεται πλέον σώος και αβλαβής στην Πακιστανική πόλη Τσιτράλ. Η απελευθέρωση του Λερούνη είναι από τα πιο χαρμόσυνα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Και αξίζουν συγχαρητήρια οι Ελληνικές και Πακιστανικές αρχές για τις συντονισμένες – όπως εκτιμώ – προσπάθειές τους, σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία.
Ο Θανάσης, που απήχθη στις 7 Σεπτεμβρίου 2009 από το πολιτιστικό κέντρο Καλασαντούρ, στο Βορειοδυτικό Πακιστάν, κατέληξε όμηρος των Ταλιμπάν του Νουριστάν, μια από τις πιο δύσβατες επαρχίες του Αφγανιστάν, όπου οι Αμερικανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν πολλές από τις βάσεις τους, εξαιτίας του διαρκούς και συντονισμένου πολεμικού μένους των τοπικών πολεμιστών.
Πέρα από τη γεωπολιτική, υπάρχει και η ανθρώπινη διάσταση. Εδώ και χρόνια, αρχικά ως ιδιώτης και στη συνέχεια ως μέλος της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Έλληνες Εθελοντές» ο Θανάσης έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στην υπηρεσία των Καλάς του Πακιστάν, μια παγανιστική φυλή που ο μύθος θέλει να είναι απόγονοι των στρατιών του Μεγαλέξανδρου.
Αν και ο «Μακεδονικός» μύθος ήταν που ώθησε τον Θανάση να επισκεφτεί για πρώτη φορά τις δύσβατες κοιλάδες των Καλάς, στη συνέχεια έμεινε κοντά τους από καθαρά ανθρωπιστικό ενδιαφέρον – κάτι που θεωρώ την υπέρτατη ελληνική αξία. Και ήταν πραγματικά κοντά τους: μέχρι καικαταγής κοιμόταν, όπως οι ίδιοι οι Καλάς.
Το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης της ΜΚΟ «Έλληνες Εθελοντές» προέρχεται από την Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης και Συνεργασίας (κοινώς Hellenic Aid )του Υπουργείου Εξωτερικών. Η συνεργασία ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην τότε φιλοσοφία του Γιώργου Παπανδρέου.
Σύμφωνα με το νεαρό Έλληνα διπλωμάτη Αλέξανδρο Μπουντούρη, που παλαιότερα υπηρέτησε στο Πακιστάν, οι «Έλληνες Εθελοντές» τηρούσαν πάντα τα χρονοδιαγράμματα και τον προϋπολογισμό για τα έργα που είχαν αναλάβει, έργα που ήταν όχι μόνο προς όφελος των Καλάς αλλά του συνόλου των κατοίκων της περιοχής, Μουσουλμάνων και μη. Τα έργα αυτά έχουν φέρει ανάπτυξη σε μια φτωχή – ακόμα και για τα δεδομένα του Πακιστάν – περιοχή και έχουν βοηθήσει τους κατοίκους να αποφύγουν τη μετανάστευση.
Δεν είναι ειρωνικό ότι σήμερα απεργούν οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών και είναι κλειστές οι ελληνικές πρεσβείες ανά τον κόσμο, εξαιτίας των πολλών κακών κειμένων του νέου φορολογικού νομοσχεδίου, που – όσον αφορά τα επιδόματα των δημοσιών υπαλλήλων – δυστυχώς τσουβαλιάζει την ήρα και το στάρι; Βέβαια, παρά την απεργία, ο πρέσβης Πέτρος Μαυροειδής και το υπόλοιπο προσωπικό της πρεσβείας μας στο Ισλαμαμπάντ είναι στο πόδι.
Ας μην το πει κανείς αυτό στο Θανάση, που πιθανότατα να μην έχει ιδέα για το τι έχει γίνει στην Ελλάδα τους τελευταίους επτά μήνες. Καθώς θα περιμένει να φτιάξει ο καιρός για να φτάσει στο Τσιτράλ το πακιστανικό στρατιωτικό ελικόπτερο, που θα τον μεταφέρει στο Ισλαμαμπάντ, απʼ όπου θα πάρει το αεροπλάνο για να επιστρέψει στην πρώτη πατρίδα του, ας μην του πει κανείς τίποτα. Μακάρι να μην καταλάβει ότι θα πετάξει προς μια χώρα που ίσως μετονομαστεί σε ΔΝΤ-ιστάν.
*Ευχαριστούμε τον κύριο Μουσά Σαχίντ από το Ίδρυμα Sungi για την πολύτιμη βοήθειά του.
*Ο Μενέλαος Τζαφάλιας είναι δημοσιογράφος
