(photo: Μαρία Μαράκη)
«Η κρίση θα είναι τόσο βαθιά και μακροχρόνια που να δεις οι γυναίκες θ΄αρχίσουν να παντρεύονται από έρωτα». Το πιο φιλοσοφημένο πράγμα που διάβασα… (Κι ας αντάλλαξα μέσα μου τη λέξη –γυναίκες- με το –άνθρωποι-).
Θα μου πεις ότι οι γυναίκες, τα τελευταία χρόνια, έχουν μια χαρά πορτοφόλια στις τσέπες τους και αυτό που κυρίως αναζητούν είναι να περνάνε καλά. Ενδιαφέρον και αν μη τι άλλο έντιμο!… Αλλά… υπάρχει και το άλλο είδος… Που φύεται ανά την επικράτεια τα τελευταία χρόνια με την ευκολία χασίς στα Ζογιανά. Το τσουλί. Τόσο τσουλί! Γέμισε ο τόπος. Νάζι, ελαφράδα, πρόσθετο νύχι, φούστα τύπου ζώνη, μαλλί εξτένσιον με μυτάκια απαραιτήτως στο κούτελο, βυζί τούρλα, δόντι άσπρο ξέξασπρο, αγαπημένο επιφώνημα «κοπελιάάά!!!», μάτι λαγωνικού περιστρεφόμενο μόνο όταν αναζητάει σπόνσορα… Τις άλλες ώρες το μάτι ναρκώνεται… Σε τι άλλο, άλλωστε, να χρειαστεί το έρμο μάτι!
Και όσο το χρήμα έρεε στα Ελληνικά Εμιράτα… Α ρε γλέντια και τραγούδια και παλαμάκια στις πίστες υπό τους ήχους «Στην υγειά της αχάριστης»… Όλοι μέσα στην τρελή χαρά και τα τσουλιά ακόμα περισσότερο να περιδιαβαίνουν σε παρέλαση με τα Καγιέν και τις λοιπές τζιπούρες σαν το λίβα που καίει τα σπαρτά. Και καθώς είχαν εδραιωθεί γερά στην ελληνική κοινωνία με την αμέριστη βέβαια βοήθεια και της λαμπρής μας τηλεόρασης, είχαν αρχίσει να εκφράζουν και άποψη για όλα τα θέματα… Γλώσσα να δεις! Και έλεγαν και έλεγαν και τίποτα δεν έλεγαν… Και να τα παλικάρια να καταθέτουν… Σπόνσορες και σπονσοράκια!
Κι ούτε μια ταμπέλα στο παραφουσκομένο συλικονάτο ντεκολτέ μπλουζάκι τους, ούτε ένα ριμάδι όνομα στο μανίκι να πάρει χαρά και ο έρμος ο σπόνσορας, να πάει χαλάλι η «κατάθεση»…Τέτοια αχαριστία τα τσουλιά…
Κι ήρθε η οικονομική κρίση. Κι έπαθε πανικό ο Έλληνας, ο πανικογεννετής….Κι έσκασαν επιταγές ακάλυπτες και ψάχνουνε για μπλοκ επιταγών σαν τα πρεζόνια την πρέζα και λαλούν οι Τειραισίες και βαράν οι κανονιές… Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς τους σπόνσορες; Η παρουσία τους ήταν μια κάποια λύσις… Που ν΄απευθυνθούν τα έρημα τα τσουλιά πάνω που είχαν καλομάθει… Και είχαν ξεπατωθεί στον κοιλιακό, κι είχαν καψαλιαστεί στο σολάριουμ…Κι έβγαλαν κότσι από το δωδεκάποντο…Έρεψαν τα κορμιά πατριώτη! Και που ν΄απευθύνουν τον πόνο τους, τα δίκαια αιτήματα του «κλάδου τους», ποιο αφτί νάναι πρόθυμο να τις ακούσει, να τις συμπονέσει…
Γέμισαν οι μάντρες τζιπούρες! Πίσω από κάθε τζιμπούρα ένα κορμί χαμένο…. Χάσαμε τους σπόνσορες πατριώτισσα! Ολόκληρος κλάδος …Από τους πλέον προσοδοφόρους και ελπιδοφόρους για την ελληνική κοινωνία…. Ολόκληρος κλάδος καταστρέφεται κι ούτε μια κουβέντα….