Πόλεμο στους διάσημους και τον καπιταλισμό, κήρυξε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας, που ξεκίνησε εκστρατεία για να επαναφέρει τη χώρα στις «σοσιαλιστικές» της αρχές.
Οι διασημότητες και ο καπιταλισμός είναι κακοήθεις όγκοι και πρέπει να αφαιρεθούν, είναι η άποψη του κόμματος, όπως την εκφράζουν τα κρατικά ΜΜΕ και διάφοροι blogger στην υπηρεσία του κόμματος.
«Από την οικονομία έως τον πολιτισμό και την πολιτική, εξελίσσεται μία μεταμόρφωση, μια επανάσταση. Είναι μία πολιτική μεταμόρφωση, η επιστροφή στην αρχική αποστολή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, η επιστροφή στην ουσία του σοσιαλισμού», έγραψε χαρακτηριστικά ο Λι Γκουανγκμάν, blogger του καθεστώτος, σε ένα άρθρο που αναδημοσιεύθηκε ευρέως σε όλα τα κρατικά ΜΜΕ.
Ο Λι περιγράφει τις διασημότητες που εμπλέκονται σε σκάνδαλα, ως «κακοήθεις όγκους», που πρέπει να εκριζωθούν.
Η ασυνήθιστη ενορχηστρωμένη αυτή επίθεση ακολούθησε μία σειρά από κινήσεις του Πεκίνου να μειώσει την ισχύ και την επιρροή των διασημοτήτων και των τεχνολογικών κολοσσών της χώρας.
Οι ρυθμιστικές αρχές έχουν ανακοινώσει ότι θα λάβουν μέτρα για να έχουν τον έλεγχο των εταιρειών τεχνολογίας ώστε να γίνει η αγορά πιο «δίκαιη», ενώ όσοι γνωστοί ηθοποιοί και καλλιτέχνες εμπλέκονται σε σεξουαλικά και φορολογικά σκάνδαλα, έχουν μπει «στον πάγο».
Στο πειθαρχικό όργανο του ΚΚΚ, ένας ερευνητής του Ερευνητικού Κέντρου Ανάπτυξης του Κρατικού Συμβουλίου, κατέθεσε ότι ο καπιταλισμός φταίει για το χάος στις τάξεις των διασημοτήτων. Ο καπιταλισμός κάνει τους νέους να θέλουν να βγάλουν όσο γίνεται περισσότερα χρήματα για τον εαυτό τους και να επηρεάσουν τον τρόπο που σκέφτεται και δρα η κοινωνία, είπε ο Τζιάνγκ Γιου, τονίζοντας ότι τώρα είναι η ώρα να δώσουν ένα τέλος σε αυτό.
«Αν επιτραπεί στον καπιταλισμό να επεκταθεί στον πολιτισμό, οι τέχνες και η κουλτούρα θα χάσουν τον σκοπό τους που είναι να υπηρετούν τους ανθρώπους και να υπηρετούν τον σοσιαλισμό και το κινεζικό έθνος θα χάσει το πνευματικό του σπίτι», διεμήνυσε ο Τζιάνγκ.
Η ρητορική αυτή, γράφουν οι Times, ανησυχεί τους φιλελεύθερους διανοούμενους ότι η Κίνα μπορεί να βρίσκεται στο κατώφλι μίας νέας Πολιτιστικής Επανάστασης -η δεκαετία κοινωνικών και πολιτικών αναταραχών, από το 1966-76 επί Μάο Τσε Τουνγκ, που οδήγησε τη χώρα στο χάος.
Ο Μάο είχε ξεκινήσει εκείνη την εκστρατεία για να εδραιώσει την εξουσία του παντού. Η Κάι Σία, πρώην καθηγήτρια στην Κεντρική Σχολή του Κόμματος και μία από τους δημόσιους επικριτές του Σι Τζινπίνγκ, είπε στο Radio Free Asia ότι αυτό που βλέπει είναι επανάληψη της δεκαετίας του ’60. «Το κόμμα πάντα ξεκινά ένα πολιτικό κίνημα όταν βρίσκεται σε κρίση», σημειώνει.
Ο Γουάνγκ Νταν, από τους ηγέτες του φοιτητικού κινήματος για τη δημοκρατία, στην Πλατεία Τιενανμέν, το 1989, είπε ότι το Πεκίνο επιχειρεί «να μεταμορφώσει τους ανθρώπους αγγίζοντας την ψυχή τους και να ξεκινήσει επανάσταση στον χώρο του πολιτισμού. Αλλά στη σημερινή Κίνα, πόσοι πραγματικά θαυμάζουν και πιστεύουν στον Σι;».
Το Πεκίνο έχει απαγορέψει τα ιδιαίτερα μαθήματα και διέταξε τα δημόσια σχολεία να ελαφρύνουν τους γονείς από τα βάρη. Το κόμμα υποσχέθηκε επίσης ότι θα σταθεροποιήσει τις τιμές των ακινήτων και θα τις μειώσει για να είναι η κατοικία πιο προσιτή στον λαό, ειδικά στους νέους. Είναι όλα μέρος του σχεδίου του Σι για «κοινή ευημερία», μία ισότιμη κοινωνία και μία αληθινά σοσιαλιστική χώρα.
«Αυτή η μεταμόρφωση θα εξαφανίσει τη σκόνη. Η κεφαλαιαγορά δεν θα είναι πια ο παράδεισος όπου οι καπιταλιστές πλουτίζουν μέσα σε μία μέρα. Ο χώρος του πολιτισμού δεν θα είναι ο παράδεισος για τις διασημότητες και η κοινή γνώμη δεν θα προσκυνά τη δυτική κουλτούρα», έγραψε ο Λι.
